fbpx

Binnenland

Bart Maddens: Traditionele partijen zijn niet te vertrouwen

In Leuven verzamelde de Vlaamse Volksbeweging (VVB) voor haar nieuwjaarsreceptie. Gastspreker Bart Maddens sprak er de hoop uit dat de staatshervorming nooit wordt uitgevoerd en zei het vertrouwen in de traditionele partijen op. Voorzitter Guido Moons riep op tot meer actie en kiest voor Onafhankelijkheid als uitweg.

Vrije tribune Julien Borremans: De Brusselse apartheid

In Brussel loopt een hele generatie jongeren rond die slecht is opgeleid, vaak geen diploma heeft en eentalig Frans is. Heel wat onder hen hebben het moeilijk met discipline en zijn weinig gemotiveerd. Ze zijn de dupe van een onderwijssysteem dat niet aangepast is aan de noden van hedendaagse Brusselse omgeving. Ze worden daarbij veel te weinig gestimuleerd om hun lot in eigen handen te nemen.

De Di Rupo-akkoorden: Vlaanderen 2x gemolken

De Vlaamse Volksbeweging (VVB) en het Taal Aktie Komitee (TAK) in samenwerking met het Overlegcentrum Vlaamse verenigingen (OVV) hebben grote vragen bij het bij het enthousiasme waarmee de drie Vlaamse partijen het regeerakkoord goedkeurden. Volgens de verenigingen zijn de bereikte Di-Rupo-akkoorden op meerdere punten ronduit nefast, Vlaanderen wordt tweemaal gemolken, klinkt het.

Een Vlaamse ‘Solidariteit’

Een triomfantelijk persbericht: ‘Vlaamse Solidaire Vakbond (VSV) zal deelnemen aan sociale verkiezingen om monopolie ABVV, ACV en ACLVB te doorbreken’. De VSV wil de erkenning in België afdwingen via een Europese omweg.

N-VA greep naar of naast de macht

Straks worden we geregeerd door een Vlaamse minderheid en een Nederlandsonkundige premier. Het Vlaams nationalisme wint aan politieke kracht. Maar het broodje van de N-VA is daarmee niet gebakken. er wachten nog veel uitdagingen, zeker sociaal-economisch.

Een politiek project

Wie nu nog niet heeft gezien dat dit land ziek is, die wil het niet zien. Wie nu nog niet heeft gezien dat de structuren van dit land falen, die wil het niet zien. Eerst kon je nog beweren dat het aan de politici lag. Die lieten zich dan gijzelen door een minderheid in een symbooldossier, BHV. Maar nu gaat het over de begroting. De begroting, het beleid, het geld van de staat, uw geld, ons geld. Het gaat over onze welvaart, ons werk, ons welzijn … De eerste vraag, geen van een miljoen maar van meer dan 11 miljard: kan dat binnen de huidige Belgische structuur? De tweede vraag is, kan dat met de socialisten, kan dat met de PS?

Anders gaan bewegen?

“Di Rupo-akkoorden: niet in mijn naam” introduceert een andere vorm van Vlaams “bewegen” in 2011. Een stap vooruit of een stap opzij?

Nous avons un accord

Er is dus een zesde staatshervorming. Nu we de teksten hebben, kunnen we eindelijk de details bekijken. De hoerastemming is plots al minder, zelfs in de pers. Zo loopt het altijd: na de euforie komt de ontnuchtering. Die zal deze keer snel toeslaan. Vrij snel zal blijken dat deze staatshervorming een typisch Belgisch akkoord is: de onderhandelaars hebben punten gevonden waarover ze een akkoord konden sluiten. Maar ze hebben niet de problemen opgelost die moesten worden opgelost. Er is dus een staatshervorming, maar de fundamentele problemen blijven.

Het Cijfer (november 2011)

Tien minuten. Langer duurde de openingszitting van het nieuwe politiek jaar in de Kamer niet. Normaal wordt die zitting op de tweede dinsdag van oktober opgeluisterd met onder meer een regeringsverklaring. Gezien er (op dat ogenblik) 485 dagen na de verkiezingen nog altijd geen regering was, bleef de state of the Union noodgedwongen achterwege. Na een korte toespraak van voorzitter André Flahaut zat de eerste werkdag van de Kamerleden er al meteen op en mocht iedereen naar huis.

De Vlaamse Beweging en de zesde staatshervorming

Na 485 dagen stelde formateur Di Rupo zijn communautair akkoord voor aan de verzamelde pers. Nu we de teksten hebben, kunnen we eindelijk evalueren. Wat weten we en hoe bekijkt de Vlaamse Beweging deze staatshervorming? We deden een ronde langs enkele bekende en minder bekende Vlaamse Bewegers.

Vlaamse Beweging in actie

De evaluatie is unaniem: dit is een slechte staatshervorming. Wat nu? Volgens Rudi Dierick moet de Vlaamse Beweging mobiliseren. ‘Er zou binnen het OVV een actiecomité moeten worden opgericht dat het verzet organiseert, zoals ten tijde van Egmont (1977).’ 

’t Kraaiennestje, een Vlaamse kribbe in Kraainem

De strijd voor de Vlaamse zaak in de Rand rond Brussel, en zeker in de faciliteitengemeenten, wordt niet enkel bevochten met betogingen of bevlogen toespraken in het parlement. Het zit hem soms in de kleine dingen. Dat weet ook Ria Deweirdt, aan het hoofd van de enige Vlaamse kinderkribbe in Kraainem.

Het gedroomde land van de G1000

Op 11 november vindt in de gebouwen van het Brusselse Turn & Taxis de G1000 plaats, een milde knipoog naar de G8, de groep van acht rijkste industrielanden. Een duizendkoppige burgertop samengesteld uit een onafhankelijk samengestelde steekproef die de Belgische bevolking zo goed mogelijk representeert gaat er reflecteren over het land waar zij van dromen. Initiatiefnemers David Van Reybrouck en Francesca Vanthielen werpen zich al maanden op als de overijverige uithangborden voor de heruitvinding van de Belgische democratie, met in hun kielzog namen als Dave Sinardet en Philippe Van Parijs van de Paviagroep en Felix Declerck (Shame-beweging).

De weerbaarheid van een regime (vrijspraak)

In de regering-Di Rupo zal de grootste Vlaamse partij niet vertegenwoordigd zijn. Ondemocratisch? Neen, zolang die grootste partij geen volstrekte meerderheid behaalt of onvoldoende bondgenoten vindt en (de) anderen samen wel aan voldoende zetels komen, kan ze opzij worden geschoven zonder daarmee de democratische regels met voeten te treden.

De fiere Vlaamse Belg (mediawatcher)

Begin vorige maand lieten Het Nieuwsblad en Koppen (VRT) de tricolore vlag wapperen bij de bekendmaking van de resultaten van een peiling die het Belgiëgevoel onder de Vlamingen had gepolst. “Sire, er zijn toch nog Belgen”, kopte Het Nieuwsblad merkbaar opgelucht.

De vlucht van de ‘staatsdragers’

U kent ongetwijfeld Pier Carlo Padoan, Richard Boucher en Rintaro Tamaki. Enfin, u zou ze moeten kennen, want ze vervullen internationale topfuncties. Wij zeggen dat niet, de Vlaamse pers zegt dat. Een adjunct-secretaris-generaal van de Oeso is immers een topjob als die wordt bekleed door Yves Leterme. Dus hebben zijn collega’s van hetzelfde niveau ook een topjob.

De interne kolonisering van de EU

Grote staten neigen ernaar om kleine staten naar hun pijpen te laten dansen, hen hun zelfstandigheid te ontnemen. Dus te koloniseren. Dat gebeurt in Europa. Het gebeurt ook in de grootste en meest democratische federatie ter wereld, de Verenigde Staten. Echter daar zijn er ingebouwde verweermechanismen. Niet zo dus in onze eigen federatie in wording, de Europese Unie.

Hoed u voor de familie van prinses Astrid

Wie regelmatig in de Franse pers snuistert en de berichtgeving over ons land erin leest, stelt zichzelf bloot aan periodieke ontmoediging. Misschien nog meer dan de pers van andere landen, die Vlaanderen niet bepaald gunstig gezind is, geeft de pers in Parijs toe aan een atavistische solidariteit met haar taalgenoten. Dit vooroordeel wordt vervolgens gekruid met wat eigen Franse belangen in de economische en geostrategische sfeer en klaar is kees: een plaatje met onderdrukte Franstaligen, onder de knoet van de Serviërs van het westen, waarbij een aansluiting van Wallonië en Brussel bij Frankrijk het enige alternatief is voor het behoud van een sterk en verenigd koninkrijk der Belgen.

Etienne Vermeersch: splitsen = logica

Wie had ooit gedacht dat de alomgerespecteerde en als ‘progressief’ geboekstaafde Etienne Vermeersch (1934) een ernstige stem zou krijgen in het communautaire debat? Decennia al beheerst hij als ethicus van de Ugent debatten en studies over ethiek en bio-ethiek, abortus en  euthanasie. Zijn recht-voor-de-raapmeningen en soms van steriele logica druipende redeneringen zijn zalf voor rationelen en atheïsten, maar slaan vaak open wonden in de rangen van gelovigen, goed- en andere.

Vlamingen bedienen FDF in Brussels Parlement

Het FDF mag nu een eigen fractie vormen in het Brussels Hoofdstedelijk Parlement. Maar dat verliep niet zonder slag of stoot en met de noodzakelijke tegenstellingen tussen Vlamingen en Franstaligen. De Vlaamse Democraten voelen zich bedrogen en dreigen met juridische stappen.