fbpx


Politiek

De mars der ideologen: van de Fietsersbond tot de woke-waanzin

Een linkse kritiek op woke is mogelijk én nodig.



Woensdagavond 17 uur. Het is druk in de Antwerpse straten, en hoewel ik zelf al jaren geen auto meer bezit ben ik die week genoodzaakt rond te rijden met een dienstvoertuig in functie van mijn wachtdienst. Twee tienermeisjes op een fiets staan rechts voor mij op het fietspad te wachten voor het rode licht, net als ik. Groen. De meisjes rijden door, ik ook. Met een slakkengangetje. Wat een geluk! Want aan de overkant van het kruispunt zwenken beide fietssters plots…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Woensdagavond 17 uur. Het is druk in de Antwerpse straten, en hoewel ik zelf al jaren geen auto meer bezit ben ik die week genoodzaakt rond te rijden met een dienstvoertuig in functie van mijn wachtdienst. Twee tienermeisjes op een fiets staan rechts voor mij op het fietspad te wachten voor het rode licht, net als ik.

Groen. De meisjes rijden door, ik ook. Met een slakkengangetje. Wat een geluk! Want aan de overkant van het kruispunt zwenken beide fietssters plots naar links. Zonder achterom te kijken, zonder hun arm uit te steken willen ze linksaf de rijbaan oversteken op een ogenblik dat ik hen langzaam aan het inhalen ben. Mocht ik een zogenaamd ‘sportieve’ rijstijl hebben, dan waren ze nu mors. En ik voor de rest van mijn leven getraumatiseerd.

Diezelfde woensdagavond 19 uur. Op de Noorderlaan wordt een 54-jarige fietser -fietsend- op het zebrapad aangereden door een auto en een tiental meter verder gesleurd. Hij verkeert nog steeds in kritieke toestand. Aan dat zebrapad is een stoplicht. Is de automobilist door het rood gereden? We weten het niet. Maar wat deed die fietser daar? Er is daar helemaal geen fietspad. En als fietser heb je geen voorrang op het zebrapad.

Tienermeisjes offeren

Wie zich in Antwerpen in het verkeer begeeft kan het 24 uur op 24 vaststellen: het laaghangend fruit inzake het terugdringen van het aantal verkeersslachtoffers in de stad situeert zich ter hoogte van het fietsgedrag. Maar dat mag je niet zeggen van de Fietsersbond. Want dat is een ideologische organisatie die het credo dat ‘het allemaal de schuld is van de infrastructuur’ even hoog in het vaandel draagt als de N-VA de Vlaamse onafhankelijkheid. Hun woordvoerders kennen zelfs nooit een moment van zwakte zoals de N-VA-voorzitter die in een zomerse vakantiestemming wel eens wil aansluiten bij Nederland.

Integendeel, de Bond ontwaart -net zoals een groot deel van de fietsers- tweerichtingsfietspaden daar waar ze er niet zijn. Zoals na het fietsongeval op het rond punt van Wommelgem op 8 september. Voor de Fietsersbond staat fietsen gelijk aan het voeren van de klassenstrijd. En in een strijd vallen er nu eenmaal slachtoffers. Desnoods tienermeisjes.

Voor de Fietsersbond is het verkeersreglement een postmodern gegeven. Ieder bekijkt het maar, vanuit zijn eigen perspectief. Inclusief het principe van de intersectionaliteit: deze zomer lanceerde de Bond het voorstel om de hoogte van verkeersboetes omgekeerd evenredig te maken aan de graad van structureel slachtofferschap van de weggebruiker. En de fietser is natuurlijk het grootste slachtoffer van allemaal.

Overdosis ideologie

De Fietsersbond is niet de enige, op gesubsidieerd papier politiek neutrale vereniging die last heeft van een overdosis ideologie. Zo lezen we op de website van de feministische organisatie Rosa een ellenlang traktaat dat moet verduidelijken dat de Iraanse vrouwen helemaal niet onderdrukt worden door een islamistische theocratie maar door het westerse imperialisme, jawel! Wil je solidair zijn met de vrouwen in Iran? Niet zomaar gaan meelopen in een betoging hé, Lieven De Cauter! Worstel je eerst maar eens door de literatuurlijst van Rosa. Achttien stuks. Het is allemaal zo simpel niet hoor!

Fietsersbond en vrouwenbeweging: beiden doordrenkt van de ideologie van Baas Over Andermans Hoofd. BOAH. Boah Constrictor. Want hoe kan je die taaldwang anders noemen? Zeg niet zus, maar zeg zo. Zeg niet kleurling, maar zeg mens van kleur. Het is niet eens Nederlands. Het is Engels dat door het vertaalalgoritme van Google tot Nederengels is gemangeld. Maar het zal wel overwaaien. Vroeger noemden we de hoofdstad van China Peking. Dan was het een tijdje Beijing, en nu is het weer Peking geworden. Naar het nog oudere Peiping grijpen we niet terug. Dat klinkt in deze puriteinse tijden iets te aangebrand.

Een resem academici, journalisten en gesubsidieerde artiesten volgt gedwee. Waaronder Vlaamse literatuurcoryfeeën zoals Tom Lanoye en Jeroen Olyslaegers. Dit is het stalinisme twee punt nul kameraden. Eerst pakken we de idealistische jongeren, en in het bijzonder de hoogopgeleiden. De culturele, academische en journalistieke wereld vallen vervolgens als dominostenen. ‘Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’ sprak Lenin.

Maar wie niet in katzwijm valt voor woke – tot grote treurnis van links – is het overgrote deel van de vrouwen. En van de fietsers.

Bruine Erik

Nu we het toch over schrijvers en leestips hebben. Ik heb er eentje voor Rosa en haar zuster Furia. Mijn nieuwe boek ‘Levenslang Links’ is uit. Ongesubsidieerd. Daarin lees je het verhaal van een man wiens leven in een totaal andere plooi werd gelegd door een overdosis ideologie, en die activist was lang voor de activisten om subsidies schreeuwden, zoals Thomas Goorden. Die overdosis had haar gevolgen. Je kan de titel van het boek lezen als een geuzennaam, maar even goed als een straf.

Maar elke ideologie roept een tegenideologie op. Ik las dat Bart De Wever en Tom Van Grieken onlangs gingen speechen voor een gezelschap van hitsige Vlaams-nationale studenten in Leuven. Beide heren kapittelden woke als een frontale aanval op de Vlaamse identiteit. Ik moet hen ontgoochelen. Woke komt rechtstreeks uit de meest elitaire Amerikaanse universiteitscampussen, heren. Daar kan men Vlaanderen niet eens aanwijzen op de kaart. De frontale aanval van woke is gericht tegen het humanisme, het universalisme, de rede en de wetenschap. De reden waarom ‘Bruine Erik’ -zoals ik in sommige linkse kringen genoemd word- van leer trekt tegen woke, is dus niet dezelfde als die van jullie.

Een linkse kritiek op woke is mogelijk én nodig. Anders wordt het opnieuw rechts dat de vruchten plukt van de woke-waanzin, zoals het dat eerder al deed van het islamisme.

Erik De Bruyn

Erik De Bruyn (1959) is actief in de Antwerpse sp.a.