Le nouveau Happart est arrivé!

Georges-Louis Bouchez legde een bom onder Vivaldi.

Georges-Louis Bouchez slaagde erin om met enkele welgerichte torpedo’s de Vivaldi-coalitie aan het kapseizen te brengen. Hoewel alles de partners beter lijkt dan verkiezingen, lijkt het niet meer goed te komen, na het signaal van Vooruit-voorzitter Conner Rousseau (sp.a). Hoe ook, wie een sterke regering op de been wil brengen, doet er goed aan doen om het gedrag van de MR-voorzitter juist te analyseren.

Want er was al veel op te merken op het merkwaardige gedrag van Georges-Louis Bouchez. Nu werd hem vooral een Humo-interview aangewreven, waarin hij duidelijk formuleerde waar het hem eigenlijk om te doen is: de regering-Wilmès met een overdaad aan liberale ministers zo lang mogelijk in het zadel houden. Hij joeg daarbij iedereen nog op de kast door zowat op elk akkoord terug te komen.

De rekenkunde van Bouchez

Maar een tweet van zaterdag zegt zo mogelijk nog meer over Bouchez. Op het moment dat zijn beste vriend en preformateur Egbert Lachaert (Open Vld) het belangrijkste weekend van zijn jong politiek leven als partijvoorzitter begint, meldt zijn Franstalige tegenhanger triomfantelijk dat de PS in Bergen, waar hij gemeenteraadslid en fractieleider is, haar meerderheid kwijt is.

Dat heeft alles te maken met de breuk tussen de PS en de ‘candidat d’ouverture’ John Joos, die de burgerbeweging ‘Mouvement Citoyen’ leidt. Het ging niet altijd even vlot tussen de socialistische coryfeeën en Joos, die meer burgerdemocratie nastreefde.

Maar het verlies van Joos heeft geen grote gevolgen voor de PS. Die heeft nog steeds samen met Ecolo een ruime meerderheid van 28 zetels op de 45. De triomfkreet van Bouchez klopt alleen maar als men de 22 zetels van de PS apart neemt tegenover het aantal gemeenteraadsleden.

Dat is dus op zijn zachts gezegd onbelangrijk, vermits er geen sprake is van desertie van Ecolo. Voor burgemeester Nicolas Martin (PS) is er dus geen probleem met het verlies van één gemeenteraadslid.

En marche, van Mons tot Bruxelles

De tweet van Bouchez is echter wel tekenend voor zijn kijk op de politiek. Het is toch vreemd dat hij de PS in Mons provoceert, terwijl hij in Brussel met dezelfde partij aan een regering sleutelt.

Misschien is de sleutel om zijn gedrag te begrijpen, te vinden in de laatste zin van zijn tweet: ‘Le changement est en marche avec MonsenMieux’ (de naam van de MR in Bergen). Het is vooral het gebruik van ‘en marche’ dat opvallend is, want dat is de naam van de beweging waarmee Emanuel Macron zich naar het Franse presidentschap katapulteerde. Het is duidelijk dat Bouchez voor zichzelf een even grote politieke toekomst ziet als Macron. Bescheidenheid is hem volledig onbekend.

De verbouwereerde partijvoorzitters mochten zondag kennis maken met een politicus die niet van diplomatie of overleg houdt, maar enkel van zichzelf. Alles is aan zijn grenzeloos narcisme onderworpen, zelfs zijn eigen partij. Naar verluidt zou Sophie Wilmès hem met luide stem tot de orde geroepen hebben. Dat zal niets uithalen, want hij houdt van herrie omdat zo zijn gevoel versterkt wordt dat hij met zijn provocaties zijn uiteindelijk doel bereikt: het middelpunt van de politieke aandacht worden en eindeloos tijd winnen om zijn partij zo lang mogelijk te laten regeren.

Een nieuwe José Happart

Met zijn gedrag is hij er ook in geen tijd in geslaagd om de meest besproken politicus van het land te worden. In Vlaanderen wordt hij als een nieuwe José Happart verafschuwd, maar in Franstalig België is de kijk op hem genuanceerder. Le Soir had het over de zwarte piet die naar Bouchez wordt doorgeschoven, om de impasse van de onderhandelaars te maskeren.

Bertrand Henne, de scherpzinnige commentator van de ochtendradio La Première van de RTBf liet daarbij opmerken dat veel problemen het gevolg waren van een totaal gebrek aan ervaring van de onderhandelaars en hun medewerkers. En dat iemand als CD&V-voorzitter Joachim Coens niet echt een sterke indruk maakt door om de haverklap te telefoneren met de echt sterke figuren van zijn partij.

Een dergelijke context blijkt voor een megalomane provocateur als Georges-Louis Bouchez een gedroomd speelveld…

Luckas Vander Taelen :Luckas Vander Taelen (1958) werkte als tv-regisseur, en was voor Groen schepen, Vlaams en Europees Parlementslid en senator.