fbpx


Media

‘Correcties & aanvullingen’ op de leugen van Reynebeau




‘Column Marc Reynebeau. Het Vlaams-nationalisme stemde altijd tegen staatshervormingen die Vlaanderen meer bevoegdheden gaven, met uitzondering van het Sint-Michielsakkoord van 1993 (DS 13 januari).’ In drie cryptische regeltjes, weggeduwd onderaan bladzijde 27, in het rubriekje ‘Correcties & aanvullingen’ trachtte De Standaard vorige week donderdag (14 januari) de – laat ons zeggen – journalistieke blunder van zijn redacteur Marc Reynebeau recht te zetten. Die had daags voordien, in zijn wekelijkse column, geschreven dat het Vlaams-nationalisme institutioneel geen enkele positieve rol heeft…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


‘Column Marc Reynebeau. Het Vlaams-nationalisme stemde altijd tegen staatshervormingen die Vlaanderen meer bevoegdheden gaven, met uitzondering van het Sint-Michielsakkoord van 1993 (DS 13 januari).’

In drie cryptische regeltjes, weggeduwd onderaan bladzijde 27, in het rubriekje ‘Correcties & aanvullingen’ trachtte De Standaard vorige week donderdag (14 januari) de – laat ons zeggen – journalistieke blunder van zijn redacteur Marc Reynebeau recht te zetten. Die had daags voordien, in zijn wekelijkse column, geschreven dat het Vlaams-nationalisme institutioneel geen enkele positieve rol heeft ge­speeld ‘in die wordingsgeschiedenis’, lees: in de Vlaamse (deel)staatswording. Het stemde ‘altijd weer tégen elke staatshervorming die Vlaanderen wel autonomie en telkens uitbreidende bevoegdheden heeft gegeven.’

Sint-Michielspartij

Henk Cuypers heeft dat hier zondag al een ‘flagrante leugen’ genoemd. De Volksunie heeft, als een van de ‘Sint-Michielspartijen’ maar zonder regeringspartij te zijn, mee de vierde staatshervorming van 1992-1993 vorm gegeven en van a tot z goedgekeurd. Hoofdingrediënten ervan waren de rechtstreekse verkiezing van de deelstaatparlementen (die tot dan uit Kamerleden en senatoren bestonden) en de toekenning aan de deelstaten van internationaal verdragsrecht, zodat ze een eigen buitenlands beleid kunnen voeren.

Heeft het te maken met de viscerale afkeer van Reynebeau voor de Vlaamse Beweging in het algemeen en het Vlaams-nationalisme in het bijzonder, of is het – wat voor een historicus en journalist nóg onvergeeflijker is– onwetendheid? In elk geval, de ‘flater’ was zo apert, dat de ‘Correcties & aanvullingen’ te hulp werden geroepen.

Kous niet af

Met de drie hierboven geciteerde regeltjes is de kous echter niet af. Want dat het Sint-Michielsakkoord de ‘uitzondering’ is op de regel van het tégenstemmen, doet op zijn beurt de historische waarheid geweld aan. En schreeuwt om ‘correcties & aanvullingen’.

We hebben in de Handelingen van de Kamer van Volksvertegenwoordigers het stemgedrag van de Volksunie bij elk van de zes staatshervormingen nagegaan. We nemen immers aan dat Reynebeau het Vlaams-nationalisme niet reduceert tot het Vlaams Blok/Vlaams Belang (dat inderdaad tégen elke staatshervorming was) en dat hij ook de Volksunie als een partijpolitieke ‘arm’ ervan beschouwt. Hierbij beperken we ons tot de belangrijkste aspecten van elke staatshervorming, anders wordt dit stuk te lang en te saai.

1970

We beginnen uiteraard in 1970, bij de eerste staatshervorming. Het is waar dat de Volksunie toen fel te keer is gegaan tegen de ‘grendelgrondwet’ van eerste minister Gaston Eyskens. Het is waar dat de partij op een bepaald ogenblik aankondigde de grondwetsherziening, waarvoor Eyskens op steun van de liberalen en/of de Volksunie was aangewezen, te boycotten. Maar dat heeft de Kamerfractie niet belet de nieuwe grondwetsartikelen 3bis (indeling van het land in taalgebieden) en 32bis (taalgroepen in het parlement) mee goed te keuren.

Bij de stemmingen over de bepalingen inzake cultuurautonomie, onder meer grondwetsartikel 59bis over de Cultuurraden en hun bevoegdheden, heeft de Volksunie zich onthouden. Nu is een onthouding  geen instemming, maar het is evenmin een tégenstem.

Tegenstemmen waren er wel voor wat de Volksunie als negatief voor Vlaanderen beschouwde: de drieledige gewestvorming, de alarmbelprocedure, de taalpariteit in de ministerraad.

1980

Via het ter ziele gegane Egmontpact (1977), dat de Volksunie mee tot stand bracht en ondertekende, maar dat ook tot afscheuring en oprichting van het Vlaams Blok leidde, komen we bij de staatshervorming van 1980. Een hoofdbrok ervan was de verruiming van de cultuurautonomie tot gemeenschapsautonomie: de Cultuurraden werden Gemeenschapsraden en ook bevoegd voor persoonsgebonden aangelegenheden. De Volksunie heeft dat mee goedgekeurd.

De tweede hoofdbrok was de uitvoering van de gewestvorming door de oprichting van het Vlaamse Gewest en het Waalse Gewest. Daarover brachten de VU-Kamerleden wél een tegenstem uit, onder meer omdat de gewestraden niet rechtstreeks verkozen werden en er van echt federalisme geen sprake was.

1988-1989

We komen aan de derde staatshervorming, die van 1988-1989. De Volksunie maakte toen, samen met de christendemocraten en de socialisten, deel uit van de regering-Martens VIII. Als regeringspartij heeft ze de uitbreiding van de gemeenschapsbevoegdheden met onderwijs en de aanzienlijke verruiming van de gewestbevoegdheden (gewestwegen, openbare werken, stads- en streekvervoer, milieubeleid, …) mee goedgekeurd.

Ook alle andere onderdelen van de staatshervorming, onder meer de Bijzondere Financieringswet en de Bijzondere Brusselwet, konden op de stemmen van de VU-fractie rekenen.

2000-2001

Over de daaropvolgende volledige medewerking van de Volksunie aan het Sint-Michielsakkoord en de vierde staatshervorming, 1992-1993, hebben we het gehad. We spoelen door naar de vijfde, onder de paars-groene regering-Verhofstadt. Het was de tijd van de richtingenstrijd in de Volksunie.

De verdeeldheid in de partij over het zogenaamde Lambermontakkoord was er tegelijk symptoom en katalysator van. Hoe dan ook: de helft van de VU-Kamerfractie heeft de wetteksten mee goedgekeurd. De andere helft heeft tegen de vijfde staatshervorming gestemd.

2011-2012

Over de zesde staatshervorming, die van 2011-2012, kunnen we kort zijn. De N-VA, de opvolgster van de Volksunie, heeft over de hele lijn tegengestemd.

We komen tot ons besluit en schrijven het neer in de rubriek ‘Correcties & aanvullingen’:

‘Column Marc Reynebeau. Het Vlaams-nationalisme stemde altijd tegen staatshervormingen die Vlaanderen meer bevoegdheden gaven, met uitzondering van de eerste staatshervorming van 1970, de tweede staatshervorming van 1980, de derde staatshervorming van 1988-1989, het Sint-Michielsakkoord van 1993 en de vijfde staatshervorming (Lambermontakkoord) van 2000-2001 (DS 13 januari).’

 

[ARForms id=103]

Mark Deweerdt

Mark Deweerdt (1952) was journalist bij De Standaard en De Financieel-Ekonomische Tijd/De Tijd, en schreef als kabinetsmedewerker toespraken en teksten voor Yves Leterme, Kris Peeters, Herman Van Rompuy en Geert Bourgeois.