Politiek, Satire
verkiezingen

Dag lastercampagne, hallo pestcampagne

België Bananenrepubliek

In het voetbal is Marc Coucke gestegen tot zijn niveau van onbekwaamheid. Pillendraaier Balthazar Coucke krijgt zijn boereleute in Anderlecht niet verkocht. In Oostende werd hij in zijn peperdure Tesla nog als de Trump van het voetbal onthaald. De lompe vissers aan de kust kon hij bij slechte resultaten nog paaien met een pint en een schlagerlied. Maar in Anderlecht ondergaat Coucke het peterprincipe.

Net zoals Roland Duchâtelet in Standaard merkte hij te laat het verschil tussen een provinciaal toppertje en een nationale voetbalmonument. Misschien kan Coucke de inkomsten van RSCA pimpen  en de uitgaven minimaliseren en vervolgens een idioot vinden die het dubbele van de werkelijke waarde wil betalen. Het lukte met Omega Pharma en K.V. Oostende, waarom niet met RSCA. Bottox Gheysens heeft wel nog enkele Pools-Russische miljoenen in zijn schuif liggen.

Berekend kopschoppen

Weken aan een stuk verkochten de troepen van De Wever de idiotie van Weyts omtrent het rekeningrijden. Een budgetneutrale belasting is als een puriteinse hoer of een oprecht politicus, het zijn oxymorons, met de nadruk op ‘morons’. Nu had het Vlaams Belang eens een thema om stemmen af te snoepen van voornamelijk N-VA, dan beslist Van Grieken om het eigenhandig de nek om te wringen.

In zijn oneindige wijsheid daagt hij Dedecker uit om op de tatami van het rekeningrijden gezond verstand te verspreiden onder het Mexicaans leger van De Wever. Die laatste greep diens demarche aan om het rekeningrijden van de verkiezingsagenda te halen en bij het afval te dumpen. Van Grieken’s strategie bleek een Kreonbeslissing, waarna hij zijn Ben Weyts-stickers op zijn voorhoofd kan plakken. Naar verluidt lanceert het Vlaams Belang deze week een YouTube-filmpje waarbij Van Grieken zich voor de kop schopt.

Blokken

De kuisvrouw van smulsmurfin Maggie heeft een e-mail ontvangen van de parkeerwachter van de Amerikaanse ambassade. Hij maakte zich zorgen omtrent de verdwenen vluchtelingen die een visum kregen van Francken. Vreemde bezorgdheid van een inwoner van een land dat zes miljoen illegale Mexicanen kwijt is in de prairie van Texas. Net hij maakt zich zorgen om 121 zoekgeraakte, maar legaal verblijvende, Syrische christenen. Ceci n’est pas une pipe. Trump schrok zich een toupetje toen op zijn Twitteraccount twee Belgische politici friet met mayonaise naar elkaars hoofd slingerden. Big troubles in a little hellhole.

Smulsmurfin gooit haar volle gewicht op de verkiezingsbascule en beslist om praetor De Wever te poken. Maggie stuurt 120 asielzoekers naar een nieuw asielcentrum op 150 meter van de woning van De Wever. Blockje trek een onwaarschijnlijk sprintje om die asielzoekers nog snel voor 26 mei op de stoep van Bart te droppen. Lager kan je als politicus niet vallen. Niemand stapt graag in de ring met een sumoworstelaar, maar in de politiek moet je elke aanval pareren. De kamp is voorlopig onbeslist. Bart trekt zich terug om beter te kunnen aanvallen.

Het zwart gat

Goed nieuws: men is erin geslaagd een zwart gat te fotograferen. In de Brusselse Matongéwijk kijkt men daar niet van op, maar bij de NASA was het groot nieuws. Ook het zwart gat in onze begroting werd gefotografeerd. De manier waarop ons geld in het niets verdwijnt bracht men eindelijk in beeld. Julian Assange, die stilaan meer op Dutroux lijkt, heeft de Ecuadoriaanse ambassade verlaten om de put van Johan Van Overtveldt bloot te leggen. Gelukkig voor Johan werd hij onmiddellijk door Groot-Brittannië gearresteerd.

Maar de begroting komt de komende jaren niet in gevaar. De Groenen hebben miljarden veil voor het klimaat, de pensioenen, en het openbaar vervoer. De CD&V wil miljoenen voor nieuwe fietspaden en de sp.a wil de lagere middenklasse fiscaal ontlasten. De echte science fiction is waar het geld daarvoor moet gezocht worden. Tot op heden hoorde ik nog geen enkele partij uitleggen hoe ze het gat in de begroting van 8,5 miljard euro zal dichtrijden. Eerst cadeaus uitdelen om deze na de verkiezingen om te zetten in belastingen.

Commedia dell’arte

Op 42 dagen verwijderd van de verkiezingen beginnen de koeien stilaan het gezelschap te krijgen van politici. De koeien- en bordendans zorgen voor een spektakel met Cirque du Soleil-allures. Dit schouwspel sluit aan bij een kwaadspreken-, tackel-, of pestcampagne zonder weerga. Tegenwoordig gedragen politici zich als gescheiden ouders, meer bezig de kinderen tegen de ander op te zetten, dan bezorgd om hun welzijn. In een tijdperk waar politici door de bocht vliegen of een bocht maken, waar cadeaus belastingen worden, waar verkozen worden belangrijker is dan beleid voeren, is de keuze niet evident. Maar ik moet kiezen. We zijn in dit land niet echt vrij, want we hebben de vrijheid niet om niet te kiezen. Het liefst zou ik op 26 mei spijbelen, want deze commedia dell’arte  kan me niet meer bekoren.

Jasmijn Walldorf

steun doorbraak

Wil u graag meer lezen van Jasmijn Walldorf?

Doorbraak is een onafhankelijk medium zonder subsidies. We kunnen dit enkel doen dankzij uw financiële steun. Uw steun geeft onze auteurs de motivatie om meer en regelmatiger te schrijven. Steun ons met een kleine bijdrage of word vandaag nog Vriend van Doorbraak.

Ik help Doorbraak groeien.
Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel i.s.m. Perruptio cvba Hoofdredacteur: Pieter Bauwens Webbeheer: Dirk Laeremans