Economie, Klimaat
Sprekershoek
Sprekershoek

Het schaliegas is van ons!

fracking INEOS

Beste mensen van de Vlaamse milieu-administratie, bij deze fietst mijn bezwaarschrift tegen het rooien van een bos om plaats te maken voor een schaliegasplastiekfabriek in Antwerpen, vlak voor de bezemwagen over de meet. Het was tenslotte vakantie voor iedereen, een uitstekende periode om publieke consultaties over dubieuze projecten te lanceren.

Uit ervaring weet ik dat uw administratie een petite muette is, en staat mijn verwachtingsboog betreffende een inhoudelijke respons niet strak gespannen. Als pro-actief antwoord op uw zwijgzaamheid zal ik de formele eisen die men aan een dergelijk bezwaarschrift stelt eens flink aan mijn laars lappen. Hoewel er zowel juridisch als wetenschappelijk voldoende pijlen op onze bogen staan om het project te doen lekken als de Pennsylvaanse heuvels waaruit het schaliegas getapt wordt. U zal het moeten stellen met mijn morele bezwaren, en die worden bij voorbaat gediskwalificeerd. Tenslotte, al dat moreel besef, wie zal dat betalen?

Zet die gasfabriek toch op de parking!

Maar laat ik u verrassen. In feite wil ik het project rechtlijniger en consequenter maken, zodat het ‘draagvlak’, toch wel een belangrijke factor in de Vlaamse politiek, er wel kan bij varen, én de milieu-impact ervan afneemt. Wat vindt u daarvan?

Ten eerste stel ik voor om de aanvoerlijnen van dat schandaliegas wat te verkorten. Dat scheelt alvast qua CO2-uitstoot door tankers die de oceaan oversteken. Bovendien verlaagt het de Vlaamse energie-afhankelijkheid. Het schaliegas is van ons! Het Kempenland van Lier tot Turnhout bevat voldoende van dit gas om onze inlandse behoeften aan wegwerpplastic nog gedurende decennia te dekken. Tel daar het steenkoolgas in Limburg bij, en we kunnen zelfs aan export gaan denken. Lekker de Kempense ondergrond ‘fracken’. Dat brengt me meteen bij de ‘locatie-alternatieven’, zoals dat in een milieu-effect rapportage heet: zet die gasfabrieken toch gewoon op de ‘parking’!

Natuurlijk, de Kempenaars zijn tegenwoordig al gepikeerd als de slagschaduw van een windturbine over hun fermette streelt, en ze zouden dus enig bezwaar kunnen maken tegen de pennsylvanisering van hun regio. Maar een tournee van Jan Jambon door die contreien zou soelaas kunnen bieden. Hij is daar al bijzonder populair, en hij kan het goede voorbeeld geven door in zijn eigenste Brasschaat, parel der Voorkempen, een gasfabriek te verwelkomen. In zijn enthousiasme over nucleaire energie deed hij immers al eens hetzelfde met een kerncentrale. Dus een gasfabriekje erbij zou toch geen probleem mogen zijn? Zo lang ze hun vrachtwagens maar niet in de straat parkeren.

Louis Neefs draait zich om in zijn graf

Ten tweede pleit ik, om een acute plaag van schizofrenie bij het Vlaamse volk te voorkomen, voor een verbod op campagnes die de mensen ertoe aanzetten om minder plastic te gebruiken, om de auto wat vaker te laten staan, of om minder vlees te eten. En als we dan toch een gokje willen wagen met de toekomst van onze kinderen, laat ons dan meteen een ‘welkom INEOS!’-feestje bouwen, met wegwerpbekertjes en barbecue. Beloofd. Maar laat alstublieft uw pisflessen thuis!

Ten derde stel ik een Vlexit voor. Laat ons afscheid nemen van de peperdure (wie zal dat…?) plannen van de EU om onze economie duurzaam en sociaal rechtvaardig te maken via het ‘Horizon Europe’ onderzoeks-en ontwikkelingsprogramma 2021-2027. Daarin lees ik dat die overbetaalde Europese moraalridders ruimte willen bieden aan ‘ethische overwegingen inzake technologische vooruitgang’, en dat ze onze energie- en mobiliteitssystemen ‘klimaat- en milieuvriendelijker, slimmer, veiliger, duurzaam, inclusief, competitief een efficiënt’ willen maken! Wie zal…? Als die gasten straks hun zin krijgen, dan zie we straks alle weldaden van het schaliegas aan onze portefeuille voorbijgaan!

Tenslotte raad ik u aan om van het Klimaatakkoord van Parijs papierpulp te maken, en te recycleren tot lucratieve schaliegascontracten en onteigeningsovereenkomsten met onze laatste Kempense boeren. Zo redden we tenminste één boom, en wat gras dat nog groen is. Louis Neefs zal zich omdraaien in zijn graf, in zoverre hij er niet uit ‘gefracked’ wordt.

Beste mensen van de Vlaamse milieu-administratie, bij deze fietst mijn bezwaarschrift tegen het rooien van een bos om plaats te maken voor een schaliegasplastiekfabriek in Antwerpen, vlak voor de bezemwagen over de meet. Het was tenslotte vakantie voor iedereen, een uitstekende periode om publieke consultaties over dubieuze projecten te lanceren. Uit ervaring weet ik dat uw administratie een petite muette is, en staat mijn verwachtingsboog betreffende een inhoudelijke respons niet strak gespannen. Als pro-actief antwoord op uw zwijgzaamheid zal ik…

Premium Artikel

Dit artikel is een premium-artikel dat alleen leesbaar is voor Doorbraak-lezers die ingelogd zijn op doorbraak.be. Registreren is gratis en geeft toegang tot alle premium artikels. Het is mogelijk dat u al de nieuwsbrief ontvangt of dat u al een steuner bent bij Doorbraak, maar dat u nog geen inlogaccount (met wachtwoord) heeft aangemaakt. Als u via sociale media inlogt of hieronder een nieuwe account aanmaakt, dan wordt die account automatisch aangemaakt en aan uw nieuwsbrief gekoppeld.


Al geregistreerd bij Doorbraak of bij een sociaal netwerk? Log dan hieronder in op Doorbraak.be



Geen inlogaccount of wachtwoord vergeten?

Met het onderstaande formulier maakt u een account of kan u uw wachtwoord herzetten.


Erik De Bruyn

Erik De Bruyn (1959) is klimaatambtenaar in Antwerpen, initiatiefnemer van sp.a Rood en actief in de Antwerpse sp.a.

steun doorbraak

Wil u graag meer lezen van Erik De Bruyn?

Doorbraak is een onafhankelijk medium zonder subsidies. We kunnen dit enkel doen dankzij uw financiële steun. Uw steun geeft onze auteurs de motivatie om meer en regelmatiger te schrijven. Steun ons met een kleine bijdrage of word vandaag nog Vriend van Doorbraak.

Ik help Doorbraak groeien.
Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel i.s.m. Perruptio cvba Hoofdredacteur: Pieter Bauwens Webbeheer: Dirk Laeremans