fbpx


Buitenland, Politiek

Amerika koos: verliezende winnaars en winnende verliezers

Een eerste analyse van de midterms



De Democratische Partij is in haar nopjes. Over het hele land overtroffen Democratische kandidaten de – toegegeven, misschien overdreven lage – verwachtingen. De ‘rode golf’ die voorspeld werd door de meeste peilingen bleek uiteindelijk niet veel meer dan een storm in een glas water. Dat Democraten een rampscenario wisten te voorkomen, doet sommigen evenwel vergeten dat zij, behoudens een last minute-verrassing, voor minstens twee jaar de controle kwijt zijn over het Congres.    Huis van Afgevaardigden Dat het Huis van…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


De Democratische Partij is in haar nopjes. Over het hele land overtroffen Democratische kandidaten de – toegegeven, misschien overdreven lage – verwachtingen. De ‘rode golf’ die voorspeld werd door de meeste peilingen bleek uiteindelijk niet veel meer dan een storm in een glas water. Dat Democraten een rampscenario wisten te voorkomen, doet sommigen evenwel vergeten dat zij, behoudens een last minute-verrassing, voor minstens twee jaar de controle kwijt zijn over het Congres.   

Huis van Afgevaardigden

Dat het Huis van Afgevaardigden, het lagerhuis van het bicamerale federaal parlement, opnieuw rood zou kleuren was een (quasi-)zekerheid. Het had in de eerste plaats te maken met het feit dat Democraten slechts over een zeer kleine meerderheid beschikten. Op 8 november zaten de Democraten van Nancy Pelosi in tweehonderdtwintig van de vierhonderdvijfendertig parlementaire zetels. Zij werden in het ‘People’s House’ vergezeld door tweehonderdtwaalf Republikeinen. Drie zetels waren vacant.

De Republikeinen hoefden maar een handvol zetels te veroveren om hun leider Kevin McCarthy te installeren als ‘Speaker of the House’. Peilingen gaven evenwel aan dat het er veel meer zouden worden. Sommigen gaven aan dat de Grand Old Party tot wel vijftig kiesdistricten in het vizier had. Verschillende van die zitjes bevonden zich op plaatsen waar Joe Biden twee jaar eerder nog eenvoudig had gewonnen. De impopulariteit van de president, de geschiedenis (de partij van de president krijgt tijdens de midterms doorgaans een electoraal pak voor de broek) en de zorgen om economie, misdaad en woke, zouden evenwel een ‘rode golf’ teweegbrengen die zelfs Democratische districten zou overspoelen.

Dat viel dik tegen. Op het moment van schrijven (donderdagvoormiddag 10 november) ziet het ernaar uit dat in januari meer Republikeinen dan Democraten zullen worden ingezworen als congressman of congresswoman. Het zal evenwel een bijzonder krappe meerderheid worden die het Republikeinse leiderschap elke foutenmarge ontneemt. In essentie wacht Kevin McCarthy, indien hij Speaker wordt, eenzelfde lot als zijn voorganger Nancy Pelosi. Zolang de politicus uit Californië de rangen gesloten houdt, zal de wetgevende agenda van president Biden evenwel dead on arrival zijn in het lagerhuis. Een mooie troostprijs.

Senaat

De meeste media-aandacht ging evenwel naar de buren van de Senaat. Vierendertig van de honderd zetels waren ‘up for grabs’. Republikeinen durfden te dromen van vierenvijftig of vijfenvijftig zetels. Een realistischer aantal was wellicht tweeënvijftig of drieënvijftig. Senaatsleider Mitch McConnell zag zijn troepenaantal in ieder geval toenemen. Momenteel is het bijzonder onduidelijk of dat het geval zal zijn.

De avond begon slecht toen snel duidelijk werd dat de Republikeinse kandidaat in New Hampshire een nederlaag moest incasseren. De zaken werden er niet beter op toen bleek dat Mehmet Oz, de tv-dokter die zijn nominatie volledig aan Donald Trump te danken had, aan het kortste eind zou trekken tegen de uiterst linkse vicegouverneur van Pennsylvania. In Arizona lijkt het momenteel onwaarschijnlijk dat Blake Masters senator Mark Kelly uit zijn zetel zal wippen, en in Colorado en Washington wisten respectievelijk Michael Bennet en Patty Murray een nieuwe ambtstermijn in de wacht te slepen.

Het was niet uitsluitend slechts nieuws voor de Republikeinen. Zo lijkt het erop dat Adam Laxalt in Nevada zittend senator Catherine Cortez Masto zal verslaan. Dat lijkt voorlopig evenwel de enige zetel te worden die de Republikeinen op de Democraten veroveren. Voorlopig, omdat in Georgia de race tussen de Democratische senator Raphael Warnock en zijn Republikeinse uitdager Herschel Walker pas beslist zal worden tijdens een tweede ronde in december. Warnock won de eerste ronde. In Wisconsin overleefde senator Ron Johnson (te) nipt. Het beste resultaat komt uit Florida, waar Marco Rubio zijn Democratische tegenstander niet enkel versloeg, maar verpletterde.

Gouverneurs

Florida was het lichtpunt voor de Republikeinen. Gouverneur Ron DeSantis veegde in de gouverneursrace de vloer aan met zijn Democratische tegenstander (en oud-gouverneur) Charlie Crist. In 2018 won DeSantis zijn eerste termijn met minder dan een half procentpunt verschil (ofwel dertigduizend stemmen). Vier jaar later is dat bijna twintig procentpunten (ofwel anderhalf miljoen stemmen). In Nevada lijkt de Republikeinse uitdager van de Democratische gouverneur het te halen. En in Arizona zou de charismatische Kari Lake het met de hakken over de sloot halen van haar Democratische tegenstander.

In een aantal cruciale races trokken de Democraten evenwel aan het langste eind. In Michigan slaagde de Republikein Tudor Dixon er, ondanks heel wat hype, niet in om de Democratische gouverneur Gretchen Whitmer te verslaan. Ook in Wisconsin haalde de Democraat Tony Evers een tweede ambtstermijn binnen. In Pennsylvania had Josh Shapiro geen kind aan de uiterst rechtse ‘election denier’ Doug Mastriano. Zelfs in Kansas, een bloedrode deelstaat, kwam de Republikeinse uitdager van de Democratische gouverneur tekort.

In het donkerblauwe New York zette de Republikein Lee Zeldin een bewonderenswaardige prestatie neer, maar uiteindelijk zal het toch de Democratische gouverneur zijn die opnieuw haar intrek neemt in de governor’s mansion. In het eveneens donkerblauwe Oregon kon de Republikeinse kandidaat niet profiteren van de twee Democraten in de race die de (centrum)linkse stem splitsten.

Winnaars en verliezers

Iemand die zonder voorkennis of context naar de resultaten van deze midterms kijkt, zou ongetwijfeld concluderen dat de Republikeinse Partij als winnaar uit de bus kwam. Strikt genomen klopt dat ook. De Grand Old Party wordt in januari de meerderheidspartij in het Huis van Afgevaardigden. Daarnaast is het nog steeds mogelijk dat ook de Senaat volgend jaar rood kleurt. Het kan dan ook op het eerste gezicht bizar lijken dat de algemene teneur bij de Republikeinen er één is van teleurstelling, boosheid en schuldtoewijzing.

De Democraten deden het immers beter dan verwacht. Veel beter. Het voorspelde bloedbad bleef uit. De verkiezing moest een referendum worden over het beleid en de plannen van de Democratische president. Zijn slabakkende approval numbers zouden, zo was de verwachting, omgezet worden in robuuste Republikeinse meerderheden in het Congres en conservatieve, combattieve chief executives in de deelstaten. Het uitblijven van de ‘rode golf’ maakt van Democraten dan ook de symbolische winnaars van deze midterms.

De echte verliezer is Donald Trump. Een groot aantal kandidaten die de oud-president omarmden verloren of zetten een ondermaatse score neer. Heel wat conservatieve opiniemakers nemen het Trump kwalijk dat hij met zijn steun kandidaten van bedenkelijke kwaliteit door de voorverkiezingen hielp. Kandidaten die in een head to head met een Democraat eenvoudiger te verslaan waren. Sommige Republikeinen zijn openlijk op zoek naar een nieuwe partijleider. Iemand die het Trumpiaans beleid combineert met focus en discipline. Iemand die bewezen heeft dat hij verkiezingen kan winnen, dus iemand als Ron DeSantis.

Roan Asselman

Roan Asselman (1996) studeerde rechten (KUL) en vermogensbeheer (EMS). Voor Doorbraak schrijft hij overwegend over de Amerikaanse politiek. Omschrijft zichzelf als conservatief in temperament en dus in gedachtegoed.