fbpx


Politiek

De woke-dorst naar hongerstakingen

België Bananenrepubliek



Frederik Delaplace, de CEO van de VRT geeft zichzelf 99% op het examen van goede televisie. Is het hoogheidswaanzin, misplaatst egocentrisme of lijdt de brave man aan het syndroom van Alice in Wonderland? In elk geval is hij elke zin voor realiteit kwijt. De VRT kwijnt al jaren weg met ondermaatse soapseries, verslaggeving waar alle objectiviteit zoek is en een overaanbod aan hersenloze sportverslaggeving. Een brood en spelen-tv in dienst van de traditionele politieke partijen en de woke-epidemie. Geen magna…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Frederik Delaplace, de CEO van de VRT geeft zichzelf 99% op het examen van goede televisie. Is het hoogheidswaanzin, misplaatst egocentrisme of lijdt de brave man aan het syndroom van Alice in Wonderland? In elk geval is hij elke zin voor realiteit kwijt. De VRT kwijnt al jaren weg met ondermaatse soapseries, verslaggeving waar alle objectiviteit zoek is en een overaanbod aan hersenloze sportverslaggeving. Een brood en spelen-tv in dienst van de traditionele politieke partijen en de woke-epidemie. Geen magna cum laude maar een dikke buis als je het mij vraagt.

Boemerangmigranten

Tomasi di Lampedusa schreef in De tijgerkat: ‘Alles moet veranderen opdat alles hetzelfde blijft.’ Dat stellen we ook vast bij de hongerstakingen van illegalen. Open VLD’ers Patrick Dewael, Annemie Turtelboom en Maggie De Block, alsook N-VA-er Theo Francken kregen het probleem van zwervende illegalen in ons land niet opgelost. Want je hebt geen hongerstakende illegalen, als je geen illegalen hebt.

Deze gelukszoekers zijn trouwens meer dan illegalen, het zijn boemerangmigranten: ze keren steeds terug tot ze in ons aangezicht ontploffen. Ze kunnen terugkeren omdat ze, wanneer ze opgepakt worden, gepamperd worden in luxe kamers met vip-maaltijden waar gevangenen in ons land enkel van kunnen dromen. Daarna krijgen ze een inhoudsloze en nutteloze nota met een smeekbede om aub uit zichzelf het land te verlaten.

Xenofobie-fobie

Deze zachte aanpak is ingegeven door een schrik om als xenofoob gekenschetst te worden. Een xenofobie-fobie als het ware. We zijn zo hard bezig met het ontwijken van een hypergepercipieerde racistische stempel, dat we het multicultureel deksel op de neus krijgen. Onze wetten, waarden en normen laten respecteren is voor mij prioriteit één. Als ik daardoor onterecht gebrandmerkt wordt als racist raak het mijn koude kleren niet. Het is een offer dat ik bereid ben te brengen. Een prijs die ik wil betalen. En zo denken steeds meer Vlamingen, maar helaas te weinig politici of politieke partijen. Toen Frank Vandenbroucke begin deze eeuw in een moment van helder denken zei: ‘we kunnen niet iedereen regulariseren, we zijn het OCMW van de wereld niet’, werd hij door zijn cultuurmarxistische kameraden geradbraakt en gedesavoueerd kaltgestellt.

De wil van de Vlaming

De hongerstakers worden gevoed met een linkse retoriek van anarchistische regularisaties door partijen die in Vlaanderen amper de kiesdrempel halen. Op vandaag zijn, langs Vlaamse zijde, enkel PVDA en Groen voorstander van een zoveelste toegeven aan de hongerchantage. Ze vertegenwoordigen samen 15,4% van de stemmen in Vlaanderen. Dat is meteen de reden waarom de hongerstakingen nooit vlak voor de verkiezingen zijn.

Als de Vlaamse Vivaldioten een meerderheid van 84,6% van de Vlamingen in de rug schiet, delven ze verder hun graf, dat straks in 2024 een mooie zerk krijgt. We zouden beter de mond dichtnaaien van de woke-anarchisten. Het zou niet alleen Villa Politica tot een hoger niveau tillen, we krijgen meteen een parlement dat de PISA-normen haalt.

Instatweetcratie

Vooruit wil het luie lamzakstemmen invoeren via postduif, rooksignalen of digitale indolentie-apparaatjes. Onzichtbaar op afstand stemmen wordt een geleide particratie van koningen van de sociale media. Een instatweetcratie van dociele duimers. Het digitaal en via de post stemmen ontneemt kiezers het recht om vrij en ongebonden te stemmen. De maatschappelijke druk om via huisbezoeken van kandidaten, militanten, of zelfs ministers ter plaatse te stemmen via een app, of een stembrief per post is ondemocratisch en kiesvervalsing.

Ik zie het al voor mij, de vakbondsmeetings waar duizenden slaafse syndicalisten gedwongen door een kiesritueel gezamenlijk het rode bolletje op de app kleuren. Het ronselen van stemmen in woonzorgcentra en ziekenhuizen wordt een oncontroleerbare ondemocratische bolletjeskoers. Neen dank u, geef mij maar de stemplicht waar mijn grootouders voor vochten en voor in hongerstaking gingen.

Dit was niet op de afbraak:

  • De rode duivels knielden voor de laatste keer op het EK, dit keer voor Italië.
  • Mislukt politicus Carl Decaluwé wil als sheriff van West-Vlaanderen een fietsrijbewijs voor zestigplussers invoeren. Misschien beter eerst een competentie-examen en psychologische evaluatie voor protserige gouverneurs.
  • Hoera! Onze koeien laten minder scheten waardoor onze melk en ons biefstuk minder CO2 uitstoten. Als de groenen nu eens zouden stoppen met belastingen te boeren dan daalt mijn loonuitstoot en stijgt de uitstoot van mijn geluk.
  • Egbert Lachaert belde mij met de vraag of ik geen coach wou zijn voor zijn zieltogende partij en tien beloftevolle politici aan te trekken. Ik heb bedankt voor deze ‘mission impossible’, want welk talentvolle intelligente jongere haalt het in zijn hoofd om voor Open VLD te kiezen?
[ARForms id=103]

Jasmijn Walldorf

Vrijgevochten schrijfster van opiniestukken, met scherpe satirische inslag.