fbpx


Buitenland

Biden versus Poetin




Obama zei het al: vooruitgang is geen rechte lijn. Soms is er stagnatie en ook achteruitgang.  Hij refereerde natuurlijk naar Trump. Met Biden als president is natuurlijk alleen maar vooruitgang te verwachten. Dit maakte de nieuwe president meteen duidelijk in een toespraak. De Verenigde Staten moeten opnieuw de leider van de vrije wereld worden. De bondgenoten van de NAVO zullen dus opnieuw moeten leren volgen. De hoofdvijand van de vrije wereld is de Russische Federatie met de perfide Poetin aan…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Obama zei het al: vooruitgang is geen rechte lijn. Soms is er stagnatie en ook achteruitgang.  Hij refereerde natuurlijk naar Trump. Met Biden als president is natuurlijk alleen maar vooruitgang te verwachten. Dit maakte de nieuwe president meteen duidelijk in een toespraak. De Verenigde Staten moeten opnieuw de leider van de vrije wereld worden. De bondgenoten van de NAVO zullen dus opnieuw moeten leren volgen. De hoofdvijand van de vrije wereld is de Russische Federatie met de perfide Poetin aan het hoofd. Hij wil de NAVO opbreken en de Verenigde Staten door twisten en tegenstellingen verzwakken.

Dit gebeurt nu vooral door een soort van hybride oorlog met cyberwapens. (Kenners weten evenwel dat er meer Israëlitische internetaanvallen via FB en Twitter op de onschuldige Amerikaanse bevolking plaatsvinden dan Russische.) De Verenigde Staten kunnen dat niet blijven aanzien en moeten dus reageren en vooral militair sterker blijven dan de Russen. Dit is meteen goed nieuws voor ‘deep America en zijn vrienden van de wapenindustrie.

China

Maar China dan? Dit land wordt nog niet gezien als een vijand maar eerder als een concurrent. De Verenigde Staten moeten China op alle mogelijke gebieden: wetenschappelijk, militair, economisch etc. blijven overtreffen en het verplichten de mensenrechten toe te passen.

Ook op moreel gebied moet Amerika leidinggevend zijn. Het land moet de wereldvrede handhaven en de vrije markt en de democratie in de wereld blijvend verspreiden. De Verenigde Staten moeten de wereld leiden op talrijke vitale punten zoals de milieuproblematiek,  de pandemieën en zovele andere. In tegenstelling tot Trump gelooft Biden in het Amerikaans exceptionalisme dat ook imperialisme kan worden genoemd.

De Amerikaanse verkiezingsstrijd gezien door de Russen

De Russen, zowel het Kremlin als de bevolking, hebben met meer dan gewone belangstelling de Amerikaanse verkiezingsstrijd gevolgd. Ook de de weigering van Trump om zijn verkiezingsnederlaag te aanvaarden, genoot extra belangstelling. Er was er in de media en bij de publieke opinie veel meer interesse voor dan voor de eigen verkiezingen. Poetin en zijn vrienden hadden veel sympathie voor het standpunt van Trump. Door de truc van het stemmen per brief zijn veel onregelmatigheden mogelijk. Dat kennen ze zeer goed omdat hij ook in Rusland is toegepast bij het referendum over de vernieuwde grondwet.

Ook op het verouderde systeem van het stemmen via kiesmannen hadden ze veel kritiek. En de bestorming van het Capitool was de kers op de taart. Genoeg materiaal om aan de bevolking te tonen dat de Verenigde Staten geen echte democratie zijn. Integendeel! Toch beschuldigen de Amerikanen, als ware hypocrieten, talrijke landen ervan er ondemocratische regeringen op na te houden. Met deze valse redenering trachten ze zich ook te bemoeien met de binnenlandse aangelegenheden van Rusland. Dit zal natuurlijk nooit lukken.

Er was ook een andere kant aan de medaille. De Russen konden op de sociale media ongemoeid speculeren over het falen van en eventuele verbeteringen aan het Amerikaans systeem. Iedereen besefte natuurlijk dat ze het over hun eigen land hadden. Kritiek op de Amerikaanse presidenten was ook kritiek op Poetin.

Twee voortreffelijke vijanden

Hoe moet het  nu verder met de  verhouding tussen de nog steeds sterkste supermacht en de gewezen supermacht? Een belangrijk twistpunt is van psychologische aard.  Biden voelt zich superieur en Poetin kan dit niet aanvaarden. De werkelijkheid is dat, zoals in het verleden, Russen en Amerikanen alleen maar elkaars gelijken zijn in het aantal van hun strategische kernwapens. Meteen na het aantreden van Biden verlengden ze het New Start akkoord met vijf jaar. Beiden mogen maximaal 1550 strategische kernwapens bezitten.

Amerikanen en Russen zien elkaar als vijanden. Dit vertaalt zich in hun buitenlandse politiek. Er zijn maar enkele overeenkomsten. Beiden bestrijden de Islamitische terreurorganisaties en ze willen niet dat Iran een kernmacht wordt. Poetin wil de Europese Unie buiten de invloedsfeer van de Verenigde Staten krijgen en Biden wil natuurlijk het tegenovergestelde. Amerika wil gewillige NAVO bondgenoten en Poetin ziet dat helemaal anders.

Amerikaanse troepen

Hier schuilt trouwens een gevaar. De Baltische landen en Polen die zich m.i. ten onrechte door Rusland bedreigd voelen, willen steeds meer Amerikaanse troepen aan hun grenzen. Automatisch antwoorden de Russen dan ook met meer grenstroepen en de passende militaire oefeningen. Dit kan tot een gevaarlijke escalatie leiden en zelfs ongewild tot een oorlog.

Maar waar het echt om gaat is dat de Amerikanen moeten verhinderen dat een volwaardig Russisch-Chinees militair bondgenootschap ontstaat. De Russen zullen dit voorlopig niet willen omdat ze dan tot een junior partner worden herleid. Maar je weet maar nooit. Beide legers oefenen nu ook al samen. In dit spel zijn de ondoorgrondelijke Chinezen de lachende derde en van deze positie zullen ze gebruik maken. Voor Amerikanen en Russen zou het makkelijker spelen zijn, mochten ze zich niet mordicus tot elkaars (vaste) vijanden hebben verklaard. Maar ja, wijsheid is niet aan iedereen gegeven. Wel aan de bejaarde Kissinger die stelt dat de Verenigde Staten zowel met China als met Rusland normale relaties zouden moeten ontwikkelen.

In naam van de universele mensenrechten

Wat de Amerikanen en hun bondgenoten wel gaan doen is zich mengen in de binnenlandse aangelegenheden van Rusland. De kwestie Navalny is natuurlijk een vette kluif voor wie met een meerderwaarheidscomplex denkt onvoorwaardelijk alle mensenrechten te respecteren. Zo is de Spanjaard Josep Borrell, die namens de EU de vrijlating van Navalny kwam eisen, door  de Russische minister Lavrov teruggefloten. Hij informeerde gewoon hoe het zat met de Catalaanse politieke gevangenen.

Zonder dat hij het wil is Navalny een belangrijk wapen in de handen van Biden. Hij kan voortdurend zijn vrijspraak eisen en naar hartenlust sancties tegen Rusland uitvaardigen. Hiermee speelt hij dan onrechtstreeks in de kaarten van Poetin die aan de Russen kan uitleggen dat Navalny een agent van de Amerkanen is die Rusland wil verzwakken door er onrust te zaaien. Dit werd nog in de hand gewerkt door zijn medewerker Leonid Volkov die vanuit Vilnius aan Biden schreef om te vragen sancties af te kondigen tegen een met name genoemde groep vrienden van Poetin. Zoiets bevordert de bevrijding van Navalny niet.

Is het plan van Navalny mislukt?

De aangekondigde lichtjesshow op Sint-Valentijnsdag leverde mooie foto’s op maar was geen succes. Ondanks dat er geen gevaar was voor politieoptreden namen er maar 10 000 mensen in het onmetelijke Rusland aan deel. Vermoedelijk is het momentum van Navalny (voorlopig) voorbij. De grote massa van de politiek amorfe Russen gelooft niet dat hij in staat zal zijn fundamentele veranderingen te veroorzaken.

Slechts 20% van de Russen steunt hem en dat aantal groeit niet aan. Hij had gedacht door zijn spectaculaire acties snel een grotere aanhang te verwerven. Hem wacht de trieste realiteit van een jarenlange gevangenisstraf. Het Europees Hof van de Mensenrechten beveelt zijn vrijspraak omdat het vreest voor zijn leven. Dit is precies ook de reden waarom een Engelse rechter de uitlevering van Julian Assange  aan de Verenigde Staten niet wou toestaan. Russische en Amerikaanse gevangenissen hebben dezelfde slechte reputatie wat het overleven van politieke gevangenen betreft.

 

 

[ARForms id=103]

Yvan Vanden Berghe

Yvan Vanden Berghe is emeritus gewoon hoogleraar aan de Universiteit Antwerpen waar hij de afdeling internationale politiek en diplomatie oprichtte en leidde