fbpx


Sport

Belgisch profvoetbal kan iets leren van Duitsland

Het voorbeeld van SC Freiburg



Turbulente tijden teisteren ‘ons profvoetbal’. Landskampioen en huidig vaandeldrager Club Brugge heeft – om even een Wetstraatterm te bezigen – er de ‘stekker’ uitgetrokken. Algemeen Manager Vincent Mannaert sprak vernietigende taal over de Jupiler Pro League: ‘Dit is geen belangenvereniging maar een belangentegenstelling.’ En hij stelde zich geen kandidaat meer voor de Raad van Bestuur. Hij wees onder meer op de achterhaalde tegenstelling én scheefgetrokken machtsdeling tussen de zogenaamde G(rote) 5 (Anderlecht, Club Brugge, AA Gent, KRC Genk en Standard)…

Plus artikel - gratis maandabonnement

U heeft een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U heeft reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement



Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.







Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder je email adres en je naam en we maken een nieuw wachtwoord (als je een account hebt) of we maken automatisch een account aan.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Turbulente tijden teisteren ‘ons profvoetbal’. Landskampioen en huidig vaandeldrager Club Brugge heeft – om even een Wetstraatterm te bezigen – er de ‘stekker’ uitgetrokken. Algemeen Manager Vincent Mannaert sprak vernietigende taal over de Jupiler Pro League: ‘Dit is geen belangenvereniging maar een belangentegenstelling.’ En hij stelde zich geen kandidaat meer voor de Raad van Bestuur. Hij wees onder meer op de achterhaalde tegenstelling én scheefgetrokken machtsdeling tussen de zogenaamde G(rote) 5 (Anderlecht, Club Brugge, AA Gent, KRC Genk en Standard) en de andere clubs.

Klap op de vuurpijl: het Belgisch Arbitragehof voor de Sport (BAS) maakt de degradatie van Waasland-Beveren ongedaan. Intussen protesteerde de nationale Supportersfederatie tegen het nieuwe televisiespeelplan dat elke wedstrijd op een ander uur programmeert. En ook Voetbal Vlaanderen – dat de amateurclubs groepeert – fulmineerde heftig. Geen enkele neus wijst momenteel in dezelfde richting.

Coronazorgfonds

Het gebrek aan saamhorigheid speelt ‘ons voetbal’ wel vaker parten. Terwijl de Deutsche Fussball Liga net daar haar succes aan te danken heeft. Deze week verscheen het eerste boek in zijn soort over het ‘voetbal nà het virus’. Uitgeverij Die Werkstatt publiceerde Wir stellen fest was wirklich zählt. Wie Corona unseren Fussball verändert van auteur Lars Vollmering.

De auteur trekt alvast twee interessante conclusies, die ook voor ‘ons voetbal’ het bestuderen waard zouden zijn. Want als vanzelfsprekend wordt er alweer een ‘externe partner’ aangekondigd die de Jupiler Pro League ‘gaat doorgronden en aanbevelingen geven.’ Dat belooft! Vollmering stipte aan hoe de Mannschaft– onder impuls van bondscoach Joachim Löw –  zich een publieke voortrekkersrol aanmat en 2,5 miljoen euro inzamelde voor het ‘Coronazorgfonds’.

Saamhorigheid in tijden van corona

Daarnaast werd de crisis op een beleidsmatige wijze aangepakt. De vier deelnemers aan de Champions League beantwoordden de gevolgen van de pandemie met een gemeenschappelijke solidariteitsbijdrage van 20 miljoen euro. Met andere woorden: Bayern München, Borussia Dortmund, Bayer Leverkusen en Red Bull Leipzig laten de ‘mindere goden’ meegenieten van hun succes.

Dat geld wordt via de Deutsche Fussball Liga verdeeld aan clubs uit de eerste en tweede Bundesliga die als gevolg van Covid-19 in financiële nood dreigen te komen. Met als officiële mededeling: ‘Deze actie onderstreept dat solidariteit in het Duitse beroepsvoetbal meer is dan lippendienst.’  Laat nu net dat gebrek aan solidariteit de achilleshiel zijn van ‘ons voetbal’. Het algemeen welzijn van àl onze clubs stond er nooit hoog op de agenda, zelfs al ging de ene na de andere traditievereniging de voorbije twee decennia ten onder aan niet al te verstandig beleid. Eufemisme, die laatste opmerking.

Club en stad zijn ecologisch, sociaal en vrijheidslievend

Laat me u even meenemen naar dé verrassing van de Bundesliga het voorbije seizoen. De SC Freiburg, kleinschalig én met een gefundeerd verhaal dat model zou kunnen staan voor ‘onze’ noodlijdende clubs.

Freiburg is een stad naar mijn hart: ecologisch, sociaal, vrijheidslievend. Voor hotelbezoekers is het openbaar vervoer gratis en honderd procent energievriendelijk. Dat is ook het in rood en zwart getooide Schwarzwaldstadion van SC Freiburg. Vanuit het stadscentrum ben je er met de tram op minder dan een kwartier. Het ligt geprangd tussen een woonwijk, de rivier Deimsar en een beboste berghelling met windturbines. Een groot bord met een foto van het publiek heet je welkom met de woorden ‘Danke das ihr immer für das besondere Klima sorgt.’

Ik blader voor u door het boek Bundesliga Anders. Der SC Freiburg und die Ära Streich (Verlag die Werkstatt, oktober 2019). Daarin beschrijft auteur Christoph Ruf het bijzondere karakter van deze sympathieke club. Sinds de jaren tachtig kiest ze voor ‘das schöne Spiel’. De ‘Freiburger Fussballstil’ omschrijft hij als ‘Braziliaans’.

De 50 + 1 regel

De identiteit van SC Freiburg hangt ook nauw samen met de standpunten van coach Christian Streich. Hij heeft al…vijftien jaar de sportieve touwtjes in handen en staat bekend als een ‘empathische mens’. Met duidelijke opinies over hoe de samenleving best geordend wordt: volgens de driehoek ‘participatie, democratie, solidariteit’. Streich schaamt zich niet voor zijn sociaaldemocratische standpunten en die wil hij ook toegepast zien op de ordening van het voetbalbestel.

Tegelijk investeert het bestuur in sterke relaties met de lokale gemeenschap en werpt het zich op als een van de belangrijkste pleitbezorgers van de ’50 + 1’-regel: ‘…eine wertvollee Regel, die für die Solidarität in der Bundesliga und die Kultur im deutschen Fussball steht.’ Maar vooral: omdat men beseft dat deze regel de enige garantie is om professioneel voetbal een toekomst te bieden. Even uitleggen: de 50 + 1 regel verhindert dat één persoon of bedrijf een voetbalclub controleert, zonder enige democratische inspraak of gemeenschapscontrole.

Voetbal als cultureel erfgoed in plaats van als speelbal der markten

En we sluiten af met nog een citaat dat er mag zijn, ik neem aan dat uw Duits voldoende sterk is om dit te begrijpen: ‘Dass Fussball in Deutschland eine Mehrheit der Fans als Kulturgut sieht, das bereits jetzt viel zu durchkommerzialisiert ist und keinesfalls zum Spielball der Märkte werden darf, wissen sie in Freiburg sowieso.’

Ziedaar, u hoort het weer eens van een ander. Ik zou het alvast niet beter hebben geformuleerd: ‘Een meerderheid der Duitse fans beschouwt voetbal als cultureel erfgoed en verzet zich tegen het feit dat het een speelbal der markten zou worden.’ In Freiburg scharen ze zich met heel hun hart achter dit heilige principe. Deze frisse en inspirerende visie geeft een mens weer wat ademruimte in de turbulente tijden die ‘ons voetbal’ teisteren.

We herhalen nog een laatste keer – u zal zeggen: alweer? –  ons pleidooi: wanneer buigen onze politici, gezaghebbende voetbaljournalisten en clubleiders zich eens ten gronde over het enige systeem ter wereld dat het voetbal een gezonde – niet alleen financieel, ook sportief en ethisch – basis heeft geschonken? Met SC Freiburg als voorbeeld, want als kleinschalige club legt het geregeld de giganten van de Bundesliga het vuur aan de schenen.

Bedenking in de marge: wie verlost ‘ons voetbal’ van de advocatuur?

Raf Willems

Voetbalschrijver met een boekenkast. Kunst van het keepen in het...Kempense cafévoetbal 1980-2005