fbpx


Binnenland, Politiek
vergeten vragen

De Groene energiekater




Hoera! Een Glasgow-akkoord. Het is te zeggen: de bobo’s zijn overeengekomen om het gebruik van fossiele brandstoffen te minderen – niet uit te faseren. Maar enkel een mopperpot, die daar COP-zorgen aan overhoudt. Een akkoord is een akkoord, nietwaar? Als konijnen De goegemeente keek naar de klimaathoogmis als konijnen naar een lichtbak. Maar laten we wel wezen: krampachtig focust de Europese Unie (EU) zich nu op deze klimaatflop terwijl het oude continent instaat voor 9 procent van de wereldwijde CO2-uitstoot.…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Hoera! Een Glasgow-akkoord. Het is te zeggen: de bobo’s zijn overeengekomen om het gebruik van fossiele brandstoffen te minderen – niet uit te faseren. Maar enkel een mopperpot, die daar COP-zorgen aan overhoudt. Een akkoord is een akkoord, nietwaar?

Als konijnen

De goegemeente keek naar de klimaathoogmis als konijnen naar een lichtbak. Maar laten we wel wezen: krampachtig focust de Europese Unie (EU) zich nu op deze klimaatflop terwijl het oude continent instaat voor 9 procent van de wereldwijde CO2-uitstoot. Dat tegenover China, die op haar eentje afklokt op maar liefst 28 procent.

Waarmee ik niet wil zeggen dat er niks moet gebeuren – juist wel – maar het plaatst de (on)macht van Europa toch in een ander perspectief. Aan ronkende verklaren zal het niet liggen. Er zijn landen die zelfs zo ambitieus zijn dat ze de CO2-opslag van bomen die nog moeten worden geplant incalculeren als huidige opslagbron. Reken je rijk! De Indiase premier doet nog beter. De 71-jarige maakt zich sterk dat zijn land tegen 2070 klimaatneutraal zal zijn. Lekker ver weg en hij zal het zelf met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid niet meer meemaken. Maar ambities heeft de man wel.

Malthusiaans plafond

Tegen 2030 zullen we met 8,5 miljard homines sapientes deze planeet bevolken. Als we tegen datzelfde jaar de CO2-uitstoot willen halveren zullen we naar een uitstootniveau moeten gaan van de jaren ’70, toen we nog met 3,9 miljard op deze aardkloot rondliepen. Anders gezegd: het komende decennium moet de energievraag naar beneden, terwijl de bevolkingsgroei alleen maar zal toenemen.

Mijn gezond verstand zegt me dat dat niet zal gebeuren. De energievraag zal alleen maar toenemen. Had ik nu een disclaimer ‘niet voor gevoelige lezers’ moeten invoegen? Met het dogmatici credo van ‘minder groei’ – ondanks dat groei heeft gezorgd voor minder armoede, minder hongersnood, meer welvaart en meer welzijn – gaan we er dus niet komen. Of gaan we landen zoals India onze levensstandaard blijven ontzeggen?

Dat noopt mij niet tot doemdenken. Misantropische onheilsprofeten ten spijt denk ik niet dat de planeet beter af zou zijn zonder de mensensoort. Ik vind het trouwens altijd markant hoe de aanhangers van het malthusiaans plafond vaak dezelfde zijn die pleiten voor open grenzen, terwijl zij net de felste verdedigers zouden moeten zijn van minder migratie. Enfin, met ‘minder’ gaan we er niet komen, het zal eerder ‘meer’ zijn. En voor dat meer hebben we wel degelijk de know-how.

Gasinstap

De vraag is niet of het licht uitgaat. De vraag is of het licht aangaat bij onze energieminister Tinne Van der Straeten (Groen). Ik ben er namelijk rotsvast van overtuigd dat Webers’ ethiek van de verantwoordelijkheid in dit dossier voorrang geniet op die van de overtuiging.

Helaas, de zelfverklaarde groenste regering ooit wil mordicus de gasinstap op haar geweten. Tegen 2030 zal België de vuilste elektriciteit van Europa hebben. Had ik een slechte inborst, waar niemand mij van kan verdenken, dan zei ik iets over de juiste kant van de geschiedenis. Dat we met belastinggeld de stijging van CO2-uitstoot gaan subsidiëren, terwijl de Vlaming met zijn perfect werkende wagen de steden niet meer in mag, is wraakroepend.

Dat we energiearmoede organiseren en vervuilende vliegtuigmotoren laten invallen bij het nakende energietekort is aberrant en slaat elk draagvlak aan gruzelementen. De regering weet wat ze moet doen, maar geeft niet thuis. Dat heeft een naam: cognitieve dissonantie.

In or out?

Macron geeft met zijn resolute kerninstap wél thuis. Zelfs Merkel heeft het begrepen en wil kernenergie als groene energie laten erkennen. Tussen 2011 en 2017 besloot Mutti nochtans om de Duitse kernuitstap te vervroegen. De weggevallen capaciteit werd voornamelijk opgevangen door een instap in steen- en bruinkool en gas. De uitstoot steeg navenant. De Duitse energiewende kost letterlijk mensenlevens en zal de sociale kosten doen exploderen.

Hoe zat dat nu weer met die juiste kant van de geschiedenis? De wakkere lezer voelt me al aankomen. Het is gewoonweg compleet irrationeel en onverantwoord om de kerncentrales te sluiten, punt. ‘Voor België is het verlengen van de levensduur van de kerncentrales de beste klimaatregel die er is’, schreef toenmalig Trends-hoofdredacteur Killemaes enkele jaren terug. Het internationaal klimaatpanel (IPCC) rekent alvast op meer kernenergie in de toekomst als sine qua non voor het behalen van de klimaatdoelstellingen.

SMR

Als je de volledige (energie)levenscyclus in acht neemt is het zo klaar als een klontje: kernenergie is de properste en veiligste energiebron. Geen sprake van ‘dunkelflaute’, wél van bevoorradingszekerheid, betaalbaarheid én haalbaarheid. Nu, gisteren en in de toekomst. Al de rest is praat voor de vaak en getuigt van kwade wil. Maar het stopt niet alleen met de verlenging van de jongste kerncentrales.

Om toekomstige ontwikkelingen mogelijk te maken dringt een wetswijziging van de huidige wet op de kernuitstap zich op. Small modular reactors zijn immers dé energiebron van de toekomst. De Franse president is alvast helemaal gevonden voor de mini-reactoren. Professor kernenergie Baeten (VUB) deelt zijn enthousiasme: ‘door kleinere reactoren te bouwen met een specifiek design dat gebruikmaakt van natuurlijke circulatie om warmte af te voeren, krijg je een veel veiliger systeem’.

The House always wins

De Franse energiereus Engie – een erfenis van de eerste paars-groene regering – wint in ieder geval altijd. Of ze runnen de gascentrales en ontvangen daar belastinggeld voor, of wij moeten hen betalen om de kerncentrales langer open te houden. Scherp gesteld: vandaag betaalt Engie de overheid om kerncentrales te mogen uitbaten, vanaf volgend jaar legt minister Van der Straeten een zak geld op tafel opdat Engie het over zijn hart krijgt om uitstotende gascentrales neer te poten. The house always wins, met dank aan Groene oogkleppen.

Energietransitie

In de ‘Wereldgeschiedenis van Vlaanderen’ beschrijven historici Sander Berghmans en Lies Vervaet (UGent) hoe vroegmodern Vlaanderen, omwille van houtschaarste gepaard met een bevolkingsexplosie, de transitie maakte van hout als voornaamste energiebron naar steenkool, de toenmalige new kid on the block.

Vandaag is het onze historische plicht om kernenergie verder te ontginnen. Dat houdt de energiefactuur betaalbaar, verzekert de energievoorraad en zal het klimaat en milieu veel beter beschermen dan onrealistische cijfers over CO2-reductie onder onze kerktoren. Nil volentibus arduum!

Mathieu Cockhuyt

Mathieu Cockhuyt (1993) behaalde een bachelor in de sociale wetenschappen en een master in de criminologie. Hij studeert publiek management en is werkzaam als parlementair medewerker van Valerie Van Peel (N-VA). Soms beschouwelijk, soms polemisch van aard mengt hij zich graag in het maatschappelijk debat.