Buitenland, Multicultuur & samenleven, Politiek
Flaconnetje Chanel bij de hand

Marine Le Pen aan Alain Finkielkraut

Rassemblement National
De voorzitster

Aan de heer Alain Finkielkraut
Nanterre, 19 februari 2019

Monsieur,

daags na de verbale agressie waar u het slachtoffer van werd, stond ik erop u de uitdrukking van onze sympathie, en nu ik de gelegenheid ertoe heb, van onze bewondering te betuigen. De woorden die tegen u zijn uitgebracht hebben ons als Fransen gekwetst; ze hebben ons als burgers verontwaardigd; als bewonderaars van de denker die u bent, hebben ze ons bedroefd.

Bovenop deze gevoelens, die door de grote meerderheid van de Fransen worden gedeeld, komt nog het diepste respect voor u, door de waardigheid en de koele helderheid waarmee u de woorden en de gedragingen van uw aanvallers hebt weten te analyseren. Ook al bleef het incident bij woorden, de symboliek en draagwijdte ervan rechtvaardigen de krachtige reactie die wij daar collectief tegenover moeten stellen.

Los van uw persoon, los van de gruwel die het antisemitisme is, ook waar het zich vermomt als  antizionisme, weten wij dat achter de woorden die uw agressors uitspraken (‘Wij zijn Frankrijk’) er duidelijk een dreiging zit tegen de vrijheid van gedachte, tegen mensen van welke confessie ook die weigeren het hoofd te buigen voor het islam-fascisme, en zoals u zei, een dreiging tegen Frankrijk. Wij weten dat in dit publieke geschreeuw de bevestiging zit, nauwelijks subliminaal, van een veroveringsdrang en het vooruitzicht op een totale onderwerping aan het islamistische totalitarisme. Dat is des te penibeler omdat deze geweldideologie zich in het deugdzame gewaad van het antiracisme hult, van de strijd tegen de ‘islamofobie’, door Pascal Bruckner zeer terecht ontmaskerd als een ‘imaginair racisme’.  Islamproselitisme signaleren wordt in naam van deze ondraaglijke morele omkering aangeklaagd en gecriminaliseerd.

Dat fenomeen doet zich ook voor in Groot-Brittannië in de schoot zelf van Labour.

Wij hebben gemeen dat we niet wijken voor die morele drogbeelden, en integendeel de nieuwe antisemieten het masker afrukken, samen met hun islamogauchistische steunpilaren en de ‘indigénistes’* die tot in het halfrond van de Assemblée Nationale stemmen hebben gevonden.

Naast deze figuren, die compagnons de route** van het islamisme zijn, vind je ook nuttige idioten,*** die politieke gezagsdragers van rechts of links die om electorale redenen, uit lafheid of voor hun tijdelijk comfort het in steden en departementen op een akkoordje gooien met die vrijheid dodende milieus en met groepen als de Moslimbroeders. En dan zijn er nog de overheden die al 30 jaar, door luie onnadenkendheid of uit miserabele politieke berekening, jacht maken op de overblijfselen van ‘het fascisme’ van de jaren dertig, om zo de echte, totalitaire bedreigingen ongemoeid te laten die vandaag op elk lid van de joodse gemeenschap wegen.

De veroordeling van de agressie waar u het slachtoffer van werd, laat geen valse vergelijkingen meer toe, en nog minder een zoveelste gemakkelijke optocht die door de politieke partijen geïnstrumentaliseerd wordt. Om die reden hebben wij met de  verantwoordelijken van het Rassemblement National besloten afzonderlijk te getuigen van onze mobilisatie tegen het antisemitisme, en ter herdenking van de slachtoffers van het antisemitisme bloemenkransen neer te leggen op de plaatsen van hun martelaarschap.

Of het nu in Toulouse, Vincennes, Sainte Geneviève-des-Bois of in Parijs was, alle recente ongelukkige slachtoffers bezweken onder de martelingen of onder de kogels van een onbetwistbaar islamistisch antisemitisme. Dat is de betekenis van het gebaar dat wij stellen, opdat door de waarheid zich voor ons de hoop moge openen die gruwelijkheden nooit meer mee te maken.

De strijd die u strijdt is de onze, en met u zijn wij ontsteld te zien dat de identiteit van jonge immigranten de vorm aanneemt van Jodenhaat en haat tegen Frankrijk. De analyse die wij  wat betreft deze imminente en onbetwijfelbare dreiging delen, de intimidatie- en propagandamethoden die ermee gepaard gaan en de ijveraars en hun medeplichtigen, kunnen in mijn ogen de verschillende opvattingen enkel relativeren die ons misschien scheiden, wat overigens normaal is in een democratie.

Wil aanvaarden, geachte heer, de verzekering van mijn hoge achting,

Marine Le Pen

____________

Indigénistes (van indigène, inboorling) menen dat de autochtonen zich niet te bemoeien hebben met de zeden en gebruiken, en zelfs de rechtsspraak van ingeweken bevolkingsgroepen. Die opvatting gaat in tegen de begrippen natiestaat of republiek, en staat lijnrecht tegenover een begrip als Leitkultur.
** Meelopers die zelf geen moslim zijn, metgezellen, fellowtravellers: een term die oorspronkelijk sloeg op niet-communisten die met het communisme sympathiseerden.
*** Uitdrukking – vaak aan Lenin toegeschreven, zonder enig bewijs dat hij ze ooit heeft gebruikt – die slaat op sympathisanten van een bepaalde zaak die elk besef missen van wat op termijn die zaak voor henzelf inhoudt.

(Over de optochten waar Marine Le Pen voor bedankte, kunt u hier lezen)

vertaling en noten Marc Vanfraechem

Marc Vanfraechem

steun doorbraak

Wil u graag meer lezen van Marc Vanfraechem?

Doorbraak is een onafhankelijk medium zonder subsidies. We kunnen dit enkel doen dankzij uw financiële steun. Uw steun geeft onze auteurs de motivatie om meer en regelmatiger te schrijven. Steun ons met een kleine bijdrage of word vandaag nog Vriend van Doorbraak.

Ik help Doorbraak groeien.

Dit artikel delen of afdrukken




Commentaren en reacties


Kijk vooraf even op onze Spelregels en technische problemen
Reacties - klik hier
Als ingelogde bezoeker kan u hier de reacties lezen en deelnemen aan het debat.

Lees ook

Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel i.s.m. Perruptio cvba Hoofdredacteur: Pieter Bauwens Webbeheer: Dirk Laeremans
// geen premium