fbpx


Multicultuur & samenleven

Agent doodgestoken door moslimterrorist: zomaar ‘dramatisch’?

Een kwestie van goed begrip



 Unisono betuigen de politici hun medeleven aan de nabestaanden van de agent die afgelopen donderdag in Schaarbeek werd doodgestoken onder de kreet ‘Alahoe Akbar’. Een collega van de agent is in levensgevaar. De dader, Yassin Mahi, is gekend bij het OCAD. Hij zat tot 2019 in de gevangenis en stond op de CELEX-lijst van gedetineerden die onder speciaal toezicht staan omdat ze ook in de gevangenis actief blijven als moslimextremist. Opvallend is dat de man zich voor zijn actie had…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


 Unisono betuigen de politici hun medeleven aan de nabestaanden van de agent die afgelopen donderdag in Schaarbeek werd doodgestoken onder de kreet ‘Alahoe Akbar’. Een collega van de agent is in levensgevaar. De dader, Yassin Mahi, is gekend bij het OCAD. Hij zat tot 2019 in de gevangenis en stond op de CELEX-lijst van gedetineerden die onder speciaal toezicht staan omdat ze ook in de gevangenis actief blijven als moslimextremist.

Opvallend is dat de man zich voor zijn actie had aangeboden met haatboodschappen jegens de politie, en door de agenten op advies van een magistraat vriendelijk werd begeleid naar het universitair ziekenhuis Saint-Luc voor psychologische zorg. Vergeten die OCAD-databank te raadplegen?

Dubbele maatstaf

Annelies Verlinden - Wikipedia

Minister Verlinden: poging om met emo-taal verantwoordelijkheid af te wentelen.

Behalve VB-voorzitter Tom Van Grieken maakt geen enkele politicus in zijn/haar betuiging van medeleven ook maar enige allusie op de drijfveer van de man en zijn achtergrond. Men vond het vooral ‘dramatisch’ en ‘hartverscheurend ‘(sic, minister Verlinden). Dat was inzake de ‘huiszoeking’ bij Yannick Verdyck wel anders: een man met een blanco strafblad die in Merksem door een Franstalige brigade van de Special Forces werd neergekogeld en overal, in alle media, evenals door minister Verlinden, werd afgeschilderd als een ‘extreemrechtse terrorist’. We wachten trouwens nog altijd op de uitslag van het onderzoek door Comité P in verband met deze executie.

Deze dubbele maatstaf is frappant en typeert de schroom bij de politieke wereld om het gevaar te situeren waar het zich echt bevindt: in de brede laag van de moslimsubcultuur die zich expliciet richt tegen de democratie en de rechtstaat, en ijvert voor een sharia-staat. Dat is en blijft het einddoel, en daar wordt ook geen geheim van gemaakt.

Het feit dat justitieminister Van Quickenborne zich in september genoodzaakt zag om de erkenning van de Moslimexecutieve in te trekken, omdat deze nooit iets anders is geweest dan een duikboot van de radicale islam, bovendien gelinkt aan de Marokkaanse geheime dienst, toont ook waar het op staat. Of Yassin Mahi dan alleen handelde of niet, is niet de kern van de zaak. De Koran zelf inspireert de geesten, en dat is nog gevaarlijker dan een fysiek complot.

Diffusionisme

Werd Yannick Verdyck geliquideerd om de mythe van ‘extreemrechtse terreur’ levendig te houden?

Het op een hoopje gooien van alle vormen van zogenaamd ‘extremisme’ is onhoudbaar. De grote dreiging vandaag komt van één kant, en elke ontkenning daarvan door politiek en media sterkt de radicale islam in de overtuiging dat deze samenleving rijp is voor de dhimmitude.

De attitude van minister Verlinden is buitengewoon dubbelzinnig. Want door haar medeleven te betuigen ‘vergeet’ ze dat ze als minister van binnenlandse zaken verantwoordelijk is voor de politie, meer bepaald ook voor de manier waarop deze de databanken (niet) raadpleegt als er zich zo’n man op het politiebureel aanbiedt. Anders gezegd: de minister is bestuurlijk verantwoordelijk voor de dood van de agent, terwijl haar collega justitieminister Van Quickenborne evenmin vrijuit gaat.

Deze miscommunicatie tussen politiek en gerecht is méér dan een technisch mankement: globaal ontbreekt de politieke reflex om de radicale islam als een probleem hors catégorie te zien, en werkt er een politiek correcte schroom om het te benoemen en ernaar te handelen. Dat is niet eens een links/rechts-kwestie maar een zaak van goed (of slecht) bestuur. Ondertussen blijft het woord ‘islamofobie’ dé stoplap als het gaat over het (niet) benoemen van het probleem, en blijft het zoeken naar ‘extreemrechtse pistes’ een alibi om een diffuus beeld van een algemene terreurdreiging op te hangen, waarvan het moslimextremisme maar één facet zou zijn.

Dat is de reden waarom Yannick Verdyck, iemand met libertarische (en dus ‘staatsgevaarlijke’) ideeën, werd aangepakt: om de vis te verdrinken. De mainstream media, De Standaard voorop, deden dapper mee om deze framing te verspreiden. Deze diffusionistische bijziendheid van politiek, media en justitie, waarbij dan ook nog eens een stuk amateurisme en incompetentie meespelen, wordt uiteraard vooral door links gecultiveerd. Maar nogmaals: hoe meer men aan ontkenning en verbloeming doet, des te sterker zal die subcultuur zich manifesteren, als de voorhoede van een sharia-omwenteling. Waarna ook links en groen-links met hun genderfantasieën zullen opgeruimd worden, maar dat beseffen ze nog niet.

De paradox van de tolerantie

Het begrip ‘staatsvijand’ is in dat opzicht compleet vervuild. Men kan het op elke postzegelclub toepassen, als men maar ver genoeg gaat in associatieve research (X kent Y, die Z heeft gelezen…).  Dat zijn heksenjacht-mechanismen, terwijl inzake de moslimdreiging men helemaal niet hoeft te spitten naar obscure netwerken, men hoeft maar zijn oor te luisteren te leggen in de moskee. Dat de Staatsveiligheid potentiële terreur in kaart probeert te brengen – zie ook de radicalisering in de gevangenissen – is nu eenmaal haar taak. Maar er moet een duidelijke afscheiding getrokken worden tussen vrije meningen en kwaadaardige ideologieën.

Dit onderscheid gaat over de mate waarin een samenleving zichzelf de nek kan omwringen door krachten vrij spel te geven die haar fundamenten willen vernietigen. Een paradox waar Karl Popper op wees (‘The Open Society and Its Enemies’, 1945). Ik zal nog duidelijker zijn: de islam moet als destructieve en vrijheidsbedreigende ideologie een aparte kwalificatie krijgen. Niet zomaar een staatsvijand, maar een vijand van de rechtstaat, dat is iets helemaal anders. Ik ben als Vlaams republikein ook een ‘vijand’ van de Belgische staat, maar ben niet van plan een agent daarvoor neer te steken.

Het is dus niet zomaar ‘dramatisch’, het is onversneden islamo-fascisme en de politiek dient dat ook zo te kwalificeren. De politievakbonden zijn furieus, terecht, want het zijn hun mensen die de hypocrisie van de politiek op het terrein cash betalen. De kreet ‘Alahoe Akbar’ (God is groot) lijkt een vast motto waarmee die ideologie zich op beslissende momenten kenbaar maakt. Het was ook de kreet waarmee de gebroeders Kouachi in 2015 de lokalen van Charlie Hebdo bestormden en een slachting aanrichtten. Het is voor ons een waarschuwing dat God en godsdienst geen plaats hebben in de organisatie van een samenleving. Zoals gezegd: de meningen zijn vrij, maar het grote gelijk mag binnen de perken blijven. Dit principe heet, met een ouderwets woord, verlichting.

Johan Sanctorum

Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.