Advertentie
Multicultuur & samenleven
Paralipomena
Paralipomena

Krakers in Gent

Eén onderwerp per keer is genoeg
Betoging (in Brussel) ten gunste van de krakers

In De Standaard van gisteren stond een stuk over de krakers in Gent waar vorige week zo veel ophef om was. Het was geschreven door ‘kraakactivist’ Jelle Joseph en had als kopje ‘De krakende familie in Gent krijgt mijn steun’. Zelf ben ik voor het eigendomsrecht. Een leegstaand huis dat niet van jou is mag je niet gaan bewonen zonder toestemming van de eigenaar. Als hij daar wel de toestemming voor geeft, al dan niet tegen betaling, is het een andere zaak. Ik was dus erg benieuwd naar de argumenten van de kraakactivist. Als ik op een goed tegenargument bots, kan ik daar maanden over dubben.

Dat viel tegen. In het stuk van amper 400 woorden kun je lezen over racisme, verrechtsing, klimaatakkoorden, Open VLD, N-VA, hooligans, oorlogswapens, sociale media, de terreurherdenking in maart 2016 op het Brusselse Beursplein, de verlenging van de administratieve aanhouding, de versnippering van links en tenslotte nog iets over de excessen van het politiek correcte denken. Hier en daar wordt ook iets over het kraken zelf gezegd, bijvoorbeeld dat Gent 156 kraakpanden telt. Maar arguménten voor het kraken tref je er niet aan.

Eén argument

Eén passus is misschien als argument bedoeld. Onze activist schrijft: ‘Het gezinshoofd [van de krakers] heeft één kind van 6 jaar en één van 6 maanden. Mijn kinderen zijn 1 en 4 jaar oud. Maar mijn kinderen zijn Ariërs … Hoe zouden passanten reageren als ik met hen op straat zou overnachten?’ Die vergelijking begrijp ik niet goed. Als het Arische gezin van Jelle ooit op straat moet overnachten, zal dat juist zijn omdat het géén huis gekraakt heeft – en dat voor een kraakactivist! Als je een juiste vergelijking wil, moet je een Arisch en een Roma-gezin nemen die alle twéé op straat overnachten of die alle twéé het huis van iemand anders zijn binnengedrongen, dat ze daarna weigeren te verlaten. Maar misschien luistert dat allemaal niet zo nauw bij emotionele argumenten.

Als ik erover nadenk stoor ik mij eigenlijk niet zo erg aan die emotionele uitglijder. We zijn tenslotte geen Engelsen. Waarom zouden we onze gevoelens dan moeten verbergen? Jelle is als jonge vader bekommerd om zijn kinderen. Dat siert hem. Hij moet er niet aan denken dat ze geen dak boven hun hoofd zouden hebben. Heel begrijpelijk. Veel kwalijker vind ik echter de gewoonte om een uitgewerkt argument voor of tegen wat dan ook te vervangen door een opsomming van allerlei stokpaardjes die er niets mee te maken hebben. Man, denk ik dan, zeur niet. Blijf bij je krakers. Schrijf volgende maand een stuk over de klimaatakkoorden – en hou dán de krakers er buiten.

Reacties

Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel
Hoofdredacteur: Pieter Bauwens
Webbeheer: Dirk Laeremans