fbpx


Satire
dwazen

Het aantal dwazen is oneindig

Socrates etc. 43



Het is algemeen bekend dat het droevig gesteld is met de culturele ontwikkeling van de lezers van kranten en weekbladen. De enigen met enige kennis van waarde zijn de redacteurs en medewerkers. Niet meer dan logisch. Indien de lezers het beter weten, althans het menen beter te weten dan de schrijvers, zou bijvoorbeeld dit machtig magazine niet gemaakt moeten worden. In wezen is dit ook het geval met de lezers of luisteraars van eender welk ander medium. De lezers van…

Plus artikel - gratis maandabonnement

U heeft een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U heeft reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement



Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.







Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder je email adres en je naam en we maken een nieuw wachtwoord (als je een account hebt) of we maken automatisch een account aan.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Het is algemeen bekend dat het droevig gesteld is met de culturele ontwikkeling van de lezers van kranten en weekbladen. De enigen met enige kennis van waarde zijn de redacteurs en medewerkers. Niet meer dan logisch. Indien de lezers het beter weten, althans het menen beter te weten dan de schrijvers, zou bijvoorbeeld dit machtig magazine niet gemaakt moeten worden. In wezen is dit ook het geval met de lezers of luisteraars van eender welk ander medium. De lezers van De Morgen, om lukraak een voorbeeld te nemen, zijn dommer dan de redacteurs, al scheelt het niet veel. Hoe vaak heeft Socrates etc. al niet gezien dat iemand in een koffiehuis deze zelfbenoemde kwaliteitskrant vastgreep, en voor de tweede slok zwart water te consumeren haar met enige ergernis toe plooide en ver van zich af schoof, richting papiermand.

In geval van De Standaard  is het omgekeerde het geval. Niet dat die krant redactioneel van betere kwaliteit is. Men blijft deze uitgave met courante nieuwsjes lezen uit verbazing over de oppervlakkigheid van de artikels en het hielen likken van de rechtse partijen. Of om na te gaan hoeveel artikels er overgenomen zijn en grofweg bewerkt werden van andere kranten, NRC Handelsblad  op kop. De lezer wil ze tellen, de blunders en de verknipte en dus verkrachte artikels. De Standaard  deponeert men bewust niet bij het afval. Opdat andere lezers met eigen ogen kunnen vaststellen dat deze krant geen eigen karakter en persoonlijkheid meer heeft.

Wat HUMO  betreft. Dit ooit toonaangevend weekblad – gebaard door wijlen Jef Anthierens, opgevoed door Karel Anthierens en verfijnd door Guy Mortier – heeft niet toevallig de oplage van het totaal aantal kappers, dokters, garagisten, sociale diensten, kortom, alles wat een wachtkamer heeft. Uit vrije wil wordt HUMO  niet (meer) gekocht. Men wil er niet eens mee gezien worden. Wie het magazine leest doet het stiekem. Doet men het openlijk verpest men er zijn goede naam mee.

Over Knack  niets dan goeds. De reden? Er is geen alternatief in dit mosselland. Niet alle artikels zijn boeiend. Toch verzwakken zelfs zij de domheid van de lezers. Het enige minpunt aan dit weekblad is de opinie van de hoofdredacteur. Ongetwijfeld is hij een goede heerser, een absolute voorwaarde om Hoofd te kunnen zijn, maar zijn opinies leest men diagonaal, wat niet het geval was met die van het legendarische Hoofd, wijlen Frans Verleyen.

Wil je een krant met een hoge oplage moet je het simpel houden. Uit wetenschappelijke onderzoeken is gebleken dat het mensenrijk nauwelijks verschilt van het dierenrijk. Een voor de hand liggend bewijs is dat dieren net als mensen ook problemen hebben. De meeste dieren redden zich wel, maar de mensen zouden dat niet doen als zij net als dieren enkel opgezadeld waren met een instinct.

Nee, de mens heeft er een ander voorrecht bij: het denkvermogen. Helaas is bij de grote meerderheid van de mensen het denkvermogen laag ontwikkeld. Maar ook dat soort mensen heeft recht op een krant. Om die reden heeft de koper van Het Laatste Nieuws, Christian Van Thillo, deze krant van zijn liberale darmen en dampen ontdaan. Het heeft hem geen windeieren gelegd, integendeel. De winst was zo groot dat hij er een media-imperium mee heeft kunnen bouwen. Vooral in de populistische sector. Van bij zijn eerste stappen in de perswereld is hij er namelijk van uitgegaan, zoals in het boek Prediker te lezen valt, ‘stultorum infinitus est numerus’. Voor wie het Latijn niet machtig is, verwijst Socrates etc. naar de titel van dit traktaat.

De mens is een sociaal dier. Dat valt niet te ontkennen. Het aantal mensen dat kiest voor een huwelijk of enige andere vorm van samenwoning overtreft het aantal alleenstaanden. Onderdeel van het sociaal gedrag is het uitwisselen van voorvallen groot en klein. Om dit te kunnen doen is er informatie nodig. De kranten, het radio- en televisienieuws spelen hierin een belangrijke rol. Burengeruchten zijn niet langer voldoende om de nieuwshonger van de lezers te stillen. Helaas, de kwaliteit van onze media is zo provinciaal en ondermaats dat de intelligentie van de lezers er geen voordeel maar nadeel bij ondervindt. De lezers worden het lezen moe, met als gevolg dat hun taalgebruik erger mankt dan een eenbenige zonder krukken.

Het gebrek aan kwaliteit van onze media richt met andere woorden enorme schade aan. Een uitzondering niet te na gesproken, maar net als een mens niet enkel leeft van brood alleen – er toespijs nodig is om het lichaam kracht en macht te geven – ontwikkelt het verstandelijk vermogen van de lezers zich niet met een uitzondering. Met die schade is het echter nog dramatischer gesteld dan wordt gedacht. De niet-domme lezers gaan door de ondermaatse kwaliteit van de media kwaadaardig gedrag vertonen. Ze zijn het beu dat ze hun nieuwshonger moeten stillen met voeding naar de smaak der dwazen. Enkele onder hen bleven niet in hun luie stoel liggen. Ze verklaarden de oorlog aan de traditionele media en gingen tot actie over. Hun wapen is een onlinemagazine. Zoals, juist, inderdaad, Doorbraak.

Het kan niet ontkend worden dat dit soort uitgaven leerzamer informatie leveren dan de traditionele. Dat zij echter niet de aandacht krijgen die zij verdienen komt doordat dwazen dwazen helpen. Je kan het hun niet eens kwalijk nemen want dwaasheid levert geen wijsheid op. De toekomst is echter aan de onlinemagazines. Niet enkel de buitenlandse initiatieven tonen dit aan, ook de binnenlandse. Naast Doorbraak  is Apache  het meest gelezen magazine van ons land. Wegens het feit dat ze geen stupide redacteurs en medewerkers hebben. Al hebben ze beide een uitzondering op dat gebied. Om dat uit te klaren wordt gekozen voor een nieuwe alinea. En niet zomaar een alinea, maar de slotalinea.

Voor Apache  kan Socrates etc. niet spreken, aangezien hij er nauwelijks tot geen contact mee heeft. Wat Doorbraak  betreft heeft hij wel reden tot spreken. Welnu, de uitzondering van dit magazine is dat één medewerker tot het rijk der dwazen behoort. Met name de inspirator die ondergetekende het nectar levert om zijn wekelijkse bijdrage te schrijven. Inderdaad… Socrates etc. is een dwaas. Dat weet hij zelf wel, veel eerder dan eender welke andere inboorling van dit land, en dat beseft de legertop van Doorbraak  ook. Een ongeschreven mediawet zegt echter dat elke uitgave recht heeft op één dwaze medewerker. Om de wijsheid van de anderen nog sterker te laten blinken dan ze al is. Daar moet het echter bij blijven. Want zolang het bij één dwaze blijft gaat dit magazine niet naar de knoppen. Maar… maar, dit moet nog gezegd. Elke bijdrage van de dwaze medewerker bevat een briljante zin. Een zin die tot nadenken stemt. De tijd die de lezer nodig heeft om hem te vinden, geeft aan in welke mate hij tot het rijk der dwazen of niet-dwazen behoort. Of huist in het tussengebied. Een soort vagevuur. Aan het werk. Succes!

Guido Lauwaert

Guido Lauwaert is regisseur, acteur, auteur, columnist en recensent voor o.a. Het Laatste Nieuws, NRC Handelsblad, Knack en Doorbraak.