fbpx


Buitenland

Hebt u Trump vandaag al veroordeeld?

Morele verontwaardiging als morele plicht


Met Eric Van Rompuy kan je lachen. Het zonnestraaltje van de Wetstraat haalt elke week uit op zijn blog. Meestal naar N-VA, maar vorige week was partijgenoot Pieter De Crem aan de beurt. Van Rompuy vond het “ronduit onbegrijpelijk dat onze staatssecretaris voor Buitenlandse Handel De Crem zich genuanceerd positief uitlaat over Trump“. Dat is niet zo gek: Eric Van Rompuy heeft zich al in geen jaren genuanceerd of positief uitgelaten over wie of wat dan ook. Je kan het aan deze gefrustreerde backbencher overlaten om verbaasd te zijn over het heel logische feit dat onze staatssecretaris voor Buitenlandse Handel probeert om vriendelijk te blijven voor het democratische hoofd van een cruciale handelspartner.

Weldenkend Vlaanderen ligt dus op ramkoers met de president van de Verenigde Staten. En ze verwachten van u hetzelfde. Wie nog een fatsoenlijk mens wil zijn, moet zich minstens tweemaal daags uitgebreid distantiëren van de president van het land aan de andere kant van de oceaan. Elke dag is er weer iets nieuw om aanstoot aan te nemen. En elke dag opnieuw moet Trump in de scherpst mogelijke bewoordingen moreel veroordeeld worden. Wie een keertje overslaat, wordt al snel verdacht van collaboratie. Zwijgen is meer dan ooit toestemmen geworden. Al wie Trump niet regelmatig uitspuwt, wordt gebrandmerkt als mini-Trump, onmens, fascist, nazi en ultieme doodgraver van onze Westerse democratie. 

Diplomatische terughoudendheid is absoluut verboden. Wie afstand neemt van Trump in voorzichtige bewoordingen had evengoed kunnen zwijgen. De afkeuring moet hard zijn, het taalgebruik onverbloemd. Beleefdheid is verdacht en behoedzaamheid is pure lafheid. De veroordeling van Trump moet, zo lijkt het wel, een beetje lijken op een gemiddeld tweet van Trump: ruw, bot, compromisloos en uitgesproken vijandig. Weldenkend Vlaanderen let goed op en wikt en weegt elk woord. Op twitter schreef De Morgen-columniste Yasmien Naciri dat ze noteerde welke politici Trump expliciet veroordeelden en welke niet. Een mens hoopt dat er niemand ‘noteert’ welke moslims het kalifaat expliciet veroordelen en welke niet. Dat zou pas eng zijn. 

Eigen weg

Dit stukje zal begrepen worden als een apologie voor Trump. Alleen maar omdat het niet uitgebreid gaat over alles wat er mis is met die man. Toch is het geen pleidooi om zomaar vrede te nemen met alles wat The Donald uitkraamt. Conservatieven en anderen aan de rechterzijde hebben net veel redenen om zich zorgen te maken over Trump. De man dreigt grote schade aan te richten en het debat voor jaren te verzieken. Dankzij Trump groeien journalisten straks nog uit tot helden en moslims tot de nieuwe joden. De politieke correctheid was eigenlijk net op zijn retour, maar keert mede door Trump terug door de grote poort. Het moralistische vingertje zal de komende jaren zwaaien als nooit tevoren. 

De focus op Trump is gewoon erg vermoeiend. Als we niet oppassen, moeten we straks elke dag beginnen met het plechtig afzweren van Donald Trump. Al zal zelfs dat niet volstaan. Zelfs als alle (centrum)rechtse politici na elke stunt van Trump blootsvoets naar de Amerikaanse ambassade trekken en daar ‘Iedereen is van de wereld’ zingen, dan nog zal de Trump-vergelijking niet weg te branden zijn uit het publieke debat. We dreigen nog jaren lang mee te draaien in de grote Trump-show. Het wordt één lange wedstrijd “wie is het meest verontwaardigd?”. Behalve behoorlijk vervelend is dat ook zinloos. Het melodramatische spektakel van de Trump-tegenstanders is alleen maar gemakzuchtig theater. 

Het is ver gekomen als we Alexander De Croo moeten noemen als een deugdzaam voorbeeld. De federale minister van Ontwikkelingssamenwerking heeft vorige week beloofd om te investeren in een internationaal fonds voor veilige abortus. Het gaat om een initiatief van de Nederlandse minister Lilianne Ploumen (PvdA), die een alternatief wil bieden voor subsidies die door Trump geschrapt zijn. Dat is dus hoe het moet. Je kan een potje huilen omdat die nare man in the Oval Office geen geld wil geven aan organisaties die informeren over abortus (zoals overigens elke Republikeinse president sinds Reagan). Maar je kan ook je mouwen opstropen en diep in je eigen buidel tasten. Als de VS niet doen wat jij wil, doe het dan gewoon zelf. 

Trump is een totaal nieuw fenomeen. Het is nog zoeken zijn naar een gepaste omgang met deze man en zijn beleid. Sommigen kiezen ervoor om permanent verontwaardigd te zijn. Dat voelt vast heerlijk. Het is altijd goed toeven op de moral highground. Maar op deze manier worden het nog vier lange jaren. 

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak


steun doorbraak

Dit artikel wordt u aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

Door een jaarlijkse of maandelijkse bijdragen financieren de Vrienden van Doorbraak de publicatie van de gratis toegankelijke artikels op doorbraak.be. Onze vrienden krijgen ook korting in de Doorbraak winkel en exclusieve uitnodigingen.

Hartelijk dank voor uw steun als Vriend van Doorbraak.

Dominique Laridon

Dominique Laridon studeerde diplomatieke wetenschappen en treurt dagelijks om de ondergang van het Avondland.

Dit artikel delen


Als abonnee kan u dit artikel gratis verspreiden via sociale media en doorsturen naar uw vrienden. Zij zullen dit artikel volledig kunnen lezen zonder abonnee te zijn of zonder een (proef)abonnement te nemen. Zij krijgen bij het lezen de vermelding dat dit artikel door u wordt aangeboden. Als u dit via email doorstuurt, wordt het emailadres van uw vriend niet genoteerd in de databank.

Commentaren en reacties


Kijk vooraf even op onze Spelregels en technische problemen
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.