fbpx


Sport
Maradona

Maradona, of het verdriet van de dribbelkoning

Ex Memoriam



Terwijl de heiligverklaringen van de zonet aan een overdosis cocaïne gestorven supervoetballer Diego Maradona in heel de wereldpers hoge toppen scheren, en de dribbel op minuut 55 in de match tegen Engeland anno 1986 nog eens vertraagd door een panel voetbalpastoors op TV wordt becommentarieerd, past misschien een kleine kritische kanttekening bij het heengaan van deze dribbelkoning. Het deed deugd om J.M. Pfaff nog eens te zien. Voor de rest, alle extatische in memoriams ten spijt: de kunstenaar-voetballer-god is een…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Terwijl de heiligverklaringen van de zonet aan een overdosis cocaïne gestorven supervoetballer Diego Maradona in heel de wereldpers hoge toppen scheren, en de dribbel op minuut 55 in de match tegen Engeland anno 1986 nog eens vertraagd door een panel voetbalpastoors op TV wordt becommentarieerd, past misschien een kleine kritische kanttekening bij het heengaan van deze dribbelkoning.

Het deed deugd om J.M. Pfaff nog eens te zien. Voor de rest, alle extatische in memoriams ten spijt: de kunstenaar-voetballer-god is een creatie én slachtoffer van het supergemediatiseerde circus dat sport heet. FIFA-sport, welteverstaan, het TV-spektakel dat vandaag ondanks corona in lege stadions blijft doorspoken omdat er nu eenmaal veel geld mee gemoeid is.

Een vlucht naar Nergens

MaradonaVRT NWS

Weinigen hebben het gezegde ‘niet leven maar geleefd worden’ beter toegepast dan de Argentijnse wondervoetballer. Hij kon de roem niet aan.

Weinigen hebben het gezegde ‘niet leven maar geleefd worden’ beter toegepast dan de Argentijnse wondervoetballer. Hij kon de roem niet aan, niet alleen omwille van zijn slap karakter en de permanente overbelichting, maar ook door de intrinsieke leegte van het kortgeschoren gazon waarop hij als een aap (poco alert) zijn kunstjes mocht vertonen.

Natuurlijk heeft het volk helden nodig, maar iemand die kapot gaat aan drank, drugs, one-night-stands én aan zijn eigen vergoddelijking, is veeleer een zielige antiheld, een onnozele martelaar zonder zaak. Hier mankeert een stoïcijnse insteek, maar dat woord zelf klinkt belachelijk in een universum waar alles gehypet wordt nog voor het enige vorm van materialiteit heeft aangenomen. Stoïcijns in de betekenis van: de deugd van de zelfbeheersing cultiveren, luchtbellen doorprikken, leren de touwtjes van je leven in handen houden, de afgrond van het zelfmedelijden ontwijken. Zeg maar: een minimum van gezond verstand hanteren.

Passen Übermenschen — voor zover we Maradona die eretitel zouden gunnen — in deze no-nonsense filosofie? Ach, het is een romantisch misverstand dat excelleren synoniem zou zijn van grilligheid en chaos. Mijn grote voorbeelden in de muziek, Beethoven en Wagner, échte genieën dus, hadden wel hun bizarre trekjes, maar tegelijk legden ze zich een grote mate van zelfdiscipline op, in leven én werk, waardoor ze niet ten onder gingen aan roem en glamour.

Het is met de popmuziek dat er een vreemde cocktail ontstaat van massa-idolatrie, artistieke hyperindustrie, roeshedonisme en groot gewin. Een vlucht naar Nergens die tijdelijk enorm succesvol is, tot de vlam uitdooft en het finale shot wenkt. De nefaste werking op de jongerencultuur moet men niet onderschatten — en sorry als ik nu helemaal overkom als een knorrende opa —; de vedette heeft als influencer niets te bieden, behalve een handtekening.

De hand van God

Voor de straatvoetballertjes in de achterbuurten van Buenos Aires en elders zou de carrière van hun ‘God’ veeleer een waarschuwing dan een voorbeeld moeten zijn. Het leven is namelijk geen loterij waar je zomaar door een coach wordt opgevist om als dribbelkoning schatrijk te worden. Dat zijn dingen die gebeuren, voor mijn part moeten kunnen, maar het bevestigt alleen de hopeloosheid bij de 999.999 losers die dan best in de cocaïnemaffia hun plekje kunnen vinden, de lange ketting die eindigt bij VIP-consumenten als, jawel, Diego Maradona.

De bijkomende grap dat Diego vier minuten vóór die wondergoal een niet afgekeurd doelpunt met de hand had gemaakt, en daar meteen ‘de hand van God’ in zag, bewijst dat voetbal en religie tot hetzelfde spectrum van de massahysterie behoren. Bovendien, als alle geritsel en gefoefel wordt gelijkgesteld met de hand van de Almacht, dan begrijp ik dat het hoogtepunt van Maradona’s carrière zich in maffiahoofdstad Napels situeerde.

Zo, deze laatste tackle verdient wel een rode kaart, op naar de kleedkamer. Geen tragedie zo groot of er is een komische kant aan.

[ARForms id=103]

Johan Sanctorum

Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.