fbpx


Analyse, Politiek
Vlaams Belang

Kan Vlaams Belang een verkiezingsoverwinning omzetten in beleid?

DNA partij incompatibel met dat van de Belgische instellingen



Vlaams Belang-voorman Tom van Grieken publiceerde zopas En nu is het aan ons. Zijn essay omschrijft hoe de globale economische wereldorde de soevereiniteit van natiestaten inperkt. De globalisering schept een wereld waarin iedereen concurreert met iedereen: er is altijd wel iemand te vinden die hetzelfde werk nóg goedkoper wil doen — doorgaans is dit onder een regime waar nauwelijks sociale zekerheid voor arbeiders bestaat. Mensen zoals u en ik zijn de dupe: een eigen huis is zelfs voor tweeverdieners met…

Plus artikel - gratis maandabonnement

U heeft een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U heeft reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement



Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.







Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder je email adres en je naam en we maken een nieuw wachtwoord (als je een account hebt) of we maken automatisch een account aan.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Vlaams Belang-voorman Tom van Grieken publiceerde zopas En nu is het aan ons. Zijn essay omschrijft hoe de globale economische wereldorde de soevereiniteit van natiestaten inperkt. De globalisering schept een wereld waarin iedereen concurreert met iedereen: er is altijd wel iemand te vinden die hetzelfde werk nóg goedkoper wil doen — doorgaans is dit onder een regime waar nauwelijks sociale zekerheid voor arbeiders bestaat.

Mensen zoals u en ik zijn de dupe: een eigen huis is zelfs voor tweeverdieners met financiële steun van hun ouders onbetaalbaar — middenklassers werken hard maar gaan er niet op vooruit: het is alsof de grond onder hun voeten wegvalt. Er is een globale kaste van hyperkosmopolieten aan de macht die de grenzen voor immigratie open houden. Inmiddels hebben velen het gevoel te zijn verhuisd, zonder dat zij zijn verhuisd.

Structuren laten zich niet makkelijk ombuigen

De formuleringen in de slotpassages komen wat goedgelovig over en staan in contrast met het spijkerharde realisme dat de rest van het essay kenmerkt. ‘Na de these van het Vlaams Belang als oppositiepartij volgde de antithese van de N-VA als beleidspartij. Nu volgt de synthese van het Vlaams Belang als dominante beleidspartij. Daarom moet het Vlaams Belang de grootste partij worden in 2024. Zodat we dit land eindelijk in handen kunnen nemen. Zodat we eindelijk de normaliteit en rechtvaardigheid kunnen herstellen.’ Alsof de structuren die in honderd jaar zijn opgebouwd door belgicisten, cultuurmarxisten en globalisten, zich laten ombuigen naar de wil van een diametraal tegengesteld wereldbeeld.

Het doel van de politiek ligt niet langer in de politiek zelf — Van Grieken erkent dit, want hij onderschrijft dat de macht daar niet meer ligt: ‘De globalisering van de voorbije 30 jaar is gekenmerkt door het afbreken van deze politieke machten ten voordele van economische en financiële machten. De actoren in de steeds toenemende globalisering zijn niet langer staten, maar bedrijven.’ Het doel van een politieke partij anno 2020 is om een bundelpunt te zijn van aandacht en om van daaruit te bouwen aan een tegencultuur en een bijbehorende gemeenschap te stichten. Een gemeenschap met economische zelfvoorzienigheid die op die grond immuun is voor de deug-hegemonie en uiteindelijk dient om de globalisering te overleven met behoud van het eigene.

Vergelijking met de PVV

Om het dilemma rond het Vlaams Belang te begrijpen, eerst een vergelijking met de PVV van Geert Wilders. In Nederland kwam premier Mark Rutte (VVD) in 2010 aan de macht middels een gedoogcoalitie met de bestuurderspartij CDA en de ‘populistische’ PVV. Het was duidelijk dat de PVV-voorstellen werden tegengewerkt vanuit de ambtelijke top. Sinds het kabinet strandde in 2012 is het blijven zweven hoe en in welke vorm de PVV Nederland wil regeren. Zijn er kandidaat-staatssecretarissen en ministers van de PVV? Zo ja, wie? Zit de PVV überhaupt wel zo in elkaar dat PVV’ers op enige afstand van het partijbestuur kunnen deelnemen aan een regering? Er is een gevoel dat — hoe goed de PVV ook is in oppositievoeren — ze geestelijk in die oppositierol is versteend. Ten voordele van VB moet hier worden gezegd dat VB meer een échte partij is, inclusief bijvoorbeeld een jongerenafdeling en ledenblad.

Het is begrijpelijk dat je als realist in het huidige medialandschap alle hoop verliest en vergroeid raakt met een oppositierol. Neem nu deze samenvatting van het Nederlandse journaal op 10 maart 2020 door de populaire twitteraar ‘Percolator’: ‘Het NOS journaal van vanochtend is één groot deugfestijn: excuses koning aan Indonesië, vrouwenprotest tegen mannengeweld in Mexico en afvalplastic in oceanen “ruikt” voor zeedieren als eten. Dat is onze schuld. O ja, en de actie “7 dagen geen vlees of vis eten”. Want vlees en vis zijn slecht voor het milieu.’ Vanuit het institutionele DNA achter dit door-de-staatsomroep-gepropageerde wereldbeeld naar een nationalistisch landsbestuur gaan, vergt méér dan een reuzensprong: dat vereist een ware transsubstantiatie — water moet wijn worden en brood vlees.

De zandkasteelspeech van Thierry Baudet

Proberen te regeren via een electorale aardverschuiving is voor het VB als het proberen te besturen van een raceauto met een paardenbit in plaats van een stuur. Via de stembus wordt geprobeerd om het ambtelijke bolwerk iets te laten doen dat fundamenteel ingaat tegen het DNA van dit bolwerk. Dit dreigt op een ontgoocheling uit te draaien. Wat wél helpt is om vanuit de haarvatwortelen van je achterban parallelle structuren op te bouwen. Die moeten stapsgewijs in de bestaande staat worden ingeschoven om deze zo overbodig te maken en te vervangen. Maar dit zal onmogelijk lukken binnen de korte electorale termijnen.

Bekijk hierom nogmaals het slot van de ‘zandkasteelspeech’ die Thierry Baudet van het Forum voor Democratie (FvD) gaf in Zweden. Institutionele veranderingen gaan druppel voor druppel en verkiezingen zijn als het spoelen van de golven op een strand. Om de koers van een staat werkelijk en wezenlijk te kunnen sturen, moet men iets bouwen dat langer meegaat dan een zandkasteel. Gramsciaanse cultuurmarxisten begrijpen dit beter dan patriottische realisten.

Hier komt nog bovenop — zie de kruistocht van Baudet en Cliteur tegen de toegenomen invloed van rechters op politieke besluiten (de dikastocratie) — dat realisten op zoveel niveaus moeten strijden tegen succesvolle pogingen om de soevereiniteit weg te halen bij de volksvertegenwoordiging (nog los van de ideologische verguizing die zij ondergaan). Zoals gezegd thematiseert Van Grieken zelf het uithollen en overvleugelen van de nationale democratie door de globale economische wereldorde. Ook dit schuurt met zijn optimistische afsluiting. Als hij de verkiezingen wint en VB gaat meeregeren, dan krijgt hij toegang tot een cockpit zonder stuur. Wel heeft hij dan een campagne gevoerd met de belofte dat hij vanuit die cockpit zijn land weer op het goede spoor zal zetten.

Loopgravenstrijd binnen de instellingen

Mocht VB inderdaad aan de macht komen dan is het mogelijk om mensen te ontslaan en een nieuwe discipline in te voeren binnen het ambtenarenkorps. Maar dat zal een kwestie worden van jarenlang touwtrekken en een zeer lange, uitputtende loopgravenstrijd: binnen de instituties zal het een puinhoop zijn. Departement per departement zal moeten worden veroverd en de loopgraven zullen dieper blijken dan Verdun en Stalingrad samen: zoveel macht is gedelegeerd naar semi-onafhankelijke bestuursorganen binnen het maatschappelijk middenveld — en al die clubs hebben eigen raden van bestuur en dekken elkaar af. Het volk is echter opgevoed met een ‘politiek op bestelling’ format en krijgt verwachtingen ingepeperd die zowat messianistisch zijn.

De vraag is dus of het electoraat überhaupt het geduld heeft om te wachten totdat deze loopgravenstrijd zijn vruchten afwerpt. Dit strijdveld zal worden omgeven door een pers die op de hand is van de linksliberale mainstream en die elke dag zal rapporteren over de ‘onkunde’ en het ‘amateurisme’ van het VB. Hun doel is om het volk te doen vergeten waarom het überhaupt met de linksliberale status quo wilde afrekenen. De bestuurlijke puinhoop van het institutionele Stalingrad zal hen daarbij behulpzaam zijn.

Ten voordele van Van Grieken moet worden toegegeven dat een politicus onmogelijk de verkiezingen kan ingaan met een niet-optimistische boodschap. Het tegenovergestelde gevaar is echter groter: overdreven verwachtingen wekken waarop je jezelf na de verkiezingswinst te pletter loopt. De verkiezingen winnen is slechts een eerste stapje op een hele lange weg en het is belangrijk om het volk hierin mee te nemen. De N-VA heeft het afgelopen decennium getracht om Vlaanderen en Wallonië bestuurlijk en economisch te ontvlechten. Het resultaat laat te wensen over maar in ieder geval is dit geprobeerd vanuit het bestuurlijke centrum en de machinekamer van de macht.

Bouwen aan een nieuwe zuil

Als het Vlaams Belang het er anders en beter van wil afbrengen dan de N-VA, dan — zo luidt de impliciete boodschap van Van Grieken — is dit enkel doordat het Vlaams Belang anders is. Maar precies op grond van deze eigenheid, zal het moeilijk tot onmogelijk blijken om de bestaande instituties te laten doen wat het VB wenst. Het DNA van beide krachten ligt te ver uiteen.

De meest voor de hand liggende route is dus om de Belgische staatsstructuren verder uit te kleden en intussen te bouwen aan een nieuwe zuil als een zo autonoom mogelijke gemeenschap binnen de staat.

 


Het boek En nu is het aan ons van Tom Van Grieken is verkrijgbaar in de Doorbraak webshop. Het laatste hoofdstuk leest u integraal hier.

Sid Lukkassen

Sid Lukkassen (1987) studeerde geschiedenis en filosofie. Hij is onafhankelijk denker, vrijwillig bestuurslid van de Vlaamse Club Brussel en inspirator van De Nieuwe Zuil. Hij schreef onder andere 'Avondland en identiteit' en 'Levenslust en Doodsdrift'. Hij promoveerde op 'De Democratie en haar Media'.