fbpx


Actualiteit
herhaling

Alles komt terug




In deze tijden is er veel wat we niet weten: hoe lang gaat de coronacrisis nog duren? Wat, waar en hoe zwaar zullen de gevolgen zijn? Wat gaat dat kosten? Talloze onbekenden zijn er, en daarbovenop nog een flinke scheut existentiële onzekerheid. Word ik ook ziek, of ga ik eraan ontsnappen? Twee dingen zijn wél zeker: het zal ooit stoppen, en dan komt alles terug. Ook de gewone politiek. Gewone politiek Zelfs al doet die er vandaag beter aan zich…

Plus artikel - gratis maandabonnement

U heeft een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U heeft reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement



Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.







Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder je email adres en je naam en we maken een nieuw wachtwoord (als je een account hebt) of we maken automatisch een account aan.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


In deze tijden is er veel wat we niet weten: hoe lang gaat de coronacrisis nog duren? Wat, waar en hoe zwaar zullen de gevolgen zijn? Wat gaat dat kosten? Talloze onbekenden zijn er, en daarbovenop nog een flinke scheut existentiële onzekerheid. Word ik ook ziek, of ga ik eraan ontsnappen? Twee dingen zijn wél zeker: het zal ooit stoppen, en dan komt alles terug. Ook de gewone politiek.

Gewone politiek

Zelfs al doet die er vandaag beter aan zich bescheiden op te stellen. Discussies tussen politici en virologen – waar media dan ook nog eens op focussen, bij gebrek aan andere inhoud – zijn dwaas. Idem dito met de focus op minister X die zoveel weken terug iets gezegd heeft dat nu niet blijkt te kloppen. De simpele waarheid is dat iedereen zich heeft verkeken. Én de politiek én de mensen. Media creëren daarmee verwarrende communicatie, vergroten ook de onzekerheid (maar dat is wel goed voor de kijkcijfers).

Dwaas is ook dat de Europese volksvertegenwoordigers van de N-VA in tijden waarin empathie een sleutelwoord is, zich onthouden over het toekennen van 37 miljard Europees geld ter bestrijding van Corona, omdat het Belgische deel ervan niet correct wordt verdeeld. Zelfs als dat zo is, dan nog: nú niet! Zeker niet als dat Belgische deel een duizendste is van het totale bedrag. Daarmee creëert de partij eens te meer (totaal overbodige) grote communicatieve schade.

Nú niet!

Nu niet, dus. Vooral omdat in een, hopelijk dichtbij, post-coronatijdperk het gewone politieke debat zal terugkeren. Want dan zal blijken dat er in dit land politiek niets is gewijzigd: de verdeeldheid tussen zij die vinden dat er niet te veel moet veranderen (het linkse zuiden) en zij die vinden dat alleen ingrijpende hervormingen welvaart en welzijn op niveau kunnen houden (het rechtse noorden), zal onverminderd voortduren. Het idee dat deze zeer zware crisis de werking, het nut en de zin van België zal aantonen of zelfs versterken is én naïef én kortzichtig én vooral wishful thinking.

Je ziet het nu al. Op de sociale media en in het weekend in De Zevende Dag. De manier waarop Miranda Ulens van het ABVV al meteen de strijd aanging met Pieter Timmermans van het VBO was veelzeggend. De vakbonden – die nu dankzij een door de overheid georganiseerd feitelijk monopolie de ledenaantallen zien groeien als kool – vinden het moment gekomen om een tournée générale te organiseren.

Naast liefst een zo groot mogelijke technische werkloosheid (waar niet de betrokken mensen maar wel de vakbond beter van wordt) moeten er ook nog premies (bibbergeld) komen voor zij die wél werken; voor zij die thuis werken – zelfs die uit de openbare sector van wie de wedde is gegarandeerd – want ook die hebben door dat thuiswerk meer energiekosten; voor zij die al eerder langdurig werkloos waren – want waarom zouden zij die Vlaamse premie niet mogen hebben die de technisch werklozen wél krijgen? En als het moet wordt er als toemaatje in de warenhuizen prompt gestaakt: ze zijn te lang open.

Pest

Voltaire wist het al: de geschiedenis herhaalt zich nooit, de mensen altijd. Toen in Europa de pest woedde, zag je hetzelfde ná de pest: de 14de-eeuwse Florentijnse historicus Matteo Villani hoopte na de pandemie van 1348 dat mensen ‘door het ervaren van Gods toorn betere mensen, nederig, deugdzaam en katholiek’ zouden worden. Maar niets daarvan. Ze ‘gaven zich over aan een nog bandelozer en schandelijker manier van leven dan voorheen.’*

Die vergelijkingen met grote pandemieën uit het verleden duiken overigens alsmaar meer op, en ze zijn vaak interessant, wel wetend dat alle vergelijkingen altijd mank zijn. Maar toch. Na diezelfde pestplaag in 1348 werd in 1349 door de Engelse overheid een wet uitgevaardigd om de economie te beschermen. Met daarin onder meer de bepaling dat niemand meer mocht verdienen dan in 1347. Inclusief straffen voor wie werk weigerde, én voor werkgevers die met een hoger loon toch probeerden werknemers af te snoepen van een andere werkgever. Op vele andere plaatsen in Europa ontstond hetzelfde soort reglementen. In Engeland werden die uitgevaardigd toen het parlement niet bijeenkwam, maar in 1351 werd dat door het parlement wel bevestigd. Toen al: een volmachtenregering met een fiat achteraf.

Beter dan gisteren

En dat er zijn die ondanks alle ellende beter worden: ook dat is van alle tijden. De vakbond vandaag; in de 14de eeuw een aantal in naam religieuze groepen die ‘wondermiddelen’ verkochten. Ik lees bij Doorbraak-auteur Philip Roose, in een interview in De Morgen, dat in Italië de maffia door corona goede zaken doet. Ze houden bedrijven financieel recht, met als bijkomend voordeel dat zwart geld in de witte economie kan worden gebracht. En uiteraard is dat niet gratis.

Het doet me denken aan Het Verzuim van de Dood van Nobelprijswinnaar José Saramago. In die roman is er in Portugal ook een pandemie, maar een omgekeerde: niemand gaat nog dood. En dat creëert gigantische problemen. Ook daar is het de maffia die het snelst is met ‘oplossingen’. Als u toch in uw kot moet blijven, zeer aanbevolen lectuur.

Rechtvaardigheid

Het politiek debat zal dus weldra woeden als nooit tevoren. Niet het minst omdat de problemen én de financiële put veel groter zullen zijn dan ooit tevoren; omdat zo goed als iedereen een rechtvaardige inspanning zal moeten leveren, maar helaas zijn er soorten rechtvaardigheid; omdat er, ondanks gigantische druk van de straat, massief volgehouden onpopulaire maatregelen zullen moeten worden genomen. Is er iemand, behalve Dave Sinardet en Noël Slangen, die denkt dat dat iets is voor een tijdelijke volmachten- en minderheidsregering met beperkte opdracht?

En zij die dromen van een Vivaldi-coalitie: veel succes! Uw regeerverklaring zal achteraf blijken een wilsverklaring over euthanasie te zijn geweest. Voor uzelf én voor het land. Want uiteraard zal u – er worden nu al uitgebreide krantenstukken over geschreven – niet raken aan de Sociale Zekerheid, die nu, zoals dat heet, toch wel haar nut heeft bewezen. Dat laatste klopt, zonder ook maar de minste twijfel. Maar net om zo’n letterlijk vitaal systeem te behouden, moeten we het hervormen. En dat kan alleen werk zijn voor een echte, gedragen regering: met een meerderheid in Noord en Zuid, met solidariteit én responsabilisering. En daar is véél werk aan, en dus moet daarmee liever vandaag dan morgen worden begonnen.

Tja.. Ondanks mijn eerder verschenen Salut en de kost/kots hoop ik stiekem dat dat nog kan. Je weet maar nooit…

_____

* De lezer merkt: 40 jaar lang zinnetjes en stukjes overschrijven; het is nooit nutteloos.

 

Siegfried Bracke

Siegfried Bracke was gemeenteraadslid in Gent voor N-VA en Kamervoorzitter. Voordien was hij journalist bij VRT.

Dit artikel delen of afdrukken


Als abonnee kan u dit artikel gratis doorsturen naar een vriend. Geef hieronder zijn e-mail adres en we sturen hem een link zodat ook hij het ook zonder abonnement gratis kan lezen. Dit is slechts eenmalig voor dit artikel. Doorbraak slaat het e-mail adres van uw vriend niet op.

Commentaren en reacties


Kijk vooraf even op onze Spelregels en technische problemen
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.