fbpx


Binnenland
interview virus

Het Virus: ‘De modellen van Geert Molenberghs zijn gevaarlijker dan ik zelf’

Doorbraak zocht, vond en sprak met het enige echte Covidvirus.



Het Covidvirus was sinds begin 2020 niet uit het nieuws te branden. Niemand had al die tijd meer invloed op de wereldgebeurtenissen dan Covid-19. Toch meent iedereen – viroloog, immunoloog, politicus of gewone sterveling – te weten wat het virus drijft, waar het naartoe wil en vooral: wat het graag heeft en niet graag heeft. Gek genoeg kwam niemand op het idee om het te vragen aan het virus zelf. Doorbraak trok de stoute schoenen en beschermende kledij aan om…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Het Covidvirus was sinds begin 2020 niet uit het nieuws te branden. Niemand had al die tijd meer invloed op de wereldgebeurtenissen dan Covid-19. Toch meent iedereen – viroloog, immunoloog, politicus of gewone sterveling – te weten wat het virus drijft, waar het naartoe wil en vooral: wat het graag heeft en niet graag heeft.

Gek genoeg kwam niemand op het idee om het te vragen aan het virus zelf. Doorbraak trok de stoute schoenen en beschermende kledij aan om te gaan praten met het virus. Vanuit zijn schuilplaats brengt Covid-19 een boodschap van hoop voor de wereld. ‘Luister niet naar wat men over mij vertelt, maar kijk naar mijn daden. Ik vraag gewoon een plek onder de zon.’

 

Een warme najaarszon schijnt boven de pampa’s in Paraguay. Sinds enige dagen proberen we de geheime Estancia te bereiken waar volgens onze bronnen het virus is ondergedoken. We worden geholpen door een sympatieke Limburger met een militair verleden. Een zekere Jürgen blijkt de persoonlijke lijfwacht te zijn van het Covidvirus. Hij brengt ons vanuit hoofdstad Ascencion naar het onderduikadres.

Om veiligheidsredenen kunnen we uiteraard geen verdere details geven. Jürgen parkeert de wagen in de kolonie ‘Neu Westland’ bij de derde Estancia rechts in de hoofdstraat naast Estancia Potsdam, www.neuland.com.py .

We zitten een tijdje in een wachtkamer met eerder rechtlijnig meubilair en af en toe niet erg koosjere parafernalia. Wanneer Jürgen ons sommeert plaats te nemen in een ruime werkkamer, weten we dat geduld beloond wordt.

‘Bent u ingeënt?’ vraagt het virus terwijl het ons een hand geeft. Als we verbouwereerd kijken, volgt een schaterlach. ‘Grapje. Ik geef niet zo om inentingen. Het is een uitdaging. Meer niet. Mij krijgen ze niet zo snel klein. (knipoogt)’

Mag ik beginnen met een recent bericht over u? Nadat ze aldoor beweerden dat u afkomstig bent van een markt met levende dieren in Wuhan, schijnen experten nu te denken dat u eigenlijk verwekt werd in een laboratorium. Wat is de waarheid?

Het Virus: ‘(zucht) Moet het dáár echt over gaan? Ik kom uit Wuhan. Punt uit.  Of ik verwekt ben in een labo? Dat weet ik toch zelf niet. Ik hoor aan uw accent dat u uit Antwerpen komt. Maar weet u precies waar in Antwerpen u verwekt bent? Op de sinksenfoor, in het stadspark, in een huisje op de dam, of in het universitair ziekenhuis? Zoiets weet niemand exact, toch? Behalve dan misschien Jan Leyers. (nvdr.: Het virus zinspeelt hier op het boek ‘Allah in Europa’ waarin Jan Leyers schrijft dat hij verwekt is in een hotel in Zell am See, Oostenrijk.)

De geruchten komen natuurlijk omdat de Chinezen aanvankelijk ontkenden…

Het Virus: ‘(onderbreekt) Ha! De westerling zal weer eens oordelen over de Chinees die alles ontkent. Me dunkt moet de wetenschap in het Westen tegenwoordig niet onderdoen voor de Chinese als het op ontkenningen aankomt.’

Ok. U dook niet veel later op in Italië?

Het Virus: ‘Over Italië kan ik het volgende zeggen: prachtig land, schitterende cultuur, vriendelijke mensen. Heel lichamelijk. Dat heb ik graag. Het was dan ook nog eens skiseizoen, zodat ik niet veel later mee kon reizen naar de rest van Europa en daarna zelfs naar de Nieuwe Wereld. New York heeft grote indruk op mij gemaakt. Die enorme hoeveelheid mensen op zo’n kleine oppervlakte. Heerlijk!’

Waarom verschijnt u telkens in zoveel varianten? De Zuid-Afrikaanse, de Britse, de Indische…

Het Virus: ‘Als ik in een ander land ben, pas ik mij aan. Zo simpel is dat. Dat vind ik een kwestie van hoffelijkheid. Ik mag dan wel stiekem en dodelijk zijn, maar hoffelijkheid draag ik hoog in het vaandel. Trouwens, als jij een tijdje in Engeland bent, dan verander je toch ook een beetje? Je gaat andere dingen eten, andere gewoonten aanleren. Zo ben ik ook. Ik ga en ik vermenigvuldig mij zonder te discrimineren. Ik ben een inclusief virus. Een ware kosmopoliet.’

(Onze blik valt plots op een boekje dat op een bijzettafeltje naast het virus ligt. ‘Eerste hulp bij pandemie’, door Joël De Ceulaer en Maarten Boudry.)

Ik zie dat u het recente boek van De Ceulaer en Boudry aan het lezen bent. Wat vindt u van het portret dat deze twee eminente Vlaamse intellectuelen van u schetsen?

Het Virus: ‘Eerlijk gezegd: ik vind het weer een typisch geval van framing. Ze maken van mij een extreem dodelijk virus. En zo zie ik mezelf niet. Ok, ik ben natuurlijk dodelijk. Niemand is perfect. Maar Z0 dodelijk als die twee mij afschilderen? Komaan. Geloven ze dat zelf? Maar weet u: overdrijven bevordert de verkoop. Bovendien ontwikkelen ze de gedachte dat ik op enkele weken tijd volledig uitgeroeid kan worden. Dat vind ik een gevaarlijk idee. Kijk, ik doe zaken op deze wereld, klaar. Maar ik heb geen verborgen agenda. Ik vraag alleen een plek onder de zon. Misschien hooguit endemisch. Dat zullen we nog zien. Maar dat heeft het olijke duo alleszins niet in de gaten. Ik vind dat ik betere biografen verdien. Is Karl Drabbe niet geïnteresseerd?

We zullen het hem voorleggen. Iets anders: wat vindt u van mensen die twee mondkapjes over elkaar dragen?

Het Virus: ‘Dat vind ik ver-schrik-ke-lijk! Eén mondkapje is al erg genoeg. Het maakt de visuele communicatie zo moeilijk. Ik kan de mensen helemaal niet meer lezen op die manier. Zijn ze blij? Zijn ze bang? Zulke informatie is voor mij belangrijk om een drager te kiezen.’

‘Bovendien vind ik het valse concurrentie van de bacterie-lobby. Die weten goed genoeg dat hun klanten gedijen in vuile mondkapjes. En dan zijn die dingen vaak op zich nog schadelijk ook. Plastic, kankerverwekkende stoffen… Man, man. Ik eet nog liever een vers eitje uit Zwijndrecht dan zo’n ding voor te binden.’

Hoe staat u tegenover het vele handen wassen en het ontsmetten van winkelkarretjes met alcoholgel?

Het Virus: ‘Onverschillig. Ik ben niet bezig met oppervlaktecontacten zoals die sukkels van respiratoire griepvirussen. Ik ben meer bezig met aerosolen. Dat vind ik geweldig. Ik las dat Erika Vlieghe weer dwarsfluit gaat spelen. Fantastisch! Lucht rondblazen door een metalen pijp. Dat heb ik graag!’

 Men zegt dat u bent verdwenen uit Nieuw-Zeeland, waar ze het recept van de twee eminente Vlaamse intellectuelen succesvol hebben toegepast …

Het Virus: ‘Men zegt zoveel. Ik zou volgens die twee heren ook uit Australië verdwenen zijn. En kijk wat er gebeurt: plots duik ik na enkele weken harde lockdown à la De Ceudry weer op, na maanden van afwezigheid. Onthoud: afwezigheid van bewijs is geen bewijs van afwezigheid.’

‘Trouwens, om het over Nieuw-Zeeland te hebben – een land met ocharme nog geen vier miljoen mensen. Pff. Eerst ‘verslaan’ ze mij en dan vervelen ze zich er zo erg dat ze allerhande rare wetten voorstellen. Zo willen ze in Nieuw-Zeeland bijvoorbeeld roken verbieden. Een dom idee, want zo worden mensen ouder. En ik heb graag oude mensen.’

Hebt u soms contact met andere virussen? We kunnen ons inbeelden dat men in bepaalde mate jaloers is. Geen enkel ander virus is er de jongste eeuw in geslaagd om zoveel mensen zo bang te maken dat zelfs hun kinderen niet meer naar school moesten. Dat was wel een streep door de onderwijsplannen van de N-VA.

Het Virus: ‘In de viruswereld zijn er vele valse vrienden. Met Ebola laat ik me niet in, die is te impulsief. Met H1N1 heb ik een lang lopende vete die voor de rechtbank wordt uitgevochten. Veel mag ik daar van mijn advocaat niet over vertellen. Maar het heeft te maken met het exclusiviteitsrecht dat het reclamebureau Salmons & Partners met hem en Marc Van Ranst heeft afgesloten, en dat ik onrechtmatig zou ingepikt hebben.’

‘Het is jammer dat het zo moet lopen. Ik ken Marc Van Ranst goed. Wij zijn in onze jeugd samen bij de communisten geweest. Marc is sindsdien geradicaliseerd.’

 Voortdurend hoorden we mensen zeggen wat u allemaal graag hebt en niet graag hebt. Het virus houdt van massa’s. Het virus heeft niet graag dat we onze handen wassen… Kan u voor eens en voor altijd eens uitleggen wat u graag hebt en wat niet?

Het Virus: ‘Ik begrijp die obsessie met mijn voorkeuren trouwens niet zo goed. Het virus houdt van zus, het virus houdt niet van zo… Psychologen zouden dat projectie noemen. Maar psychologen hebben het vandaag niet zo gemakkelijk, heb ik vernomen. Hoe kan het ook anders, in deze verwarrende tijden: eerst zegt zo’n Molenberghs dat ik graag terrasjes doe, om een tijdje later te beweren dat ik dat niet doe? Ik denk dat de modellen van Geert Molenberghs gevaarlijker zijn dan ik zelf ben.’

‘Maar om op uw vraag te antwoorden: bierkaaien vind ik leuk. Bierfeesten ook. En die heb je in Paraguay veel! Hier is het elke dag Oktoberfest. Met vele slecht geventileerde ruimtes. Open deuren vind ik dan weer niet leuk. En verder? Ach, er is zoveel. Ik heb graag mensen. Veel mensen. Kan dat volstaan?’

U lijkt de wetenschap te ontkennen. Maar zonder wetenschap bestond u als nieuw coronavirus niet, toch?

Het Virus: ‘Zonder avondklok bestond Cathy Berx ook niet. Wat is uw punt? (verveeld): ik denk dat dit interview stilaan afgelopen is. Hebt u nog vragen?’

Waarom Paraguay?

Het Virus: ‘Het land is gastvrij voor wie zich een tijdje rustig wil houden. Een bonus is ook dat mijn lijfwacht Jürgen in deze contreien niet opvalt. Ik kan redelijk goed opgaan in de massa, Jürgen niet. Hier hebben wij elkaar dan ook gevonden.’

Bij het naar buiten gaan vertrouwt Jürgen ons toe dat Het Virus net vader is geworden van een gezonde nieuwe variant: de Micronesische. Als afscheidscadeau krijgen we een bloemenkrans rond de nek mee. Een vergiftigd geschenk, zo blijkt achteraf. Wanneer we dit schrijven meet een verpleegster ons zuurstofniveau.

 

[ARForms id=103]

Doorbraak redactie