fbpx

Persoon: Mark Grammens

Mei Achtenzestig

In 1988 – twintig jaar na mei ’68 – stelde Mark Grammens zich de vraag wat er feitelijk te vieren was, dan ‘des enfantillages’ die alles behalve progressief waren.

Je suis ‘t Pallieterke

Frans Crols is boos om de hypocrisie van de Vlaamse pers, ze meten met twee maten en twee gewichten en ondanks al hun grote woorden zullen ze dat blijven doen.

Bal du Roi Mort

Op 1 maart kan u een nacht Braziliaans dansen en schransen op het traditionele en 116 jaar oude Bal du Rat Mort in het Kursaal van Oostende. Op 26 mei begint een Bal du Roi Mort voor koning Philippe.

Verhofstadt in Kiev, Peeters in Bommerskonten

Met de jaren wordt hij kinetischer, arroganter en schreeuweriger. Guy Verhofstadt heeft mij anderzijds even verleid tot kortstondige sympathie. Ik zag hem met plezier en trots in goed Engels, op een moment dat de scherpschutters op de daken stonden rond Maidan en naar de hoofden mikten, de Oekraïense opstandelingen toespreken.

Hulde aan Mark Grammens

Zaterdagnamiddag tekenden velen present in Antwerpen voor de inhuldiging van Sinterklaas. In de voormiddag verzamelden honderden mensen in Aula Rector Dhanis van de Antwerpse Universiteit om eveneens hulde te brengen, meer bepaald aan Mark Grammens. 

Een wereldgrondwet

Dit weekeinde werd Mark Grammens gevierd voor zijn lange loopbaan als dwarse Vlaamse journalist. Ditzelfde weekeinde schreef Peter De Roover zijn Vrij-spraak voor de laatste papieren Doorbraak. In de eerste Vrij-spraak, die verscheen in januari 1999, begon een ‘gedachtespielerei’ bij Mark Grammens.

Met melancholie en ambitie

Het is niet omdat je het kleinere huis inruilt voor een grotere woonst, dat je de deur niet zonder melancholie achter je dicht trekt die laatste keer. We hebben er samen al wat kilometers opzitten, Doorbraak en ikzelf. In oktober 1998 verscheen mijn laatste artikel als voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging in het ledenblad. Vizie(r) heette dat, wat ik zowaar …