fbpx


Politiek

De wonderbare verschijning van Sarah Melis

En andere coronamirakels



Het ging allemaal snel voorbij zijn, het Rijk van de Vrijheid was nabij. Met twee spuitjes waren we ervan af, zolang maar genoeg mensen hun bovenarm vrijmaakten, iedereen gedisciplineerd een mondmasker droeg en dat ongemakkelijk gevoel opzij zette van overal een coronapas ofte CST te moeten tonen. Helaas, we weten nu dat dit een illusie was. De ontgoocheling is groot, het virus zal ons nog een hele tijd gezelschap houden, en de vraag stelt zich of we een flink deel…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Het ging allemaal snel voorbij zijn, het Rijk van de Vrijheid was nabij. Met twee spuitjes waren we ervan af, zolang maar genoeg mensen hun bovenarm vrijmaakten, iedereen gedisciplineerd een mondmasker droeg en dat ongemakkelijk gevoel opzij zette van overal een coronapas ofte CST te moeten tonen.

Helaas, we weten nu dat dit een illusie was. De ontgoocheling is groot, het virus zal ons nog een hele tijd gezelschap houden, en de vraag stelt zich of we een flink deel van ons leven verder willen doorbrengen in een min of meer gesloten samenleving.

Dat inspireert tot filosofisch-existentiële bespiegelingen rond leven, dood en vrijheid. Maar vooral begint het in de politieke wereld te dagen dat het groeiend verzet, vooral bij de jongere populatie, een politieke factor wordt. 2024 leek nog ver af, tegen dan zou covid een nare herinnering zijn, maar de bedekte paniek groeit in Wetstraatmilieus dat de pandemiemaatregelen de electorale agenda zullen bepalen.

De peilingen spreken

Eens rondkijken of de strategen hun huiswerk al gemaakt hebben. Voor de Vlaamse socialisten is het poepsimpel. Hun wonderdokter Frank Vandenbroucke blijft hameren op coronadiscipline en een sterke controlestaat, waarbij de schrik er moet ingehouden worden rond chaotische ziekenhuizentoestanden, mensen die op straat creperen en zo. Die strategie werkt, Vooruit doet het ook behoorlijk in de recente decemberpeiling, ook al pruttelt de zusterpartij PS rond verplichte vaccinatie van zorgpersoneel.

CD&V, Open VLD en Groen doen het slecht in die peiling. Betalen de Groenen vooral de rekening wegens de soap rond de gascentrales en omdat het licht dreigt uit te gaan na de kernuitstap, de tsjeven en de liberalen hebben een coronaprobleem van pappen en nathouden, versoepelen en verstrengen, de kool en de geit sparen. Lachaert, Coens en De Wever hebben eigenlijk geen visie op het pandemiebeheer, ze hopen dat het probleem vanzelf verdwijnt en proberen de cafébazen te sussen, de cultuursector af te schepen, of de ouders moreel te chanteren die hun zesjarige kindjes met een mondmasker naar school moeten sturen. Nog minder hebben ze een antwoord op de dissidentie en de antivaxbeweging, die als tuig van de staat wordt weggezet.

Het meest desastreus is de positie van de N-VA, waarbij Vlaams minister-president Jan Jambon tot een echte kwakkelfiguur is uitgegroeid die het zelfs in eigen rangen verkorven heeft. Nooit iemand sneller bochten zien nemen. Het virus heeft de N-VA herleid tot een schim van wat ze was, en Vlaanderen heeft vooral aangetoond dat het een volgzame Belgische vazalstaat is. In de tweespalt tussen coronadiscipline en vrijheid kon de partij van Jambon en De Wever nooit een lijn trekken. In de peilingen blijft ze hangen op een bodemkoers van 21,2 procent, ten voordele van de concurrent en oervijand.

Vrijheidspartij

Dat brengt ons bij het Vlaams Belang, dat piekt in diezelfde decemberpeiling. Ik heb de indruk dat de goede strategen tegenwoordig aan het Madouplein zitten, die wél beseffen in wat voor een tijd we leven. Natuurlijk blijven asiel, migratie en islamisering vaste ankerpunten in het vertoog. Tegen de covidmaatregelen stelt de partij zich opvallend welwillend op: nogal wat senioren stemmen voor radicaal rechts.

De maatschappelijke onvrede bij jongeren is het VB echter evenmin ontgaan. De 35.000 koppige betoging van 21 november, waar alle andere partijen met perplexiteit tegen aan kijken, is nog maar een begin. Het deed anti-establishmentstromingen boven drijven die voor het Belang electoraal van goudwaarde zijn. Voor de -40 ers heeft de partij een aparte boodschap en een aparte strategie: ‘Samen voor Vrijheid’, de leuze van de betoging.

Het VB weet waar het licht brandt en heeft zich in die betoging tot Vrijheidspartij uitgeroepen, via een politieke maagd die als het ware uit het niets opduikt: Sarah Melis, gestopt met haar studies sociologie om een grootsere missie op zich te nemen, namelijk deze van passionaria in de strijd tegen de Belgische priktatuur. Jong, mooi snoetje, en behoorlijk antivax.

De Facebookpagina van Sarah, waar voordien alleen maar verjaardagswensen te bespeuren vielen, is geëxplodeerd sinds ze als mede-organisator van de betoging in De Afspraak verscheen om een en ander toe te lichten. Dat optreden viel wat tegen, en werd vooral gekenmerkt door pijnlijke stiltes toen ze een paar passages uit de persmededeling en haar webstek kreeg voorgeschoteld, alsof ze het in Keulen hoorde donderen.

Telegram

Er circuleren screenshots van Van Langenhove die Melis communicatieadvies geeft via Telegram.

Open brief aan BDW

Hier is nog ruimte voor verbetering, misschien heeft de perscoach van Tom Van Grieken nog wat uren vrij. Er circuleren Telegram-screenshots waarop Dries Van Langenhove haar instructies geeft hoe zo’n communiqué moet opgesteld worden. En neen, ze liep alleen met een trui van Feniks rond omdat ze het koud had, niet omdat ze sympathiseerde met deze organisatie waarvan nogal wat leden ook tot Schild & Vrienden behoren. Pas op, dat is allemaal niet verboden, ook al doet de webstek hetobservatorium.be zijn uiterste best om via gezichtsherkenning tot een soort heksenjacht op te roepen.

Wel groeit hier het donkerbruin vermoeden dat het VB de hand had in de succesrijke betoging van 21 november, maar dat liever niet zo afficheerde. Ook daar is niets mis mee, organisaties ter linkerzijde doen dat ook (iedereen weet dat het ‘burgerinitiatief’ Hart boven Hard door de twee grote vakbonden is opgezet én gefinancierd), maar het onthult wel een langetermijnstrategie van radicaal-rechts rond corona en meer bepaald de antivaxbeweging.

Existentiële discussie

In een Open Brief aan Bart De Wever, gepubliceerd in Doorbraak, tapt Sarah zowaar uit een filosofisch vaatje en herneemt de existentiële discussie rond leven, dood en vrijheid in tijden van pandemie. Interessant déja-vu, en een serieuze poging om haar mislukte doortocht in Terzake recht te zetten. Heeft ze die brief zelf geschreven? Weinig waarschijnlijk, maar daarvoor heb je ghostwriters. Waarom ze die brief aan Bart De Wever richt, en niet pakweg aan Jeff Hoeyberghs? Omdat de N-VA een kwetsbare kwakkelpartij is geworden, zie hoger, en bij deze door haar rivaal wordt uitgedaagd.

Het spijt me voor de oudere mannen die bij de verschijning van Sarah Melis lyrisch worden. De meeste mirakels uit de bijbel zijn ofwel product van collectieve fantasie, of in scène gezet. Dat laatste geldt zeker ook voor politieke verschijningen. Met een bijna aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid kan ik stellen dat we Sarah als een ‘onafhankelijke’ op een VB-lijst zullen tegenkomen. De strategie klopt als een stembus, alles wat zich in Vlaanderen tegen de priktatuur keert vindt een politiek onderdak. Mocht ik geen gelijk hebben, dan is het virus tegen 2024 van de planeet verdwenen. In beide gevallen kraken we er een stevige fles op.

Johan Sanctorum

Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.