fbpx

Binnenland

De (bijna) vergeten resoluties van 2008

Veel was er niet over te vernemen in de Vlaamse media, toen op 16 juli 2008 het Waals parlement een resolutie stemde over de ‘institutionele onderhandelingen’. Alleen De Tijd wijdde er de volgende dag een apart artikel aan. Voor de rest stonden er hier en daar een paar regels tussen de stukken over de politieke actualiteit.

Haatmail, havenots en BV’s

Iain Banks, Janice Galloway, David Greig en Al Kennedy: drie grote Schotse schrijvers, een dito standup comedian. Hun Schotse hart gaat misschien niet sneller kloppen bij het zien van de Saltyre, de Schotse vlag, maar hun hart ligt wel in Schotland. Hun politiek verstand ligt bij de SNP (Guardian, 28 aug.). Vlaamse kunstenaars horen we zoiets niet snel zeggen.

vrijspraak (september 2011)

We zitten dus wereldwijd opgescheept met een kanjer van een economische crisis. En wij zitten zonder regering. Dubbel probleem dus. Hoewel. Landen als Griekenland, Portugal, Ierland, Spanje of Italië hebben wel allemaal een regering, maar dat blijkt geen zekere remedie tegen ellende. 

‘Europa zal Belgisch zijn of niet zijn’

‘L’ Europe sera belge ou ne sera pas’. Dat was de titel van het hoofdartikel van Béatrice Delvaux in Le Soir, uitgerekend op de Vlaamse feestdag van 11 juli. De ex-hoofdredactrice, nu éditorialiste en chef, parafraseerde daarmee een beroemde uitspraak, die meestal wordt toegeschreven aan Charles Rogier: ‘la Belgique sera latine ou ne sera pas’.

De lat hoog voor talen … in Vlaanderen

Onderwijsminister Pascal Smet wist in volle komkommertijd de krantenkolommen te beheersen met de lancering van een talennota voor het Vlaamse onderwijs. Engels wordt belangrijker en taalbadonderwijs moet kunnen, stelde De Standaard bij de bekendmaking van de nota (27 juli).

Vlaams buitenlands beleid moet zeker mogelijk zijn

Axel Buyse (° 1955) was al jaren chef van de buitenlandredactie van De Standaard (DS) toen hij het in 2003 over een andere boeg gooide en vertegenwoordiger van de Vlaamse regering werd in Den Haag, onze ‘ambassadeur van Vlaanderen’ zeg maar. Hoewel hij nog een ‘jonge snaak’ was, vond hij het niet kunnen hoe de krant met de 55-plussers onder haar journalisten omging. Als historicus die graag in de diepte werkt en wil voorlichten vanuit een oude Bildungsmoral vreesde hij voor vervlakking en voor de ‘snelle hap’ in de journalistiek. Vandaag vertegenwoordigt hij Vlaanderen bij de Permanente Vertegenwoordiging van België bij de EU.

Vrijspraak (juli 2011)

Ben een boek aan het lezen over de geschiedenis van de SP. Ik bedoel wel de Nederlandse SP, ontstaan in de beginjaren 1970 als verzameling fanatieke maostische revolutionairen. In 1994 won de partij haar eerste twee Kamerzetels om in 2006 uit te groeien tot derde partij van het land met 25 zitjes. Vorig jaar zakte ze weer naar 15 zetels, met zowat 10 % van de stemmen.

Frederik Dekeyzer

Marc Leemans, nieuwe ACV-voorzitter (portret)

Met de nieuwe voorzitter lijkt het ACV trouw te blijven aan zijn aloude Belgische credo. Al is niet iedereen binnen de christelijke vakbond daarvan overtuigd. De verkiezing van Marc Leemans als ACV-voorzitter was geen verrassing, zijn sterke score van meer dan 91 procent evenmin. Hij was allang de gedoodverfde opvolger van Luc Cortebeeck. En zijn cv leest dat van een trouwe syndicalist. Begin jaren 1980 ging Marc Leemans aan de slag bij het ACV als medewerker van de studie- en vormingsdienst van de Christelijke Centrale voor Mijnnijverheid, Energie, Chemie en Leder. Sedert 2002 is dat de ACV-beroepscentrale Energie en Chemie, waarvan hij in 1996 nationaal secretaris was geworden. Eind 1999 werd hij nationaal secretaris van het ACV.

Stef Verbeeck

Albert II houdt opvallende speech

Imagoconsulent Stef Verbeeck analyseerde op vraag van diverse media de donderspeech van Albert II. Hij was kwaad, maar voor het eerst ook menselijk, stelt hij. Maar of zijn speech – die in de Franstalige versie véél ‘braver’ was – veel impact heeft in de Vlaamse huiskamer, is maar de vraag, aldus Stef Verbeeck.

Zal alleen de kalender Grieks zijn?

De Morgen vroeg onze chef-politiek een ontleding van de recente beslissing van CD&V. De tekst verscheen in de krant onder de redactionele titel ‘De schijnbare U-bocht van CD&V’.

Standpunten, korte bochtenwerk en code rood (V)

Om het levendige politieke debat dat we vandaag kennen wat te ordenen, ga ik op zoek naar standpunten, korte bochtenwerk en code rood. Standpunten verdienen respect, ook van wie ze niet deelt. Het korte bochtenwerk roept vragen op, die ik dan ook graag stel. Voor leugens of beledigingen trek ik ‘code rood’. Die moeten aan de kaak worden gesteld als inbreuken op de beginselen van de correcte debatvoering.

Vlaamse Volksbeweging zet Europese samenwerking op

Van dinsdag 12 tot donderdag 14 juli komen in Brugge verenigingen samen uit Catalonië (Welcome Mr. President… to the state of Catalonia), Schotland (Scottish Independence Convention) en Vlaanderen (Vlaamse Volksbeweging). De drie verenigingen zoeken Europese samenwerking om in hun land de onafhankelijkheidsgedachte uit te dragen

Bart Maddens: de nota-Di Rupo is ‘imbuvable’ voor Vlaanderen

De nota van formateur Elio Di Rupo (PS) is om tal van redenen ‘onverteerbaar’ voor Bart Maddens, politicoloog aan de KULeuven en een invloedrijke stem in N-VA-kringen. ‘Imbuvable in het kwadraat’, klinkt het in een opiniestuk dat woensdag in De Tijd verschijnt. Toch zal de N-VA bijna verplicht zijn ‘ja, maar’ te zeggen tegen de nota, maar het zal dan wel een grote MAAR moeten zijn, voorspelt Maddens.

Voor de Vlaamse Beweging hoeft amnestie niet meer

Plots, als een zomeronweer, is daar het amnestiedebat. Zo gaat dat met spoken uit het verleden. In de Senaat werd, een beetje ‘en stoemelings’, een regelmatig weerkerende wetsontwerp van Bart Laeremans (Vlaams Belang) in overweging genomen. En plots bleek de kloof in deze dubbeldemocratie weer heel diep.

Le divorce (3)

In dit derde en laatste deel over de extra uitgave van Le Vif-l’Express over de geschiedenis van de Belgische scheiding schuiven we op naar het einde van de twintigste eeuw.

Vrijspraak (juni 2011)

Of het een opgezet één-tweetje was, weten we niet, maar Koen Schoors en Paul De Grauwe, economieprofessoren in Gent en Leuven, tapten recent wel uit hetzelfde vaatje door te beweren dat de communautaire problemen er niet echt toe doen.

Mediawatcher (juni 2011)

Het is altijd uitkijken met evenementen die zichzelf groots aankondigen. Vaak is zo’n aankondiging de voorafspiegeling van een grote teleurstelling. Met ‘Het Grote Mediadebat’ op Canvas liep het afgelopen maand niet anders. Aanleiding was de overname van de nichezender VT4 en de kijkcijferdwerg VIJFtv door het triumviraat Woestijnvis, Corelio en Sanoma. Meteen nadat de overnamedeal was beklonken, werd er in Vlaanderen al opgewonden gesproken over de grootste aardverschuiving in ons medialandschap sinds de komst van VTM in 1989, en dat verdiende uiteraard extra duiding.

Herman Mennekens

Het cultuurflamingantisme geherwaardeerd

Recent gaf het Willemsfonds een geactualiseerde versie uit van Vlaams Sociaal Liberaal in Brussel, een laagdrempelig werkje over de geschiedenis van de Vlaamse, liberale beweging in Brussel. Naar aanleiding hiervan gingen filoloog Kurt Deswert, historicus Johan Basiliades en ikzelf op zoek naar de fundamenten van onze identiteit als Nederlandstalige liberalen in het meertalige Brussel van de 21ste eeuw. Deze denkoefening mondde uit in een manifest met elf stellingen.

De ingewanden van Woestijnvis

De meeste reacties op de recente overname van VT4 en VIJFtv door De Vijver, de holding boven televisieproductiehuis Woestijnvis, klonken onvoorwaardelijk enthousiast. Door de overnamedeal tussen Woestijnvis, Corelio en Sanoma was niet alleen Vlaamse verankering van de nichezenders VT4 en VIJFtv verzekerd (al zal de Finse mediagroep Sanoma daar ongetwijfeld anders over denken), de herschikking van het medialandschap zou bovendien nieuwe opportuniteiten scheppen, creativiteit aanzwengelen, talent stimuleren en meer van zulke frivole, onbestemde praatjes die nu eenmaal bij knallende champagnekurken horen.

Crisp: denktank voor de PS

Als Vlaamse academici zich op een studiedag buigen over de wettelijke grondslagen van taalbeleid, menen ze te kunnen concluderen dat sommige maatregelen, zoals het vebinden van taalvoorwaarden aan het verhuren van sociale woningen of het verkopen van gemeentelijke kavels, wel eens internationaalrechterlijk niet door de beugel kunnen. Ze ondermijnen zo het Vlaamse beleid. Dergelijke toestanden treft men in Franstalig België niet aan.

Raden van bestuur in cultuurhuizen

Er was heel wat ophef toen Jean-Pierre Rondas door de N-VA werd aangeduid om lid te worden van de raad van bestuur van de KVS. Hij kwam zeker acties als ‘Niet in onze naam’ verhinderen. Ongehoord! Het ging gepaard met veel emoties en opwaaiend stof.

Dave Sinardet (portret)

“Onthutsend is hoe veel Vlamingen in debatten spelen op de man en niet op de bal. Je krijgt zelden inhoudelijke argumenten op wat je schrijft, maar wel allerlei beledigingen of op zijn minst intentieprocessen. En op basis van wat? Zelf heb ik nochtans altijd gezegd, ook aan Franstalige kant, dat je met een partij als de N-VA inhoudelijk moet discussiëren en ze niet mag demoniseren. In tegenstelling tot anderen in Vlaanderen heb ik nooit gesteld dat nationalisme naar de concentratiekampen leidt of dat de N-VA doelbewust sinds dag één een verrottingsstrategie voert, ook de PS heb ik niet gespaard. Ik heb bijvoorbeeld geschreven dat zowel de logica van de PS als van de N-VA ons niet vooruit helpt. Bart De Wever is voor mij een uitstekende columnist en een man die het nationalisme in Vlaanderen een nieuw discours gaf maar daarom hoef ik het nog niet met hem eens te zijn”, zegt Dave Sinardet, professor politieke wetenschappen van de Universiteit Antwerpen en docent, voor één vak, in het Nederlands, aan de Facultés Universitaires Saint-Louis in Brussel.

Discrediterende etiketten

Vorige week woensdag werd de 61e Arkprijs voor het Vrije Woord toegekend. En voor het eerst ging de prijs naar een Franstalige, namelijk. Philippe Van Parijs. Bart De Wevers ‘dikke vriend’ Pierre Mertens zou echter ook ooit in aanmerking zijn gekomen. U weet wel, de man die De Wever beschuldigt van negationisme. NIet meteen een houding die strookt met de voorwaarden voor de Arkprijs. Doorbraak-medewerker en Ark-jurylid Jean-Pierre Rondas licht toe.

Vandaag in de Franstalige pers: besparingen versus nieuwe inkomsten (24 mei 2011)

Terwijl klein alarm wordt geslagen over een mogelijke ratingverlaging door het bureau Fitch, buigt de zakenkrant L’Echo – in samenwerking met de Vlaamse collega’s van De Tijd – zich over de besparingsvoorstellen die de negen partijen gaan voorleggen aan formateur Elio Di Rupo. De Tijd is veel duidelijker in de beoordeling: De Vlaamse partijen – en zeker N-VA – leggen de nadruk op besparingen, terwijl de Franstalige partijen – de PS op kop – vooral nieuwe inkomsten zoeken. In omfloerste zin heet dat laatste dan “evenwichten zoeken”. L’Echo kan zich een al te felle conclusie niet permitteren, maar spreekt toch ook over een PS, die een bezuinigingspolitiek afwijst (récuse l’austérité’). Dat wordt dan geplaatst tegenover één punt van de N-VA, namelijk de werkloosheidsuitkeringen beperken in de tijd.