fbpx


Actualiteit, Multicultuur & samenleven

Jongerenrellen: Francken sluit ogen voor factor islam



islam

Ook de relschoppers van Anderlecht horen bij onze samenleving. Dat moeten we hen én onszelf vaker zeggen.’ Het lijkt wel een stelling van zelfverklaard minister van ‘Samenleven’ Bart Somers, maar het is de titel van een opiniestuk van Brussels N-VA-parlementslid Gilles Verstraeten. Ik heb daarop via Twitter volgt gereageerd:

Beste @gilverstra, die ‘relschoppers van Anderlecht’ horen NIET bij onze samenleving: zij horen thuis in (Noord-)Afrika/Midden-Oosten. Is dit de politiek correcte lijn die de N-VA nu volgt? 😳 #dtv pic.twitter.com/0xJww1hXXD

Vandaag, een dikke maand en veel problemen met de zogenaamde jongeren later, beantwoordde iemand die tot de hoogste echelons van de N-VA behoort mijn vraag. Iemand die velen bovendien zien als dé rechtse, zelfs ‘extreemrechtse’ scherpslijper van die partij: Theo Francken.

Eenzijdig en oppervlakkig

Naar aanleiding van de video die politievakbond VSOA zélf heeft getweet, waarop is te zien hoe moslimjongeren in Anderlecht onze politieagenten be- en mishandelen, schreef Francken een stuk dat hij de wereld in tweette met de woorden: ‘We moeten volharden en mogen niet verslappen.’ Op zijn blog heeft het de titel ‘Gepamper’, op Doorbraak: ‘Brussel: puinhoop van decennialang gepamper en laksisme’.

Beide titels verraden eenzijdigheid en oppervlakkigheid. Het moet immers toch iedereen zijn opgevallen: Francken gebruikt in zijn analyse niet één keer de termen ‘(im)migratie’, ‘moslims’ en ‘islam’. Zijn stuk is louter een soort politiek verslag. Daarin valt hij enerzijds de laksheid en het gepamper van de PS en de EU (terecht!) aan. Anderzijds prijst hij de aanpak van de N-VA in het verleden. Hij prijst zowel het ‘Kanaalplan’ van Jan Jambon als zijn eigen beleid als staatssecretaris, waarbij inderdaad ‘enorm is geïnvesteerd in het terugsturen van criminele illegalen’.

De essentie

Francken heeft duidelijk als doel de N-VA positief in de verf te zetten tegenover de PS. Wat natuurlijk al te gemakkelijk is. Zijn ‘analyse’ schiet dan ook fundamenteel tekort. Alsof alleen laksheid, gepamper en illegalen het probleem zijn. Was dat maar waar, dan zou het probleem eenvoudiger op te lossen zijn. In essentie gaat dit echter om jonge islamitische (Noord-)Afrikanen, ondertussen nota bene de tweede en de derde generatie, die een cultureel-religieuze haat koesteren tegen onze vrije, niet-islamitische samenleving.

De brand

Het is dus in de allereerste plaats een probleem dat voortkomt uit een beleid van massale, ongecontroleerde immigratie en uit de cultureel-religieuze wortels en achtergrond van de daders. Dat de Brusselse N-VA zegt dat ‘het schuldig verzuim van lokale machtshebbers immens is’, is dus maar een halve waarheid en raakt de kern van het probleem niet. Het gepamper, het laksisme en, niet te vergeten: de straffeloosheid door een falend justitiebeleid, werken immers slechts als brandversnellers. De brand zelf is en wordt aangestoken door een beleid dat uitgaat van een geloof in de integratie van grote groepen moslims. Groepen die onophoudelijk via asiel en migratie binnenkomen. En dat is meer dan ooit gebeurd onder het beleid van toenmalig staatssecretaris voor Asiel en Migratie Theo Francken (2014-2018). 

De kern van het probleem

‘Staatssecretaris Francken, waarom blijft u de sharia importeren?’, heb ik hem daarom toen gevraagd. In 2017, op het moment dat Francken al drie jaar verantwoordelijk was voor Asiel en Migratie in België, schreef ik, met de exploderende immigratiecijfers in de hand: ‘De asielcentra van vandaag zijn de Molenbeken en Borgerhouten van morgen.’ Dat geldt evenzeer voor het immigratiekanaal dat ‘gezinshereniging’ heet en dat nog altijd een enorme hoeveelheid Marokkaanse en Turkse moslims België binnenloodst. 

Overigens ligt de kern van het probleem niet in Brussel, zoals Francken lijkt te willen suggereren. In Antwerpen, Gent (Brugse Poort) en Houthalen (Meulenberg) konden we immers reeds precies hetzelfde fenomeen vaststellen. Alleen gebeurt het daar (vooralsnog) wat kleinschaliger en minder regelmatig dan in Brussel. Echter, ook daar zijn de daders voor het overgrote deel moslimjongeren. En niet jonge Chinezen, hindoes, joden, boeddhisten, jaïnisten, sikhs, Brazilianen, Italianen, Polen enzovoort. Lopen er binnen die groepen, die in onze samenleving evenzeer een significante tot substantiële omvang hebben, dan geen gefrustreerde jongeren rond? (Om welke reden ze ook gefrustreerd zijn: corona-lockdown, werkloosheid, geen lief, schoolmoe, …) Ik pik het evenmin dat alle jonge mensen (al dan niet met een migratieachtergrond) over dezelfde kam worden geschoren door over de cultureel-religieuze achtergrond van de daders niet man en paard te noemen.

De islam

Waarom zijn het nooit jongeren uit een van die groepen die elke gelegenheid aangrijpen om onze politie aan te vallen? Waarom misbruiken die groepen het oeverloos gepamper, het laksisme en de straffeloosheid niet om zo tekeer te gaan in en tegen onze samenleving? De vraag stellen is ze beantwoorden: omdat ze een compleet andere, niet-islamitische cultuur hebben. Wie tegenwerpt dat er ook vele – allicht de meeste – moslimjongeren zijn die dit gedrag niet vertonen, mist het punt. Er zijn talloze redenen te noemen waarom zij zich wél gedragen. Althans toch wanneer het straatgeweld betreft. Maar daar is de islam helaas niet één van. Wie de islamitische bronnen leest en inziet, zowel dankzij literatuur als onderzoek, wat voor een cultuur van minachting en zelfs haat jegens niet-islamitische mensen en maatschappijen mainstream is in moslimgemeenschappen en -gezinnen, kan daar niet rond.

Het patroon

Of hoe moet dan het feit dat de politie van Molenbeek zopas drie ‘jongeren’ heeft betrapt die de klinken van de politiecombi’s bespuwden in de hoop dat ze zelf besmet waren met corona en ze daardoor politiemensen ziek konden maken, anders worden geduid? Ziet men dan echt geen patroon in de geïslamiseerde dan wel islamiserende wijken in zowat alle grote steden in West-Europa? Steevast steken er dezelfde problemen de kop op. Haatmoskeeën, vrouwenhaat, homohaat, Jodenhaat, ‘kafir’- of ongelovigen-haat en geweld tegen onze politie en hulpverleners… Met ook steeds dezelfde symptomen. Nieuwjaarsrellen en -vandalisme, autobranden, jihad-terreur, politie en brandweer die in hinderlagen worden gelokt … En het lastigvallen of belagen van westers geklede vrouwen of hand in hand wandelende homoseksuelen.

‘Beiroetisering’ van onze steden

‘Nultolerantie’ is een term die vroeger alleen door het Vlaams Blok/Belang werd gebruikt. Een term die vaak een reden was voor traditionele politici om ons te brandmerken als ‘fascisten’ of ‘aanhangers van een politiestaat’. Vandaag, meer dan 30 jaar te laat, wordt het begrip gretig van stal gehaald. En wel door dezelfde politici en partijen die deze problemen decennialang hebben laten ontstaan en laten woekeren. Zo’n Open Vld-burgemeester als Mathias De Clercq, die nu stoer verklaart dat de Brugse Poort in Gent bijna gemilitariseerd wordt, met ‘camera’s, roadblocks en identiteitscontroles, onmiddellijke boetes en repatriëring van illegalen’, begint te oogsten wat zijn eigen partij al decennialang is aan het zaaien, namelijk de ‘beiroetisering’ van onze steden.

Vijf ná twaalf

Als een Brusselse korpschef aangeeft dat het vuurwapen dat van een agent werd gestolen na enig overleg is teruggebracht omdat ‘die opgejaagde jongeren weten dat hun “business” niet draait als wij elk kwartier in hun straat opduiken’, dan weet je hoe laat het is: vijf ná twaalf. Het zegt ook genoeg dat een politieagent anoniem getuigt. ‘We lopen eigenlijk de hele dag op eieren, zeker tijdens de ramadan.’ ‘Meestal krijgen we amper steun vanuit de politiek. Behalve dan van het Vlaams Belang.’ Een passage overigens die door Het Laatste Nieuws achteraf werd gecensureerd (maar ik nog kon terugvinden via GoPress).

Slechts symptoombestrijding

Natuurlijk, het is evident dat politieagenten veel sneller stroomstootwapens en rubberkogels moeten (kunnen) gebruiken en nood hebben aan een veel ruimere wettelijke mogelijkheid om fysiek geweld te gebruiken. En natuurlijk moeten er veel zwaardere gevangenisstraffen en geldboetes komen (en desnoods ervoor werken tot alles is betaald). Maar ook dít alles is uiteindelijk slechts symptoombestrijding. Om dat te beseffen moet men slechts even over de grens gaan kijken, in Frankrijk. Bepaalde wijken in onder meer Parijs zijn volledig overgenomen door een amalgaam van veelal islamitische criminelen en moslimfundamentalisten (en een combinatie van beide). Zwaar uitgeruste politiepelotons kunnen daar nog slechts de telkens opnieuw uitslaande branden proberen te gaan blussen, figuurlijk, maar ook letterlijk met de brandweer: het zijn simpelweg burgeroorlog-taferelen.

Zulke wijken zijn we mijns inziens compleet verloren. Ik heb oprecht geen enkel idee hoe die ooit weer veilig, vrij en westers kunnen worden. Tenzij men daar een verschrikkelijk tiranniek regime zou installeren en pakweg dertig procent of meer van de bevolking zou oppakken en opsluiten of dwingen te remigreren. Maar dat is onmogelijk en dat wil ook niemand – terecht. Stop dus met de massale, ongecontroleerde moslimimmigratie. Stop met de facilitering en subsidiëring van de islam. Alleen dan zullen de problemen stoppen met groeien en met geografisch uit te breiden.

De ongemakkelijke waarheid

En zo komen we tot de ongemakkelijke waarheid die ook Theo Francken niet wil zien (of niet durft op te schrijven). Onze vrije samenleving en democratische rechtsstaat zijn in wezen niet opgewassen tegen het feit dat een substantieel deel van de (moslim)populatie in hele wijken onze vrije samenleving en democratische rechtsstaat minacht, verwerpt en in feite (wil) omverwerpen ten faveure van hun eigen, islamitische heerschappij. Ik zal de essentie van mijn boek ‘Voor vrijheid dus tegen islamisering’ dan ook blijven herhalen zolang ik het kan, zoals verwoord door de Amerikaanse journalist en schrijver Christopher Caldwell: ‘Can Europe be the same with different people in it?’ Het antwoord is evident: neen. Vrij naar de Duits-Franse journalist en schrijver Peter Scholl-Latour: wie de islamitische wereld binnenhaalt, redt de islamitische wereld niet maar wordt zelf de islamitische wereld.

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak


steun doorbraak

Dit artikel wordt u aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

Door een jaarlijkse of maandelijkse bijdragen financieren de Vrienden van Doorbraak de publicatie van de gratis toegankelijke artikels op doorbraak.be. Onze vrienden krijgen ook korting in de Doorbraak winkel en exclusieve uitnodigingen.

Hartelijk dank voor uw steun als Vriend van Doorbraak.

Sam van Rooy

Sam van Rooy (1985) is Vlaams volksvertegenwoordiger, Antwerps gemeenteraadslid en fractieleider voor het Vlaams Belang. Hij is ingenieur bouwkunde (MSc.), publicist en auteur van enkele boeken over de islam en de Europese Unie ('Voor vrijheid dus tegen islamisering'). Zijn website: www.samvanrooy.be.