fbpx

Persoon: Béatrice Delvaux

Get up Wallonia

De regering-Di Rupo bereidt haar relanceplan ‘Get up Wallonia’ voor. Een tussentijds rapport reflecteert rond ‘de toestand van het gewest’.

Federale restbestanden

Er is de afgelopen week nogal wat te doen geweest rond de besparingen die de federale regering oplegt aan de federale instellingen. Omdat de intendant van de Munt de veronderstelling had geuit dat de bezuinigingen niets meer waren dan een ‘ideologische wraakoefening’ tegen kritische cultuurdragers, is vooral dit operahuis in het nieuws gekomen. Ook Jean-Pierre Rondas leverde daarover een bijdrage in De Standaard, die nadien fel gecontesteerd werd. In dit stuk schetst hij het algemene kader van deze merkwaardige anomalie in het Belgische cultuurlandschap: cultuur, en toch niet toegewezen aan Vlaanderen of de Franstalige Gemeenschap? Hoe kan dat nou?

De Moord in de Brusselse Pot

Vorige week beloofde Jean-Pierre Rondas u een tweeledig stuk over Hart boven Hard, maar onvoorziene omstandigheden nopen hem tot iets anders. Brussel bijvoorbeeld.

’t Is stil aan de overkant

De Waalse regering heeft de vakantie afgesloten en maakt zich op voor de nieuwe beleidstermijn. Maar veel animo valt er niet te bespeuren bij onze zuidervrienden. Integendeel, ene zekere gelatenheid waart door de politieke gangen. Of is dat maar de stilte voor de storm?

De staatshervorming(en) van Martens

Wilfried Martens, die vanochtend is overleden, werd het gezicht van de staatshervorming van 1980. Dit is tot op heden de belangrijkste uit de reeks. Onvolkomen en onvoldragen, maar wel definitief. Na de staatshervorming van 1980 was het voor altijd gedaan met ‘la Belgique de papa’. We zijn sedertdien op weg naar ‘iets’ anders … maar naar wat? 

Plan W?

Niemand minder dan Béatrice Delvaux bond de kat de bel aan. Er is een denkgroep in Wallonië bezig met een plan W: hooggeplaatste Walen bereiden een toekomst voor zonder Vlaanderen en zonder Brussel. Boem Boem Paukenslag. Ontwaakt er een Waals nationalisme?

De vlucht van de ‘staatsdragers’

U kent ongetwijfeld Pier Carlo Padoan, Richard Boucher en Rintaro Tamaki. Enfin, u zou ze moeten kennen, want ze vervullen internationale topfuncties. Wij zeggen dat niet, de Vlaamse pers zegt dat. Een adjunct-secretaris-generaal van de Oeso is immers een topjob als die wordt bekleed door Yves Leterme. Dus hebben zijn collega’s van hetzelfde niveau ook een topjob.