fbpx


Buitenland

Het huppelende meisje en de valstrik van de emo-journalistiek

Een kandidaat voor de foto-van-het-jaar, dat wel


Aangeboden door deze bibliotheek


Dit plus-artikel wordt u aangeboden door deze bibliotheek die voor u een abonnement nam.

Vindt u het interessant? Neem dan vandaag uw eigen gratis proefabonnement van 30 dagen.



  Er is niets fout met emotioneel worden, we zijn geen reptielen. Ergerlijk is het pas, als die emoties worden geregisseerd en uitgelokt met een bepaald doel. Ik heb op uitvaartdiensten mensen in stilte zien treuren om een afgestorven geliefde, maar toen de begrafenisondernemer het nodig vond om met misplaatst poëtisch gefrazel de sfeer wat aan te dikken, begonnen vrouwen luid te snotteren. Dat vind ik degoutant. Van die in het zwart geklede emo-dirigent dan. Feel good-moment Dat is ook…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


 

Er is niets fout met emotioneel worden, we zijn geen reptielen. Ergerlijk is het pas, als die emoties worden geregisseerd en uitgelokt met een bepaald doel. Ik heb op uitvaartdiensten mensen in stilte zien treuren om een afgestorven geliefde, maar toen de begrafenisondernemer het nodig vond om met misplaatst poëtisch gefrazel de sfeer wat aan te dikken, begonnen vrouwen luid te snotteren. Dat vind ik degoutant. Van die in het zwart geklede emo-dirigent dan.

Feel good-moment

Dat is ook wat me dwarszit omtrent de fameuze foto van het huppelende meisje op de tarmac in Melsbroek. Ook te zien op een filmpje dat blijkbaar synchroon werd gemaakt. Het beeld gaat de wereld rond als een ‘hartverwarmende’ opsteker voor de evacuatiecampagne, maar breder ook voor een open en ‘humaan’ asielbeleid.

De maakster van de foto, Johanna Geron van persagentschap Reuters, is meteen kandidate voor de World Press Photo, zijnde de gegeerde foto-van-het-jaar. Dat speelt mee in de virale circulatie van de foto: het prestige en de publiciteit, verbonden aan zo’n kiekje, mits er een politiek correcte boodschap aan vast hangt. Ook zogenaamd ‘spontane’ foto’s durven deze persfotografen wel eens in scène zetten.

Onze eigen staatssecretaris voor Asiel en Migratie Sammy Mahdi (CD&V) pakte er in een persconferentie ook al mee uit. Het staat goed, het levert een feel good moment op, je moet van graniet zijn om zo’n kind van een jaar of acht in gele pantalon de fun te misgunnen. Helaas, is het bredere verhaal niet zo roos-, pardon geelkleurig: er is bijvoorbeeld geen gehuppel voor de vrouwen en kinderen die achterblijven. Ten tweede importeren we met de asielzoekers mensen waarvan de cultuur maar heel moeilijk met de onze te rijmen valt, en die aan die cultuur ook vasthouden. Derde, nog onaangenamere waarheid: de vluchtelingenstroom uit Afghanistan zal ook het risico op terreuraanslagen in Europa aanzienlijk doen toenemen.

Dat weten we allemaal wel. De sentimentele dimensie van de bewuste foto maakt nu echter dat soort bedenkingen impertinent en zelfs immoreel. Er wordt via de media een standaardlezing opgedrongen met geregisseerde emoties, ook wel sentiment genoemd. Sorry, dan krijg ik weer die benauwelijke oprisping als bij de begrafenisman.

Desinformatie

 

Misschien is het dan wel goed dat er als tegengewicht andere, dissidente lezingen opduiken die het probleem wél benoemen. De Russische staatszender RT fotoshopte het beeld en voegde wapens toe aan de bagage van de gelande Afghanen. Een grap, want niemand gelooft toch echt dat er granaatlanceerders uit de rugzakken van die geëvacueerden puilden? Bijschrift van de meme: ‘Are some terrorists getting a free ride out of Afghanistan?’ Het antwoord is helaas: ja. Niet dat meisje, nee, dat gelooft niemand. Maar dat de chaotische evacuatie ons nog parten zal spelen, staat vast en beseft zelfs Sammy Mahdi.

Schande wordt er niettemin gesproken over dat Russisch geval van pretbederf. Echter, ook zonder fotoshop is het beeld bijzonder manipulatief en voorzien van een politieke framing waar men zich vragen bij kan en moet stellen. Simpel gezegd: als de originele foto de wereld mag rondgaan met een impliciete of expliciete boodschap, dan mag er ook een repliek op volgen met een tegenboodschap.

Er zijn de beelden, en er is de realiteit. De beelden zijn gericht op onmiddellijke consumptie en de emotionele voorgrond. Daardoor verhullen ze soms meer dan ze onthullen. De realiteit ontdekken we maar door de puzzel te leggen, te interpreteren en kritisch te analyseren. Dat is dan het werk van de pretbedervers, het zij zo. Wie beeld en realiteit met elkaar verwisselt, doet misschien de fotograaf een plezier maar begeeft zich op het pad van de desinformatie.

Ja, meisjes mogen huppelen, hoe meer hoe liever, overal ter wereld. Maar dat niet één persorgaan een kritische bemerking bij de foto en de boodschap durft te maken, is op zich ook bijzonder informatief.

Johan Sanctorum

Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.