fbpx


Binnenland, Politiek

Ondervoorzitters onder de loep



ondervoorzitter

Het klopt: ook ik weet niet wie de ondervoorzitters zijn van CD&V, Groen, sp.a of Open Vld. Als die er al zijn. Als ik het wil weten, moet ik dat echt gaan opzoeken. En eigenlijk is dat de normale gang van zaken. Alleen van de N-VA weten we dat binnenkort allemaal, en – veel erger – het risico bestaat dat we het gaan blijven weten. Er wordt veel mediatieke onzin verkocht over die ondervoorzittersverkiezing. Over meningsverschillen die wijzen op kampen,…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Het klopt: ook ik weet niet wie de ondervoorzitters zijn van CD&V, Groen, sp.a of Open Vld. Als die er al zijn. Als ik het wil weten, moet ik dat echt gaan opzoeken. En eigenlijk is dat de normale gang van zaken. Alleen van de N-VA weten we dat binnenkort allemaal, en – veel erger – het risico bestaat dat we het gaan blijven weten.

Er wordt veel mediatieke onzin verkocht over die ondervoorzittersverkiezing. Over meningsverschillen die wijzen op kampen, vleugels, stromingen en gezindten. Dat zou dan totaal nieuw zijn; ik heb dat eigenlijk nooit gemerkt. (Voor alle duidelijkheid: ik ben sinds juni 2019 een simpel partijlid, ik ga niet meer naar vergaderingen).

Het klopt wel dat een denkend mens het nooit voor 100 % eens kan zijn met de eigen partij (ik kan me makkelijk voorstellen dat zelfs Bart De Wever het niet helemaal eens is met de N-VA), maar dat geldt voor elke politieke partij. En die interne discussie is au fond zeer gezond. Toen ik als politicus te maken kreeg met mensen die me kwamen zeggen dat ze voor 1000% achter de N-VA stonden, dacht ik altijd: zonder twijfel goed bedoeld, maar ik mag voor u hopen dat dat niet waar is.

En ja, er zijn er die bijna met de regelmaat van de klok minstens de indruk geven de eigen partij af te vallen. Het is dé manier om in de media te komen, en je wordt er nog populair mee ook. Het syndroom van Bogaert-Peumans, zoals ik het noem; het bestaat al jaren, en overal. Ik herinner me dat ik het ook als journalist herkende, maar helaas kon je dat meestal ook niet negeren. Op zo’n moment weet je dat je nieuws brengt dat hoogstwaarschijnlijk nergens over gaat, maar ja…

Het kiezen van een Dauphin

Nog meer onzin? Eén van de ondervoorzitters wordt de opvolger van De Wever. Die opvolging is – wat mij betreft gelukkig – nog zo ver af dat daar nu niets zinnigs over te zeggen valt. Ik krijg het aantal gedoodverfde opvolgers van De Wever sinds 2010 niet meer op één hand geteld.

Nog meer? Als x verkozen wordt, zwenkt de partij naar wit. Wordt x niet verkozen, dan gaat de partij naar zwart. Zo werkt het niet: dat is… te zwart-wit. De werkelijkheid is veel grijzer en vooral veel beweeglijker.

Nóg meer onzin? Dan moet ik tegen mijn goesting namen noemen… Via deze verkiezing doet Theo Francken na de zaak Kucam examen migratiebeleid. Bepaald wordt of hij in dezen nog de stem kan zijn van de partij. Ik begrijp dat zelfs niet. Alsof de N-VA-standpunten veranderen (in wezen: inclusief burgerschap), afhankelijk van wie ondervoorzitter wordt. En à propos, óók onzin – maar dan vanuit de partij zelf – is dat Theo na Kucam de zegen heeft gekregen van zijn kiezers. Je kon in mei 2019 de zaak Kucam totaal anders bekijken dan in februari 2021.

Francken is een raspaard maar ook de slechtst gepercipieerde politicus ooit. In een boutade: hij is veel linkser dan ik, en werkelijk al mijn (ex)-medewerkers zeiden mij altijd dat ik te links was voor de N-VA…

ondervoorzitterBELGA

Ook Anneleen Van Bossuyt en Kathleen Depoorter stelden zich kandidaat.

Naar mijn inschatting zit het belang van de ondervoorzittersverkiezing op een punt dat geen enkele waarnemer ziet, omdat die (alweer in een boutade) elke dag aan politiek doen, maar er nooit hebben ingezeten. Als de N-VA ondervoorzitters krijgt met een zeer uitgesproken persoonlijke agenda, dan krijg je een andere partijcultuur. In die zin staat de Partijraad van de N-VA wél voor een belangrijke keuze.

Ik verklaar me nader. Elke politicus heeft een persoonlijke agenda, maar de een meer dan de andere. Dat is zoals met ijdelheid: de ziekte is er alom, maar ze kan ook meevallen. De ondervoorzitters van de N-VA waren en zijn tot op vandaag al met al stille werkers. Zoals hun collega’s van andere partijen. Ze werken op dossiers, bereiden belangrijke items voor, ze springen in als dat om praktische (of tactische) redenen nodig is. Als ze al eens voor het voetlicht komen, is de partij wel ‘gedekt’ maar niet helemaal gebonden: er blijft een marge, hoe paradoxaal dat ook mag lijken. Die marge verdwijnt als de ondervoorzitter tegelijk een kopstuk is waarvan elk woord onder het vergrootglas wordt gehouden.

Programma bijwerken

En er is meer. De N-VA staat voor een gigantische uitdaging: de Vlaams-nationale uitgangspunten van het partijprogramma blijven zeer aantrekkelijk (zie verder) maar het programma zelf is op verschillende belangrijke punten toe aan een update, letterlijk: wat waar was in 2014 is niet noodzakelijk nog altijd waar in 2021, en zeker niet in 2024.

Mark Elchardus slaat de spijker op de kop: overal in Europa gaat de échte verkiezingsstrijd tussen de verschillende soorten nationalisme, hoe vermomd die soms ook zijn. De andere partijen mogen vechten om wat overschiet. Dat is ook en zeker waar bij ons. Maar tegelijk moet de partij haar verhaal herschrijven: over de relance, over het sociaal-economische, over de Belgische structuur, over Brussel, over artikel 1… Dat is niet min, en mijn lijstje is nog lang niet af. Dat is werk dat gedegen moet worden voorbereid. (In 2014 heeft ondervoorzitter Ben Weyts dat titanenwerk op zich genomen: de man ontziet zoals bekend zichzelve niet.)

Een reuzenstap dus in voorbereiding, want het is niet zeker dat alle voor flaminganten heilige geloofspunten overeind kunnen blijven. In die zin is de opdracht ook delicaat. En dat moet dus allemaal gekoppeld worden aan een strategie. Want – nog een portie onzin tussendoor – inhoud zonder strategie bestaat niet. Het is zoals in de literatuur: geen inhoud zonder vorm, ze zijn één. Koppel daar ook de relaties aan met andere partijen: ook dat is werk dat je bij voorkeur niet voor de camera’s doet.

Veel huiswerk

Kortom, er is verschrikkelijk veel en verschrikkelijk moeilijk werk. (En te hopen valt dat het niet klopt dat er pas in 2023 een partijcongres komt: dat is echt georganiseerd te laat komen). Het intellectueel, strategisch en tactisch talent van Bart De Wever zal tot de laatste druppel nodig zijn om dat tot een goed einde te brengen. Hij zal de allerbeste ondersteuning nodig hebben.

Het is straks aan de Partijraad. Wat er ook uitkomt: het is juist. Gewoon omdat het zo werkt. En het is waar – ik heb het zelf vele keren meegemaakt: die partijraad is eigenzinnig en totaal wars van voorbereide beslissingen. Maar er staat deze keer wel heel veel op het spel. Voor de partijraad is het zaak niet alleen zoals altijd dwars te zijn, maar deze keer ook wijs, slim, tactisch verstandig.

Toen ik de laatste zin hierboven aan het schrijven was, moest ik denken aan mijn uitstekende leraar geschiedenis in de retorica. Een man van de Volksunie; we wisten dat, maar zelf zweeg hij daarover. Hij gaf les over de verkiezingen (die er toen aankwamen); de oudsten van de klas mochten zelfs gaan stemmen. Maar helemaal op het eind van zijn lessenreeks zei hij tussen neus en lippen: ‘En als ge nu nóg niet weet voor wie ge moet stemmen, zult ge’t nooit weten.’

[ARForms id=103]

Siegfried Bracke

Siegfried Bracke was gemeenteraadslid in Gent voor N-VA en Kamervoorzitter. Voordien was hij journalist bij VRT.