fbpx


Sport

Franse voetbalwereld herdenkt Samuel Paty

Pleidooi voor een opvoedkundige 'Coupe Samuel Paty’



Denken aan Samuel Paty is denken aan de dood. Vermoord om zijn verhalen over vrijheid, die hij op een zachtaardige wijze in zijn klaslokaal vertelde aan kinderen. De Ligue de Football Professionnel heeft op maandag 19 oktober besloten om het komend weekend hulde te brengen aan Samuel Paty in alle stadions van Ligue 1 en Ligue 2. De spelers van Olympique Marseille droegen zwarte armbanden ter nagedachtenis van de door een islamist onthoofde leraar in de CL-wedstrijd tegen Olympiakos Piraeus. Dit…

Plus artikel - gratis maandabonnement

U heeft een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U heeft reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement



Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.







Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder je email adres en je naam en we maken een nieuw wachtwoord (als je een account hebt) of we maken automatisch een account aan.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Denken aan Samuel Paty is denken aan de dood. Vermoord om zijn verhalen over vrijheid, die hij op een zachtaardige wijze in zijn klaslokaal vertelde aan kinderen. De Ligue de Football Professionnel heeft op maandag 19 oktober besloten om het komend weekend hulde te brengen aan Samuel Paty in alle stadions van Ligue 1 en Ligue 2. De spelers van Olympique Marseille droegen zwarte armbanden ter nagedachtenis van de door een islamist onthoofde leraar in de CL-wedstrijd tegen Olympiakos Piraeus. Dit gebaar zal ook herhaald worden om Paty te eren bij alle competitiewedstrijden.

Denken aan Samuel Paty is denken aan Marcel Desailly

In Frankrijk keren topvoetballers zich in een lange traditie tegen zowel racisme als moslimfundamentalisme. Marcel Desailly – geboren in Ghana, maar opgegroeid in Frankrijk – was boegbeeld en aanvoerder van de nationale ploeg die in 1998 wereldkampioen werd in Parijs. Hij kantte zich bij een vriendschappelijke interland Frankrijk – Algerije zeer scherp tegen door islamisten uitgelokte incidenten.

Hij koelde zijn woede met scherpe uitspraken nadat Fransen met Algerijnse achtergrond de ceremonie tijdens de Marseillaise hadden verstoord: ‘Onze visie op waarden is totaal verschillend. Dit is koren op de molen van Le Pen en werpt een schaduw op de strijd van Les Bleus tegen racisme en uitsluiting.’ Desailly weigerde te kiezen tussen ‘blank’ en ‘zwart’, tussen Frankrijk en Ghana. Hij verbond culturen met elkaar en amuseerde zich naar eigen zeggen zowel met de oer-Franse chansonnier Maurice Chevalier als met negro-spirituals.

Denken aan Samuel Paty is denken aan de film Timbuktu

De prent van de vrijzinnige cinéast Abderrahmane Sissako behandelt de jihadistische verovering tijdens de burgeroorlog in Mali van Tombouctou, la mystérieuse, de magische stad van muzikale legendes. Sissako toont hoe religieuze kalashnikovfanaten de tradities van de plaatselijke tolerante islambeleving aanvallen en tegelijk een heidens beeld van de ‘godin van de vruchtbaarheid’ vernietigen. De bekroonde regisseur laat een vrouw scherp en mét spot ageren tegen de verplichte hoofddoek en toont hoe ‘muziek’ verdacht wordt gemaakt.

Terwijl Mali net hét land van de muziek is. In de Engelse krant The Guardian las ik een quote: ‘Music is more entwined with the life of the nation in Mali than perhaps any other place in the world.’ De blues in zijn vroegste vorm zag er het licht, en kwam er via Malinese slaven die de dodenschepen overleefden tot in de Verenigde Staten. En deze muziek wilden die jihadisten dus vernietigen.

Denken aan Samuel Paty is denken aan de ingebeelde Messi-dribbel

En ze spaarden evenmin het voetbal: le football, c’est interdit. Magistraal is de satirische scène waarin jongeren voetballen zonder bal en de kleinste van de bende, met een shirtje van Messi, zich doorheen de verdediging dribbelt en de ingebeelde vlijmscherpe tackle ontwijkt en scoort. De initiatiefnemer komt voor de shariarechtbank en krijgt een straf van twintig zweepslagen. Ik roep dit beeld bij deze uit tot het meest creatieve moment — de lof der zotheid — uit de voetbalgeschiedenis.

Zou het bekijken van de film Timbuktu geen verplicht lesuur-met-bespreking waard zijn? Zou het ‘voetbal’ een antwoord kunnen zijn op ‘islamistische radicalisering’? In Timbuktu toonde Sissako een fragment waarin jonge jihadisten stiekem onder elkaar discussieerden over wie de beste was: Messi of Zidane. Blijkbaar vonden ze dat boeiender. Zoals de voorbije drie decennia de sterke opvoedkundige modellen ‘Football against Racism’ in Groot-Brittannië en ‘Strassenfussball für Toleranz’ in Duitsland met succes  de gewelddadige invloed van neonazi’s konden terugdringen.

Denken aan Samuel Paty is denken aan de beker met die naam

Misschien moeten de Franse regering en de voetbalbond samen de ‘Coupe Samuel Paty’ inrichten. Een jaarlijks toernooi waarbij kinderen via de bal leren dat jongens en meisjes over de hele lijn gelijke rechten horen te hebben, dat geweld verwerpelijk is en dat het vrije denken boven religieuze dogma’s hoort te staan. Overal en in alle omstandigheden. Vanzelfsprekend kan de vertoning van de film Timbuktu daarbij niet ontbreken.

Denken aan Samuel Paty is denken aan het leven.

Raf Willems

Voetbalschrijver met een boekenkast. Kunst van het keepen in het...Kempense cafévoetbal 1980-2005