fbpx


Binnenland, Media

Alles is binnenland

De binnenlandse perscommentaren van augustus.



Het was van de Amerikaanse verkiezingen geleden dat een buitenlands onderwerp het meest besproken werd door onze perscommentatoren. Toch weer die Amerikanen jawel, toch weer Trump en Biden. In het begin van de maand augustus waren het nog ‘de Amerikanen’ en hun vorige president die het onheil van Afghanistan, want daarover ging het natuurlijk, over zich hadden afgeroepen. Maar naarmate de maand vorderde viseerde de pers meer en meer de huidige president. Bart Sturtewagen schreef in ‘De Standaard’ van 19…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Het was van de Amerikaanse verkiezingen geleden dat een buitenlands onderwerp het meest besproken werd door onze perscommentatoren. Toch weer die Amerikanen jawel, toch weer Trump en Biden. In het begin van de maand augustus waren het nog ‘de Amerikanen’ en hun vorige president die het onheil van Afghanistan, want daarover ging het natuurlijk, over zich hadden afgeroepen. Maar naarmate de maand vorderde viseerde de pers meer en meer de huidige president. Bart Sturtewagen schreef in ‘De Standaard’ van 19 augustus:

Wie had ooit gedacht dat Joe Biden, de anti-Trump, de man met decennia internationale ervaring, de hersteller van de banden met de bondgenoten, de eer van ‘the greatest nation on earth’ zo onbezonnen en radicaal te grabbel zou gooien?

‘La Libre Belgique’ bevestigde twee dagen later:

Voor Amerika is dit een vernedering, en voor Joe Biden een ongelooflijk fiasco.

De president viel na maanden louter positieve pers van zijn troon, maar kon gelukkig nog rekenen op gratis advies van Ruben Mooijman (De Standaard) om zijn volgende verkiezingen te winnen: ‘Eigen Amerika eerst’:

Een succesvolle uitvoering van de binnenlandse agenda is voor Biden nu belangrijker dan ooit. Als hij daar punten kan scoren, bestaat de kans dat het electoraat de Kaboel-bladzijde snel omslaat. De komende maanden zullen bepalend zijn voor het welslagen van zijn presidentschap.

Buitenland en binnenland: één strijd

Onze commentatoren hadden ook goede raad in overvloed voor staatssecretaris Sammy Mahdi over hoe hij de vluchtelingenproblematiek (niet) moest aanpassen; ‘Doe niet zoals Theo’, is de duidelijke boodschap.

Signalen geven is doorgaans het veilige luik van een ­migratiepolitiek. Op voorwaarde dat de staatssecretaris zich niet te koppig vereenzelvigt met zijn eigen signaal. De voorganger van ­Mahdi zondigde daar zo hardnekkig tegen dat de regering erover viel en zijn geloofwaardigheid kraakte. Mahdi krijgt ­alweer de kans te tonen dat hij koelbloediger is (Karel Verhoeven, De Standaard).

Peter Mijlemans wou in ‘Het Nieuwsblad van 11 augustus’ niet onderdoen, maar vreesde toch al dat de goede raad in de wind werd geslagen.

Waarom moet Mahdi dan zo met de spierballen rollen? Omdat de functie die hij bekleedt, besmet is. De laatste jaren wil een staatssecretaris alleen nog scoren met strengheid en vooral onverzettelijke uitwijzingen. Wie dacht dat de immer glimlachende Mahdi niet in die val zou trappen, heeft zich schromelijk vergist.

Ook ‘Le Soir’ zat op dezelfde lijn:

De ‘zestien’ zegt dat het Sammy is die beslist. We richten ons dan ook tot deze jonge veelbelovende christendemocratische leider, die het volgens ons in zich heeft om zijn voorganger Theo Francken (N-VA) te doen vergeten.

Brussel is nu nog een bruisende stad.

Vaccinatiecijfers en de regionale verschillen kwamen, meer dan ooit, aan bod. De focus lag daarbij natuurlijk louter en alleen op het probleem Brussel, ja toch? Euh, neen. De onvermijdelijke Peter Mijlemans zag al op 4 augustus dat nog een andere stad even grote problemen heeft. Dat hij zijn column in ‘Het Nieuwsblad ‘zou gebruiken om het debat te communautariseren? Neen toch?

In Antwerpen liggen de vaccinaties nog te laag. De stad kampt deels met dezelfde grootstedelijke problemen als Brussel. Een divers en soms moeilijk bereikbaar publiek met een percentage weigeraars om religieuze redenen. Pas als in de stad van Bart De Wever de bakens zijn verzet, kan Jan Jambon met reden zijn onafhankelijke coronakoers eisen.

Bart Eeckhout was één dag later in ‘De Morgen’ compleet oneens met zijn collega:

Dit is een Brussels probleem. En dus mag Brussel het ook zelf oplossen. De bevoegde Brusselse politici, half in ontkenning, half in vakantie, lijken zich nog niet helemaal bewust van de ernst van de zaak. In een volgende fase zullen ze wellicht gaan klagen dat ze geviseerd en gestigmatiseerd worden. Dat gejammer is ditmaal onterecht. Het is dan ook niet gek dat de andere gewesten, Vlaanderen op kop, plannen beginnen maken voor verdere versoepeling die Brussel en de Brusselaars dreigen uit te sluiten.

Overstromingen, communautair?

Ook de gevolgen van de overstromingen werden besproken vanuit een herfederaliserende visie, want onze huidige structuren waren overduidelijk mee verantwoordelijk voor de ramp, zo denken en schreven Ruben Mooijman en Bart Eeckhout:

We moeten alerter zijn voor naderend onheil…. Een ingewikkelde bureaucratische ­structuur is niet nodig. Wel een toegewijd team van verantwoordelijken die vóór, tijdens en na een ramp over alle geogra­fische en politieke grenzen heen burgers kan ­waarschuwen, adviseren, bijstaan en te hulp snellen (Ruben Mooijman).

De watersnood in Wallonië is geen ramp zoals alle voorgaande. Het is mogelijk wel een voorbode voor toekomstige catastrofes. Een nationaal coördinatieorgaan voor rampbestrijding dringt zich op, of de staatsstructuren dat nu toelaten of niet. Net zoals een virus laat ook een klimaatverandering zich niet tegenhouden door institutionele structuren.

‘L’Echo’ was dan weer kwaad op dat federale niveau waarvan de Vlaamse kwaliteitskranten zoveel heil verwachten en sneerde op 7 augustus zelfs richting premier De Croo.

Zou de premier op vakantie naar Italië gegaan zijn mochten de overstromingen vooral Vlaanderen geteisterd hebben?

Het was overigens de enige keer dat ‘Italië’ en ‘De Croo’ tijdens de voorbije maand aan elkaar werden gekoppeld, althans in een commentaarstuk.

Een hete herfst.

De man wacht een hete herfst.  Begroting, milieu, migratie, fiscaliteit, pensioenen en tewerkstelling zijn de voorspelbare problemen. De maand eindigde met hoopgevende Waalse cijfers: ‘Meer vacatures en ‘minder werklozen’ jubelde ‘Sud Presse’ op 31 augustus, zo’n drie weken nadat Isabel Albers in ‘De Tijd’ aan de alarmbel had getrokken:

Terwijl in 2011 nog 53.000 Walen in Vlaanderen aan de slag waren, dan was dat aantal in 2020 geslonken tot 42.000. En dat terwijl de werkloosheid in Wallonië nog altijd een stuk hoger ligt dan in het flink grotere Vlaams Gewest.

Niet alleen die tewerkstellingsgraad zal stof tot nadenken en discussie geven. Zo is er ook de eeuwige vraag rond uitgaven en inkomsten. Voor Peter Mijlemans van ‘Het Nieuwsblad’ is de krakkemikkige toestand van het land louter en alleen te wijten aan de besparingen, vooral die van de voorbije regering. Ze zijn dan ook ingegeven door politieke ideologische motieven (Het Nieuwsblad 30 augustus). Noël Slangen heeft een toch afwijkende mening en schreef in ‘Het Laatste Nieuws’ van 9 augustus:

Als er één discipline is waarin België jaar na jaar in de medailles valt, is het wel die van het hoogste overheidsbeslag, het gedeelte van ons globale inkomen dat naar de overheid gaat. Daarbij is de vraag niet of er meer of minder België moet zijn of welk niveau nuttig is of niet, maar wel hoe je de meest efficiënte overheid creëert met de efficiëntste inzet van ons belastinggeld.

Bart Haeck van ‘De Tijd’, tenslotte, mijmerde het najaar als volgt in:

Na de verkiezingen van mei 2019 liepen alle formatiepogingen stuk op de noodzaak dat geld te vinden, waarover geen consensus was. De urgentie van de coronacrisis bracht de regering-De Croo bijeen. De uitdaging van het najaar wordt wat na die urgentie aan slagkracht overblijft. En of deze regering behalve een crisisregering ook de sociaaleconomische hervormingsregering kan worden die België nodig heeft om weer echt te kunnen werken.

[ARForms id=103]

Johan Van Duyse

Johan Van Duyse (1953) is erkend gids voor en in de Westhoek en gefascineerd door WO I. Hij publiceerde het boek '1919: Een jaar van (on)vrede'.