fbpx


Binnenland

De slachtoffermaatschappij

't is goed in eigen broek te kijken, 's avonds voor het slapen gaan


De Pauw

Ik lees in de krant dat het proces tegen Bart De Pauw is begonnen. Maar dat wist u natuurlijk al. Er zal langer gepleit worden dan over moord, kopte Het Laatste Nieuws. Dat zet meteen de dingen in perspectief. Het legt ook bloot hoe hysterie tegenwoordig de maatschappij, de pers, de sociale media, de politiek en ons leven regeert. Hysterie, van hystera — het Grieks voor baarmoeder, ja ja — gekoppeld aan het oprukkende slachtofferisme is dé maatschappelijke trend van de afgelopen tien jaar. De aanhangers…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Ik lees in de krant dat het proces tegen Bart De Pauw is begonnen. Maar dat wist u natuurlijk al. Er zal langer gepleit worden dan over moord, kopte Het Laatste Nieuws. Dat zet meteen de dingen in perspectief. Het legt ook bloot hoe hysterie tegenwoordig de maatschappij, de pers, de sociale media, de politiek en ons leven regeert. Hysterie, van hystera  het Grieks voor baarmoeder, ja ja — gekoppeld aan het oprukkende slachtofferisme is dé maatschappelijke trend van de afgelopen tien jaar. De aanhangers ervan worden alsmaar talrijker. Wie zich als slachtoffer identificeert, krijgt namelijk het grootste cadeau dat er tegenwoordig blijkbaar te rapen valt: aandacht.

Geil goudhaantje

Aandacht is niet het enige voordeel overigens. Het slachtoffer krijgt ook een zekere immuniteit voor kritiek. Kritiek op slachtoffers, of die nu terecht is of niet, getuigt in de ogen van de gekwetste namelijk van een schofterigheid die het slachtoffer schijnbaar nog tot een groter slachtoffer maakt. Dat zet dus een infernaal perpetuum mobile in gang van gekwetstheid. Het Rad van Onfortuin. De criticus is dan een racist, misogynist, antigenderfluïdist, anti-vaxxer en — vermoedelijk het ergste van al — de gevreesde cis-genderman. Schrappen wat niet past.

Heeft Bart De Pauw iemand vermoord? Nee. Heeft Bart De Pauw iemand verkracht? Nee. Is Bart De Pauw een vetzak? Vast wel. Net zoals 90% van de mannen, soms, af en toe, in het diepst hunner gedachten. ’t Is goed in eigen broek te kijken, ’s avonds voor het slapen gaan. Wat heeft Bart De Pauw dan wel gedaan? Onoorbare voorstellen per sms afgeleverd bij de slachtoffers. Excessief veel sms’en, dat zeker.

Dat dat problematisch gedrag is van een geil goudhaantje dat zich prijsstier waant lijkt me ook als een — eh — paal boven water te staan. Dat dat vervelend was voor de ontvangers ook. Niets dat een welgemikte djoef op zijn muil — old style en uiteraard bij wijze van spreken — door vriend of vader niet had kunnen verhelpen. De wonderen der moderne techniek laten je bovendien ook toe om zo’n vervelende mensen op je telefoon te blokkeren. Het is een zegen. Ik doe dat wel eens op Facebook met onbeleefde eikels en zageventen.

Hang naar aandacht

De hang naar een rolletje in één van De Pauws reeksen en de daarbij behorende aandacht — kijk daar is die aandacht weer — bleken voor velen echter sterker dan de technologische reflex om de zender van de berichten te blokkeren en te herleiden tot wat hij was: een man van Melle die wel kon proberen te zenden, maar wiens sms’en steriel op de rotsen zouden vallen.

Dat legt dan weer een ander probleem bloot: het schrijnende gebrek aan weerbaarheid van sommigen (m/v/x, etc.) die geen weerwerk durven te bieden wanneer hun grenzen volgens hen worden overschreden. Dat nog gekoppeld aan het feit dat persoonlijke confrontaties alsmaar meer uit de weg worden gegaan en de instanties het dan maar moeten oplossen. Assertiviteit kan aangeleerd worden. We moeten ons ervoor hoeden dat we niet iedereen voortdurend tot slachtoffer bombarderen, want dan is er uiteindelijk niemand nog slachtoffer.

Is er dan geen probleem met het gedrag van sommige mannen? Zeer zeker wel. Elke dag worden er in België gemiddeld 8,5 verkrachtingen gemeld. Eén op de vijf vrouwen zegt ooit verkracht te zijn geweest. Dat zijn ontstellende cijfers die enorm veel leed verbergen. Vaak wordt er niet eens klacht ingediend omdat het slachtoffer zich schaamt of omdat ze denkt dat het toch niets uithaalt. Dat zijn zeer ernstige zaken die meer aandacht verdienen dan dit proces waarbij dus langer wordt gepleit dan bij moord- en verkrachtingszaken. In België wordt maar liefst een onzalige 50,21 procent van de verkrachtingsdossiers geseponeerd. Maar dit sms-proces niet. Kwestie van prioriteiten.

[ARForms id=103]

Alain Grootaers