fbpx


Commentaar, Media, Multicultuur & samenleven

‘De Wereld Morgen’ moet de pers geen lesjes leren



De website beklaagt er zich over dat de reguliere pers te demagogisch wordt en discriminaties en geweld van moslims verdoezelt. De Wereld Morgen steunt zich voor zijn kritiek op de pers onder meer op de recentste cijfers van Unia, het vroegere Gelijke Kansencentrum. Hij roept op tot grondiger onderzoek van ‘feiten’ die gelanceerd worden, maar misschien niet waar zijn.

Unia maakt zich grote zorgen over de ‘verdubbeling van het aantal haatmisdrijven tegen moslims’. Tussen 2010 en 2015 is het aantal klachten voor haatmisdrijven gestegen van 185 naar 330 (+78%). 93% van deze dossiers gaat over de islam. De nieuwe directrice van Unia, Els Keytsman, maakt van haar eerste publiek optreden gebruik om staatssecretaris voor migratie Theo Francken, haar tegenstander uit haar vroegere functie bij Vluchtelingenwerk Vlaanderen, een veeg uit de pan te geven. Francken zou een klimaat van islamofobie bevorderen. Voorwaar een zeer onafhankelijke en weinig rancuneuze opstelling tegenover een staatssecretaris die toch braaf het beleid van zijn voorgangster Maggie De Block voortzet en door vriend en vijand in de politiek daarvoor geprezen wordt.

De oproep van De Wereld Morgen is niet ernstig en er gaat ook geen ernstig onderzoek aan vooraf. Terwijl de website toch tot zo’n onderzoek oproept.

1. Het gaat bij de cijfers van Unia niet over het aantal haatmisdrijven, maar over het aantal klachten over haatmisdrijven. Gemiddeld wordt twee derde van àlle klachten ongegrond bevonden door het Gelijke Kansencentrum zelf. In zijn communiqué vermeldt Unia dit jaar niet hoeveel klachten ongegrond werden bevonden. De Wereld Morgen stelt hierover geen vragen.

2. Het is niet duidelijk wie die klachten heeft ingediend. Er zijn misschien ook klachten van moslims tegen andere moslims (soennieten tegen sjiieten). Dat kan wel een ander beeld geven.

3. Om een correct beeld te krijgen moeten deze ‘haatmisdrijven’ tegen moslims eigenlijk worden vergeleken met de ‘haatmisdrijven’ van moslims tegen andere gelovigen. Dat doet De Wereld Morgen uitdrukkelijk niet. En Unia al evenmin.

Het aantal bekende salafistische moskeeën waar wekelijks wordt opgeroepen tot discriminatie van vrouwen, homo’s, joden, ongelovigen is in vijftien jaar tijd verdubbeld. Het bedraagt nu al dertig. Ook op het internet lees je nogal wat haatoproepen die uitgaan van moslims. Wat doet Unia daar tegen? Is er enige samenwerking van Unia met de staatsveiligheid om deze haatmisdrijven tegen te gaan? Welke samenwerking is dat dan? Of: waarom is die samenwerking er niet? Hebben de haatcampagnes van het salafisme dan minder belang dan de uitspraken van Theo Francken? Blijkbaar wel want er is mij geen reactie van Unia tegen die salafistische moskeeën bekend.

4. Ernstig wetenschappelijk onderzoek (Steven Pinker in zijn magnum opus Ons betere ik) toont aan dat geweld en discriminatie van groepen de jongste twintig jaar in West-Europa spectaculair zijn afgenomen. Pinker toont ook aan dat die afname minder sterk is bij mensen uit islamitische landen. Pinker werpt dus een ander licht op deze ‘haatmisdrijven tegen moslims’. Zijn historisch onderzoek stopte wel in 2011, dus voor de oprichting van IS. Dit onderzoek is blijkbaar niet bekend bij Unia of De Wereld Morgen.

5. Unia zegde in 2010 precies hetzelfde over haatmisdrijven en geweld tegen moslims als nu in 2016. De islamofobie en het racisme blijven volgens Unia in België almaar stijgen. De organisatie schijnt zich niet te realiseren dat ze hiermee haar eigen nutteloosheid illustreert. Als het racisme almaar toeneemt sinds het bestaan van Unia en zijn voorlopers, dan hebben zij in hun opdracht gefaald.

6. De pers moet feiten correct weergeven en duiden, en ze mag ook campagnes voeren. Maar ze kan beide zaken niet vermengen. De oproep van De Wereld Morgen tot meer grondigheid bij de pers is terecht. Maar niet om de redenen die de website zelf opgeeft. En de oproep zelf is ook geen voorbeeld van grondige journalistiek. Het is eerder een oproep tot censuur.

Foto (c) Reporters

 

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak


steun doorbraak

Dit artikel wordt u aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

Door een jaarlijkse of maandelijkse bijdragen financieren de Vrienden van Doorbraak de publicatie van de gratis toegankelijke artikels op doorbraak.be. Onze vrienden krijgen ook korting in de Doorbraak winkel en exclusieve uitnodigingen.

Hartelijk dank voor uw steun als Vriend van Doorbraak.

John De Wit

John De Wit was journalist van Gazet van Antwerpen, waar hij vooral Justitie volgde.

Dit artikel delen


Als abonnee kan u dit artikel gratis verspreiden via sociale media en doorsturen naar uw vrienden. Zij zullen dit artikel volledig kunnen lezen zonder abonnee te zijn of zonder een (proef)abonnement te nemen. Zij krijgen bij het lezen de vermelding dat dit artikel door u wordt aangeboden. Als u dit via email doorstuurt, wordt het emailadres van uw vriend niet genoteerd in de databank.

Commentaren en reacties


Kijk vooraf even op onze Spelregels en technische problemen
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.