fbpx


Binnenland, Media

Het pathologisch dualisme van Alexia Bertrand

De wereld opgedeeld in 'Trumps' en 'Obama's'



In een interview in De Tijd schetst Alexia Bertrand, staatssecretaris voor Begroting, een ontluisterend beeld van de politiek. Naar aanleiding van de turbulentie waar Open Vld is in terechtgekomen, pareert ze de kritiek door mensen op te splitsen in ‘Trumps aan de ene kant en de Obama’s aan de andere kant’. Daarmee geeft ze scherp het pathologisch dualisme weer waarbij de mensen radicaal worden opgesplitst in diegenen die onbetwistbaar goed zijn – zoals Obama – en zij die onherstelbaar slecht…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


In een interview in De Tijd schetst Alexia Bertrand, staatssecretaris voor Begroting, een ontluisterend beeld van de politiek. Naar aanleiding van de turbulentie waar Open Vld is in terechtgekomen, pareert ze de kritiek door mensen op te splitsen in ‘Trumps aan de ene kant en de Obama’s aan de andere kant’. Daarmee geeft ze scherp het pathologisch dualisme weer waarbij de mensen radicaal worden opgesplitst in diegenen die onbetwistbaar goed zijn – zoals Obama – en zij die onherstelbaar slecht zijn, zoals Trump. Er is geen keuze. Je bent de ene, of de andere.

De Obama’s

De onbetwistbare goedzakken zijn o.a. ‘de verstandige politici die op lange termijn denken’, die ‘hoop geven en aan een betere toekomst willen bouwen’. Ze nemen verantwoordelijkheid. Alexia Bertrand gelooft in de goede afloop: ‘Ik geloof dat de kiezer partijen gaat belonen die risico’s hebben genomen en hun borst hebben natgemaakt.’ De Obama’s zijn sociaal ontwikkeld, empathisch, ethisch progressief en zijn sowieso voor de herverdeling van de rijkdom. Ze denken niet in hokjes, maar geloven in een multiculturele wereld met open grenzen, waar onvoorwaardelijke solidariteit de drijfveer vormt.

Heel wat Obama’s zijn voor herstelbetalingen voor wat het Westen in het verleden heeft aangericht. Ze hebben een buitenproportioneel schuldgevoel voor de superdominantie van de blanke, racistische, heteroseksuele en geprivilegieerde man. De Obama’s laten voortdurend blijken dat ze deugen, ook al doen ze daarmee de waarheid geweld aan.

De goede herder van dienst is Alexander De Croo. Hij is een notoire Obama, een morele übermensch die door zijn ethische superioriteit mensen bindt. Zonder om te kijken, doet hij steeds het ‘goede’. Net als in het marxisme gelooft De Croo dat de geschiedenis rechtvaardig zal oordelen en dat diegenen die ‘haat en controverse’ zaaien zich zullen moeten verantwoorden. ‘Ooit zullen N-VA en Vlaams Belang zich toch moeten verantwoorden voor de boodschappen die ze op sociale media verspreiden’: liet ‘ziener’ De Croo zich vorig jaar in Humo ontvallen.

De Trumps

De Trumps zijn ‘de populisten’ die zich laten leiden door ‘het kortetermijndenken’. Ze versterken het crisisgevoel ‘door in te spelen op de angsten van de mensen’. Ze zijn moreel inferieur omdat ze steeds weer mensen tegen elkaar opzetten. Ze laten zich leiden door tribalisme, eigenbelang en zijn belust op haat zaaien en conflicten. De Trumps zijn conservatief, beoefenen de antipolitiek, delen mensen op in hokjes, verwerpen het multiculturalisme en het open-grenzen beleid van de Obama’s.

De Trumps geloven in een sterke gemeenschap. Ze willen dat nieuwkomers zich in onze samenleving moeten inpassen en onze culturele waarden – op basis van het verlichtingsdenken – moeten aanvaarden. Opmerkelijk is dat De Trumps geen Obama’s kunnen worden, omdat de opdeling die Alexia Bertrand hanteert, haast genetisch is.

Repressieve tolerantie

De Wetstraat, de pers, het onderwijs en de cultuursector zijn doortrokken van dergelijk pathologisch dualisme. Er heerst een vorm van ‘repressieve tolerantie’ tegenover de Trumps. Alle middelen zijn goed om ze te bestrijden, want de tolerantie maakt de Trumps alleen maar sterker. Daarom valt een vorm van discriminatie tegen de Trumps te rechtvaardigen, want ‘onkritische tolerantie die niet discrimineert en geen onderscheid maakt, is repressief’, wist de neomarxistische socioloog Herbert Marcuse.

Voor Marcuse was er geen morele gelijkwaardigheid tussen beide kampen. ‘Rechts was het kamp van de haat, links het kamp van de menselijkheid’, ging Herbert Marcuse, Alexia Bertrand vooraf. ‘Bevrijdende tolerantie is intolerantie tegenover rechtse bewegingen en tolerantie tegenover linkse bewegingen.’

Demoniseren

Om de Trumps tegen te houden, is alles geoorloofd: manipulatie, doodzwijgen, demoniseren… Filip Rogiers – redacteur bij De Standaard – omschreef de analyses van Geert Noels en Stijn Baert als ‘haatpraat, vermomd als gezond verstand’. ‘Het wekt allemaal sterk de indruk dat we hier eerder met (rechts) geloof dan met rede te maken hebben’, schreef hij in De Standaard. ‘Je wordt in de marge van het debat geduwd, omdat men je discours niet aardig vindt’, reageerde Stijn Baert.

Ook Rik Torfs ligt regelmatig onder vuur van de Poco-media. ‘U hengelde naar hartjes van extreemrechts’, schreef Joël De Ceulaer in De Morgen. Tom Naegels liet zich in De Standaard heel denigrerend over Doorbraak uit. De site loopt over van ‘griezelige onzin’ van ‘wappies­, malloten en eindtijd­profeten’.

Public shaming

Steeds meer wordt in de poco-pers gebruik gemaakt van ‘een call-out-cultuur’, waarbij bijna alles wat men zegt of schrijft kan leiden tot ‘public shaming’, het publiek aan de schandpaal nagelen van mensen zonder dat ze de kans krijgen om zich te verdedigen. Censuur is niet ver weg. ‘Weg is het open, publieke debat met botsende meningen die leiden tot betere oplossingen en een gezonde, volwassen democratie. In de plaats krijgen we legers internettrollen die vanachter hun veilige toetsenbord anoniem hun morele superioriteit etaleren door andere meningen te schofferen, te ridiculiseren…’, schrijft Paul Boonefaes in ‘Waarom woke niet deugt’.

Vrije meningsuiting vormt de frontlijn. De Obama’s pleiten wel voor gelijkheid, diversiteit en inclusie, maar achter deze façade ‘schuilen enorme krachtige maar erg destructieve ideeën, verkondigd door een leger evangeliserende activisten’. De ‘antipolitiek’ vormt een statement tegen het carcan van de antagonistische moraal van de deugmensen. Eens die doorbroken wordt, kan dat leiden tot een fin de régime van de poco-coalitie in de Wetstraat.

Julien Borremans

Julien Borremans is leerkracht, columnist en werkt mee aan verschillende internetfora.