fbpx

Guido Lauwaert

Guido Lauwaert (1945) is organisator, regisseur, acteur, auteur, columnist, recensent voor o.a. Het Laatste Nieuws, NRC Handelsblad, Het Parool, VPRO-radio, Knack en Doorbraak. Hij richtte de Poëziewinkel op (later Poëziecentrum) en heeft een grote liefde voor Willem Elsschot en Paul van Ostaijen.

Arm Vlaanderen

In mijn kast van Vlaamse literatuur van vóór de Tweede Wereldoorlog prijkt naast de klassieke auteurs als Willem Elsschot, Cyriel Buysse, Jean Ray, Stijn Streuvels en de andere usual suspects welgeteld één roman van een in de geschiedenis verdwaalde auteur. Dat is niet vreemd. Reimond Stijns (1850-1905) was in de jaren 1960 al vergeten. Hij krijgt geen regel in de Moderne encyclopedie van de wereldliteratuur (1963).

Mount Olympus – Het script

Halverwege het Theaterfestival werd Mount Olympus de bevolking aangeboden, het script in boekvorm van de gelijknamige theaterproductie van Jan Fabre. Voor de duidelijkheid: de man naast Fabre, de geest in de fles, is Jeroen Olyslaegers. Hij stripte de Griekse klassiekers en monteerde ze tot De 24 uren van Athene.

HUGO CLAUS De jonge jaren

Wie het Verdriet van België wil begrijpen, moet Hugo Claus – De jonge jaren van Georges Wildemeersch lezen. De professor emeritus zet de auteur schaamteloos bloot, en doet dat tegelijk met groot respect. Eind 2015 verscheen dit werk, en bij de reguliere pers was er weinig aandacht voor. Een schande, want hoe schaamteloos Wildemeersch ook uitpakt, hij hanteert de hoge literaire stijl en geeft een heldere historische context.