Actualiteit, Buitenland

De oorlog tussen Trump en het establishment raast voort

Trump is een vechter die overleeft

Voor mensen die aan het Trump Derangement Syndroom (TDS) lijden was het de afgelopen dagen weer groot feest. Het Trump Derangement syndroom is een term die (door conservatieve commentatoren) gebruikt wordt voor mensen die irrationeel reageren op acties van Trump of zijn regering. Het komt er kort gezegd op neer dat TDS-lijders vinden dat alles wat Trump doet verkeerd is en het gaat gepaard met een hoge graad van hysterie. Het leidt ook tot het aanpassen van de eigen mening, stel u voor dat u het met Trump eens bent. U kunt het dagelijks live meemaken door het bekijken van CNN of mainstream mediakanalen. Ook in de krant krijgt u een dagelijkse portie voorgeschoteld.

Het belangrijkste symptoom van deze aandoening is het nog steeds niet aanvaarden van de verkiezingsnederlaag van Hillary Clinton. (Om de TDS-lijders hierbij te helpen schreef ik eind 2016 een stuk over hoe het verkiezingssysteem in de VS in elkaar zit.)

Mueller-onderzoek

Het Mueller onderzoek kwam deze week weer volop in beeld met de schuldbekentenis van Cohen, een voormalig advocaat van Trump en de veroordeling voor Trumps oud-campagneleider Paul Manafort.

Ik breng even in herinnering waarvoor het Mueller onderzoek bedoeld was, onderzoeken of er Russische inmenging was in de Amerikaanse verkiezingen. De enige vorm van Russische inmenging waarvoor er vandaag publiek bewijs bestaat, is het (door de Democraten betaalde-) Steele-dossier (meer informatie  vindt u hier). Het dossier dat de Britse ex-spion Michael Steele opmaakte en waarvoor hij Russische spionnen betaalde, die hem enkele verhalen wijsmaakten (zoals het verhaal van de urinerende Russische prostituees). Het is trouwens dit dossier dat de basis vormde voor het afluisteren van een Trump-campagnemedewerker (Carter Page) door de FBI. Volgens conservatieve commentatoren gaat Mueller hier doelbewust niet op verder, want dat gaat over belastend materiaal voor de Democraten. Volgens hen lijkt Mueller maar geïnteresseerd in één zaak en dat is de permanente machthebbers in Washington (The Swamp of Deep State – zie het artikel van Rik Van Cauwelaert uit 2016) veiligstellen en bij uitbreiding Trump proberen afzetten.

Cohen

Het Cohen-verhaal dat de afgelopen dagen volop werd uitgesmeerd gaat over het feit dat Cohen schuldig pleitte over zwijggeld dat hij betaalde, voor Trump, aan twee vrouwen die een seksuele relatie zouden hebben gehad met Trump. Trump zou dat geld dan hebben terugbetaald. Cohen pleitte schuldig aan iets dat volgens verschillende experten geen misdaad is. Omdat het geld in verkiezingstijd zou betaald zijn, ‘zou het een verkiezingsuitgave zijn’. Maar dat was het niet, want het is een persoonlijke uitgave. Maar de onderzoekers zeggen dat het een campagneuitgave is, wat voor Cohen waarschijnlijk problematisch is want dan is hij boven het maximum bedrag gegaan (2700 USD). Aangezien kandidaten hun eigen vermogen mogen gebruiken voor hun campagne, lijkt dit allemaal heel vreemd.

Als u wil weten waarom Cohen zich keerde tegen Trump, dan heeft dat veel te maken met de fraude in zijn taxibedrijf, waarvoor hij 65 jaar de gevangenis kan indraaien. Mueller stelde hem een deal voor: schuldig pleiten, de president impliceren en slechts twee tot drie jaar de gevangenis in.

Ondertussen viel het woord ‘impeachment’ (afzetting van de president) opnieuw. Op de twee ferventste anti-Trump nieuwszenders, CNN en MSNBC, namen commentatoren het woord ‘impeachment’ 222 keer in de mond. Helaas voor deze TDS-lijders moet er daarvoor sprake zijn van zware criminele praktijken. Ik denk niet dat die standaard hier is gevonden.

Manafort

Manafort echter, werd veroordeeld maar keerde zich niet tegen de president. Hij werd veroordeeld voor belastingfraude die dateerde van voor hij campagneleider was van Trump. Mocht Manafort geen campagneleider geweest zijn van Trump, was er nooit een onderzoek geweest tegen hem en zat hij vandaag cocktails te drinken aan een zwembad. Hij maakte echter de ‘fout’ door tegen het establishment in Washington te kiezen en voor Trump te gaan werken. Manafort was waarschijnlijk één van de enigen (hij werkte voor Reagan en voor oud-senator en -presidentskandidaat Bob Dole en is gepokt en gezadeld in de Republikeinse Partij) die alle vaardigheden en contacten had om Trump zonder problemen door de conventie te loodsen.

Trump kan beiden evenwel als president pardonneren. Cohen zal daar waarschijnlijk niet op moeten rekenen. Manafort waarschijnlijk wel. Vergeet niet dat de enige reden waarom de man nu veroordeeld werd, zijn kortstondige tijd (ongeveer 100 dagen) als campagneleider van Trump was.

Impeachment

Een (groot) deel van de Democraten wil graag de impeachment-procedure opstarten. Maar men weet niet goed hoe ermee om te gaan met de aanstaande verkiezingen. Als ze het Huis van Afgevaardigden winnen — wat aannemelijk is maar geen zekerheid — zullen ze waarschijnlijk de procedure opstarten. Dat gaat dan naar de Senaat, waar ze een tweederde meerderheid achter zich moeten krijgen. Aangezien de Republikeinen daar hun meerderheid waarschijnlijk gaan uitbreiden met enkele zetels, zal het debat daar sterven. Men moet zich echter afvragen of dat politiek op lange termijn zo slim is, want vroeg of laat komt er weer een Democratische president die ooit zal regeren met een Republikeins Huis van Afgevaardigden. Trouwens, in 1998 liep die ganse impeachment-procedure af op een fiasco voor de Republikeinen.

Daarnaast, wat zal een afzetting van Trump teweeg brengen in de VS? Een president, die onwaarschijnlijk populair is bij zijn achterban, zou afgezet worden voor iets wat populaire conservatieve commentatoren duiden als een ‘complot van de permanente klasse in Washington’, is een recept voor grote problemen. (Herinner u de commentaar van Mark Levin op CPAC: ‘over our dead bodies’.)

Trump is een straatvechter

De enige reden waarom Trump waarschijnlijk nog steeds in het zadel zit en zijn agenda uitvoert, die trouwens best succesvol kan genoemd worden, is dat hij een onwaarschijnlijke vechter is. James Comey, de ex-baas van de FBI, labelde Trump al als iemand met enorm veel energie. Het is waarschijnlijk die energie, gecombineerd met zijn eigengereide, ietwat verwaande (of misschien zelfs egocentrische) persoonlijkheid die de man rechthoudt en hem koppig doet volhouden voor wat hij zich als missie voorhoudt: ‘Make America Great Again’.

David Neyskens

steun doorbraak

Wil u graag meer lezen van David Neyskens?

Doorbraak is een onafhankelijk medium zonder subsidies. We kunnen dit enkel doen dankzij uw financiële steun. Uw steun geeft onze auteurs de motivatie om meer en regelmatiger te schrijven. Steun ons met een kleine bijdrage of word vandaag nog Vriend van Doorbraak.

Ik help Doorbraak groeien.
Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel i.s.m. Perruptio cvba Hoofdredacteur: Pieter Bauwens Webbeheer: Dirk Laeremans