fbpx


Media, Politiek

De afwezigen hebben ongelijk, maar hoe zit dat met verhuizers?

Persoverzicht september



Het nieuws dat Kuehne + Nagel zijn filiaal in Nijvel gaat sluiten om de activiteit deels in Kontich, deels in Kalmthout te vestigen, sloeg in Wallonië in als een bom. ‘We hebben al vele delocalisaties meegemaakt’ maar één van Wallonië naar Vlaanderen, dat is ongezien. In de Vlaamse pers werd dit feit als, nou ja, feit besproken. In de Franstalige pers schreeuwden Di Rupo, Borsu en de vakbonden hun onmacht uit. La Libre Belgique schreef in het hoofdartikel van vrijdag…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Het nieuws dat Kuehne + Nagel zijn filiaal in Nijvel gaat sluiten om de activiteit deels in Kontich, deels in Kalmthout te vestigen, sloeg in Wallonië in als een bom. ‘We hebben al vele delocalisaties meegemaakt’ maar één van Wallonië naar Vlaanderen, dat is ongezien. In de Vlaamse pers werd dit feit als, nou ja, feit besproken. In de Franstalige pers schreeuwden Di Rupo, Borsu en de vakbonden hun onmacht uit.

La Libre Belgique schreef in het hoofdartikel van vrijdag 24 september: ‘Dit is een pure en harde sluiting, geen herstructurering. Het is een verhuis naar de andere kant van de taalgrens, zonder overname van personeel. Het roept natuurlijk de vraag op waarom er belastingsconcurrentie is tussen het noorden en het zuiden van het land, en wat de verschillen zijn in bedrijfscultuur. De invloed van politici, ondanks dure eden en ondanks verbale uitbarstingen, is minimaal.’

Stijn De Cock (De Standaard 24 september) begon zijn artikel, geen opiniestuk, met de uitroep van vakbondsvrouw Nathalie: ‘Tout pour les Flamands, rien pour les Wallons’ Hij voegde eraan toe: ‘Het conflict doet denken aan dat bij AB InBev van enkele maanden geleden, toen de Leuvense brouwerij tegen die van Jupille werd uitgespeeld. De brouwerij in Jupille (bij Luik) kreeg minder biervolumes toegewezen omdat de vestiging volgens de directie te vaak platlag door stakingen. Het was de eerste keer dat een bedrijf in België expliciet naar het slechte sociale klimaat verwees om activiteiten van Wallonië naar Vlaanderen te verschuiven. Bij Kuehne+Nagel houden ze het alleen op een te lage productiviteit in Nijvel.’

Qua belangstelling kon dit nieuwsfeit niet tippen aan de voor de hand liggende onderwerpen als de invoering van een Covid Safe Ticket, de perikelen van El Kaouakibi, de Duitse verkiezingen of de  vaccinatiebereidheid van de Brusselaars, iets wat Bart Eeckhout regelmatig ongelukkig maakte. ‘De politieke urgentie is er blijkbaar nog niet doorgedrongen’ wist hij op 29 september.

Dure elektriciteit.

Dè blikvanger was onze energiefactuur. Die stijgt, dat is geen nieuws, maar wie kan daar iets aan verhelpen, en hoe? Door de sociale maatregelen te verlengen, uit te breiden? ‘Het zou niet slecht zijn al die doelen nog eens scherp te stellen: voer het sociaal beleid via de so­ciale zekerheid. Voer het energie­beleid via de energiefactuur. Als plots 1 miljoen gezinnen een sociale correctie op die factuur nodig hebben, zit het scheef met allebei’, schreef Bart Haeck op 15 september.

Zijn collega Bart Eekhout had die dag een iets andere mening en legde de schuld bij de factuur zelf: ‘Want als 1 miljoen gezinnen de normale energiefacturen niet meer kunnen betalen, is er misschien wat mis met de factuur zelf’. Op een ander ogenblik vervolgde hij: ‘dat de energieprijzen zo fel gestegen zijn, is niet het gevolg van regeringsbeleid… De prijzen stijgen omdat de markt dat wil…Met Vlaamse of Belgische beleidskeuzes heeft dat allemaal niet zoveel te maken.’

Bart Brinckman volgde die redenering en zei dat ‘er tegen dergelijke prijsstijgingen weinig kruid gewassen is’ en dat dat een voordeel heeft omdat we dan met zijn allen zullen nadenken over hoe we uiteindelijk minder zullen verbruiken. ‘Dat proces bevorderen is de opdracht van de overheid.’

Yves Lambrix haalde op 30 september in Het Belang van Limburg de collegiale eensgezindheid keihard onderuit en kon zelfs de ‘dader’ ontmaskeren. ‘De dure energie zou onze beleidsmakers zorgen moeten baren, temeer omdat onze overheden er een zware hand in hebben: slechts 32 procent van onze stroomfactuur en 63 procent van onze gasfactuur slaat op de aankoop van de energie zelf. De rest zijn heffingen, netkosten en btw. Waar het federale niveau tenminste nog ruzie maakt over mogelijke maatregelen, glorieert de Vlaamse regering in ontkenning. Als federale regeringspartij heeft N-VA ook in 2014-2018 nagelaten de energiefactuur uit te zuiveren. Als Vlaamse regeringspartij moet ze vandaag toegeven dat Vlaanderen inzake woningisolatie in het Europese staartpeloton vertoeft.’

Is de éénjarige wel aanwezig om zijn verjaardag te vieren?

Die geviseerde partij vierde in september zijn 20-jarig bestaan, en was daarmee welgeteld 19 jaar ouder dan de Vivaldi-regering. Deze laatste verjaardag werd net iets meer besproken. Heel opbeurend leek me de evaluatie echter niet…

‘Le nouveau kibbelkabinet est arrivé’, wist Stavros Kelepouris (De Morgen, 27 september).  Een week vroeger vond zijn collega Roel Wauters al: ‘Tegen half oktober ten laatste moet de regering een akkoord hebben over het budget van 2022. Opnieuw zullen rood en blauw botsen. Dan wordt het serieus voor De Croo. Krijgt hij iedereen zo ver om het gekibbel te overstijgen en daadkracht te tonen?’

Dominiek Claes wist in Het Belang van Limburg van 18 september dat ‘Corona tot nu toe de lijm is geweest die de partners van deze Vivaldi- regering bij elkaar heeft gehouden. De komende weken en maanden zullen we zien of deze federale regering een stevige sokkel, dan wel krakkemikkig krukje blijkt te zijn.’

La Libre Belgique beschreef 1 jaar De Croo als ‘j’y suis, j’y reste’. ‘Om dit te bereiken (de vorming van de regering) moesten de partijen van het noorden zich bevrijden van het juk van de Vlaams-nationalisten. Deze vijf minuten politieke moed hadden de voorzitters van CD&V, Open VLD en Vooruit.’ Maar de regering, weet de krant, ondergaat de strijd tussen ‘bepaalde partijvoorzitters’ en heeft een premier die ‘eerder aarzelend is dan proactief. Het ontbreekt hem niet aan energie, maar aan gezag.’

Le Soir en Béatrice Delvaux uitte diezelfde 30e september ook haar twijfels ‘Om haar taak aan te kunnen heeft Vivaldi een dirigent nodig die dirigeert, een orkest dat unisono speelt en een solide partituur. Geen van deze punten is er. De dirigent, Alexander De Croo lijkt de afgelopen weken een beetje afwezig. Dat het orkest niet unisono speelt is duidelijk en een solide partituur in de vorm van een echt regeerakkoord is er evenmin.’

‘De premier lijkt afwezig’ kopte De Standaard op 24 september al. Dezelfde woorden die Le Soir  een week later letterlijk overnam. ‘Er gaat geen dag voorbij of de coalitiepartners vliegen elkaar in de haren of jagen mekaar op met oekazes. Gedeeltelijk blijft dat een gevolg van een regeerakkoord waarin niet alle punten werden uitonderhandeld.

Gazet van Antwerpen tenslotte besloot diezelfde dag: ‘Wie geeft nog een cent voor degelijke akkoorden dit najaar? Het hoeft geen miljard te zijn, een cent is genoeg’.

Het lijkt me geen toeval dat al te veel kranten tezamen ‘iets’ suggereren over die ‘afwezige premier’. Wat dat dan wel zou kunnen zijn? Lezen we het in oktober?

[ARForms id=103]

Johan Van Duyse

Johan Van Duyse (1953) is erkend gids voor en in de Westhoek en gefascineerd door WO I. Hij publiceerde het boek '1919: Een jaar van (on)vrede'.