fbpx


Buitenland
Catalonië

Catalonië is opnieuw wakker geworden

Catalaanse soevereiniteit wint aan kracht met arrestatie Puigdemont



De Catalaanse soevereiniteit heeft met de arrestatie in Alghero van president Puigdemont zowel internationaal als binnen de Catalaanse politiek aan kracht gewonnen. Hoofdrolspeler van de eigen toekomst Na de arrestatie van president Puigdemont zijn zowel de stad Alghero als het eiland Sardinië en de Italiaanse Republiek getroffen. Er is een gevoel van empathie met de Catalaanse soevereiniteit ontstaan op plaatsen waar dat nog niet het geval was. Het heeft de banden aangehaald waar dat al wel het geval was. En…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


De Catalaanse soevereiniteit heeft met de arrestatie in Alghero van president Puigdemont zowel internationaal als binnen de Catalaanse politiek aan kracht gewonnen.

Hoofdrolspeler van de eigen toekomst

Na de arrestatie van president Puigdemont zijn zowel de stad Alghero als het eiland Sardinië en de Italiaanse Republiek getroffen. Er is een gevoel van empathie met de Catalaanse soevereiniteit ontstaan op plaatsen waar dat nog niet het geval was. Het heeft de banden aangehaald waar dat al wel het geval was. En het heeft ook bij de Sardijnen de bezorgdheid gewekt om zichzelf als nationale identiteit op te eisen.

‘L’Alguer’ is een eiland binnen een eiland. Een taalminderheid binnen een andere — de Sardische — die deel uitmaakt van de Italiaanse Republiek. De stad vertegenwoordigt het meest perifere gebied van het Catalaanse taalgebied. Het eiland Sardinië heeft een eigen cultuur en taal en een zeer sterke identiteit.

De burgemeester van Alghero, Mario Conoci, verklaarde tegenover TV3 dat de arrestatie van Puigdemont ‘een verrassing’ was geweest. En dat hij van plan was hem te ontmoeten om ‘over zijn probleem en het probleem van Catalonië te praten, waar wij dicht bij staan en hem steunen’. Bovendien verdedigde hij het recht van het Catalaanse volk ‘om de hoofdrolspeler te zijn van hun eigen toekomst’.

Sardijnse identiteit

Deze sympathie voor Catalonië heeft zijn wortels in de geschiedenis. Aan het begin van de 14e eeuw, na meer dan tweehonderd jaar strijd tussen enerzijds de republieken van Genua en Pisa en anderzijds het Vaticaan om de zeggenschap over Sardinië, besloot uiteindelijk Paus Bonifatius VIII dat het eiland deel moest gaan uitmaken van de Kroon van Aragon. In 1324 kreeg Alfonso el Benigno, het toenmalige kind en later koning, de controle over het gebied. Met de dynastieke eenwording tussen Castilië en Aragon in de 15e eeuw verloor Sardinië zijn groeiende eigen identiteit niet.

In 1713, met het verdrag van Utrecht, bleef het onder Oostenrijkse soevereiniteit voor ongeveer vijf jaar. In 1718 verleende een nieuwe reorganisatie van de grenzen als gevolg van een internationale Europese overeenkomst het eiland aan Victor Amadeo II van Savoye. Door dit vorstenhuis werd het vanaf de eenwording in 1861 grondgebied van het koninkrijk Italië. Gedurende deze hele historische reis heeft Sardinië nooit zijn identiteit verloren. Na de Tweede Wereldoorlog werd het door de Italiaanse staat erkend. Die aanvaardde toen zijn politieke eigenheid en gaf het een zekere mate van autonomie.

De sterke persoonlijkheid van Sardinië heeft echter geen parallellen in het politieke leven. De desintegratie van de soevereiniteit heeft er daar toe geleid dat het bij de laatste verkiezingen, in februari 2019, buitenparlementair is.

Omslag naar rechts

De analist Adrià Aimar Escanu publiceerde op 28 februari 2019 aan Nationalia dat ‘de Sardijnen Sardinië met waanzin inschatten, maar ze geloven er niet veel van’. Dit idee vat het politieke panorama samen dat op het eiland wordt getekend, geen staatsgreep die in stemming moet worden gebracht.’ Volgens hem ‘hebben eeuwen van buitenlandse overheersing een kolonialistisch kader gesmeed dat door de meerderheid van de Sardijnen wordt aangenomen en dat hen minderwaardig maakt; een overtuiging die elke emancipatoire wil verzwakt.’

In februari 2019 was de soevereiniteit zeer verdeeld bij de stembusgang. De soevereinisten verschenen in drie lijsten: Sardos Libres — een coalitie van verschillende groeperingen — gepresenteerd door Mauro Pili. Die was president van Sardinië tussen 1999 en 2004. Paolo Maninchedda leidde de Sardische Partij. Andrea Murgia leidde de optie van Zelfbeschikking-training op dit gebied geboren het jaar ervoor. De verkiezingsresultaten zijn in overeenstemming met de prognoses. Centrumrechts heeft gezegevierd, met 47,8% van de stemmen. De drie soevereine kandidaten haalden daarentegen niet het minimum om vertegenwoordigd te worden. De Sardische Partij bleef steken op 3,6%. Vrije Sardos op 2,1%.  Zelfbeschikking op 1,8%.

Volgens analist Adrià Aimar ‘is Sardinië naar rechts omgeslagen en zal de soevereiniteit nog vijf jaar de tijd hebben om na te denken over de te volgen strategie. De verwachting is dat de nieuwe regionale regering, gesteund door een coalitie van Italiaanse politieke partijen, in die periode de belangen van het ‘continent’ en de elites zal blijven stellen boven het welzijn van alle Sardijnen.

Paisos Catalans

Het zal echter moeten blijken of Solinas (lijsttrekker van centrumrechts), die zich behendig naar het presidentschap heeft begeven, de trots van het historische Sardinisme dat de belangen van het eiland verdedigt en behartigt, op zich neemt. Het valt ook nog te bezien welk standpunt hij inneemt ten aanzien van de Sardische taal. Een taalpolitiek die het Sardisch wil normaliseren, zou de eerste stap zijn om het mentale kader te veranderen dat de groei van de Sardische soevereiniteit en, uiteindelijk, de vooruitgang van Sardinië in de weg staat’.

L’Alguer rechtvaardigt zijn Catalaanse status elke dag meer op het eiland Sardinië en in de Italiaanse republiek en versterkt zo het idee van de Paisos Catalans. De opkomst van het Catalaanse toerisme, dat bijna 15 jaar geleden begon, de toename van het aantal mensen uit Algiers dat in een deel van de Paisos Catalans woont, en de revolutie op het gebied van de communicatie hebben veel dingen veranderd. De aanwezigheid van een subdelegatie van de Generalitat en plaatselijke afdelingen van verenigingen zoals Òmnium en Plataforma per la Llengua hebben veranderingen teweeggebracht.

De Catalaanse soevereiniteit heeft aan kracht gewonnen met de arrestatie in Alghero van president Puigdemont. Zowel internationaal als binnen de Catalaanse politiek. Catalonië is weer wakker geworden.

[ARForms id=103]

Mireia Ferran

Mireia Ferran werkt in het Museum Histórica de Catalunya, het historisch museum van Catalonië in Barcelona.