fbpx


Actualiteit, Binnenland, Commentaar
De gordel

‘Communautaire conflicten in de Rand zijn voorbij’



26.000 deelnemers namen afgelopen zondag deel aan de vijfde editie van het Gordelfestival in de Vlaamse Rand rond Brussel. Dat zijn er ruim 10.000 meer dan vorig jaar, toen het weer tegenviel. Toch wil Brussels staatssecretaris Bianca Debaets (CD&V) het aantal bezoekers fors omhoog. In de jaren 90 lokte de voorganger van het Gordelfestival, De Gordel, nog 100.000 bezoekers.

Gordelfestival uitbreiden

Daags voor het Gordelfestival gaf ze in een opiniestuk in De Standaard daarom een opvallend voorstel mee: ze wil met Dwars Door Brussel het Gordelfestival uitbreiden. ‘Het kan een mooie fietstocht zijn die begint in de Vlaamse Rand, de ronde doet van randgemeentes en dan dwars door de mooiste stukjes van Brussel terugkeert’, legt Debaets uit.

Vlaams Belang-voorzitter Tom Van Grieken trekt totaal andere conclusies. Wat de lagere opkomst betreft, kijkt hij naar de vorige bevoegde minister Geert Bourgeois (N-VA). In 2012 werd namelijk de laatste Gordel gehouden. Een jaar later ontstond het Gordelfestival. ‘Deze traditie moet weer nieuw leven krijgen. Dat zal nog enkele jaren duren en al zeker om er een familiegebeuren van te maken. De groene en Vlaamse identiteit moet weer in ere hersteld worden.’

Reanimeer het Vlaams beleid in de Rand

Onder de noemer ‘Reanimeer het Vlaams beleid in de Rand’ voerde Vlaams Belang dan ook actie op het Gordelfestival en deelde de partij symbolisch wondpleisters uit. ‘Sinds N-VA de bevoegdheid Vlaamse Rand kreeg, is de situatie op het terrein er alleen maar op achteruitgegaan. Nooit eerder lag het percentage Vlamingen in de Rand zo laag’, stelt Van Grieken vast.’

Zo blijkt dat slechts een minderheid (47%) van de jonge gezinnen in de Vlaamse Rand  Nederlands spreekt. In de zes faciliteitengemeenten rond Brussel is de toestand nog schrijnender. Het aantal Nederlandstalige jonge gezinnen tuimelt tot een diepterecord van 8%. Bovendien spreekt meer dan één op de vijf thuis geen Nederlands of Frans.

Daarom moet volgens Vlaams Belang het woonbeleid Nederlandstaligen aanmoedigen om in de Rand te blijven wonen. Van Grieken: ‘De Vlaamse regering met minister Weyts op kop moet de middelen van Vlabinvest (het agentschap dat betaalbare woningen voorziet voor mensen in de Rand, S.C.) fors opschroeven. Terwijl de 39 Vlabinvestgemeenten jaarlijks duizenden nieuwkomers slikken, werden er vorig jaar amper 118 woongelegenheden gecreëerd. Dat zijn gemiddeld drie woongelegenheden per gemeente.’

‘Het is te gek voor woorden’, concludeert Van Grieken. ‘Vlamingen zijn een minderheid geworden, niet alleen in de faciliteitengemeenten maar ook in de rand rond Brussel.’

Communautaire conflicten zijn voorbij

Debaets trok op basis van dezelfde cijfers van Kind&Gezin andere conclusies. ‘Veel Brusselaars en expats, ook met migratieachtergrond, zijn in de Rand gaan wonen omdat het daar iets goedkoper en groener is’, verklaart Debaets dan weer in haar opiniestuk. ‘Neem Zaventem: waar in 2004 nog 62 procent van de jonge gezinnen anderstalig was, liep dat afgelopen jaar op tot 70 procent.’

De scherpe scheidslijn tussen Brussel en de Rand is volgens haar onnodig. ‘De communautaire conflicten zijn immers voorbij’, meent Debaets. ‘De Rand verfranst niet, hij internationaliseert. Bijna een op de drie jonge gezinnen in Zaventem spreekt thuis geen Nederlands of Frans. Daardoor mist de verfransingsmachine zowel de legitimiteit als de mobilisatiekracht om haar archaïsche droom in gang te zetten.’ De meeste randbewoners zullen volgens Debaets dan ook niet wakker liggen over communautaire conflicten die ze ‘enkel kennen uit de geschiedenisboeken’.

‘De Vlaamse Rand is een identiteitsstrijd geworden’, verduidelijkt Van Grieken. ‘Niet tegen de verfransing, maar tegen de internationalisering. Maar in tegenstelling tot N-VA zien wij  het identitaire niet los van het communautaire. Vlamingen worden meer en meer minderheid in eigen land. Niet alleen in grootsteden zoals Antwerpen en Brussel maar ook in de rand van de hoofdstad.’

Debaets vergeleek in haar opiniestuk op een positieve manier de Vlaamse Rand met wijken in Antwerpen en Gent. ‘De Rand is Vlaams zoals sommige superdiverse wijken in Gent & Antwerpen Vlaams zijn. ‘Debaets is het voorbeeld van een Brusselse kosmopoliet die de pedalen kwijt is en haar eigen Vlaamse identiteit zelfs niet meer kent mocht ze voor haar neus liggen’, reageert Van Grieken.

Brussel als olievlek

Minister voor Vlaamse Rand en Toerisme Ben Weys (N-VA) suggereerde om het parcours een exclusieve beleving te bieden. ‘Waarom bijvoorbeeld niet nagaan of het mogelijk is over een stuk snelweg te rijden?’, vroeg hij zich af. Van Grieken is hier terughoudend over. ‘Dat moet de organisatie zelf bepalen.’

Van Grieken kant zich alleszins tegen een uitbreiding van het Gordelfestival naar Brussel, zoals Debaets voorstelde. ‘De randgemeenten komen onder druk te staan van de verstedelijking, verfransing en vervreemding. De Gordel vormt net een buffer tegen Brussel. Brussel mag vooral niet als een olievlek uitdijen naar de rand van Brussel.’

 

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak


steun doorbraak

Dit artikel wordt u aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

Door een jaarlijkse of maandelijkse bijdragen financieren de Vrienden van Doorbraak de publicatie van de gratis toegankelijke artikels op doorbraak.be. Onze vrienden krijgen ook korting in de Doorbraak winkel en exclusieve uitnodigingen.

Hartelijk dank voor uw steun als Vriend van Doorbraak.

Sander Carollo

Sander is interviewer voor Doorbraak.