Binnenland

Binnenland

Wanneer empathie kiesbedrog wordt

In reactie op een opiniestuk van Walter Zinzen in De Standaard op 23 mei 2011 stuurde Peter De Roover volgende reactie naar de krant. De redactie kreeg nog een ander antwoord binnen en besliste die te plaatsen. Hieronder de tekst van Peter De Roover.

Binnenland

In de Franstalige pers: De schuldigen liggen altijd voor de hand (13 mei)

En wie zijn de schuldigen voor het nog maar eens vastlopen van de onderhandelingen? Drie keer raden: Bart De Wever en zijn volgelingen van de CD&V. En zeker niet Elio Di Rupo. Die nooit. De Franstalige pers is steeds trouw aan de leider, wat er ook moge gebeuren. Om dit duidelijk te maken het commentaar van Christian Carpentier in La Dernière Heure. Moeilijker moet dat niet zijn.

Binnenland, Media

Vandaag in de Franstalige pers: Beke met zijn catalogus van Vlaamse eisen…(12 mei 2011)

De Franstalige pers wist al op voorhand dat het rapport van Wouter Beke niet kon worden aanvaard. Ze hebben geen enkel vertrouwen in de geschriften van de heer Beke, die in de Franstalige pers – zowel La Libre Belgique als Le Soir – wordt voorgesteld als een flamingant. Het grote horror-scenario voltrekt zich voor de Franstaligen. Le Soir schrijft zelfs dat Beke en de CD&V niet Elio Di Rupo maar wel Bart De Wever willen steunen als formateur. Er hoeft geen halve seconde aan worden getwijfeld dat de Franstalige partijen dat niet willen. En ze willen dat ook gaan vertellen in Laken. Help, ze halen er weer de koning bij.

Binnenland

Vrije tribune: Over de legitimiteit van het nationalisme.

Hoe legitiem is nationalisme? Die vraag stelt Hendrik Verbrugge zich nadat Premier Yves Leterme uithaalde naar de N-VA. Een vrije tribune over legitimiteit, actualiteit en doel van het nationalisme zoals we het vandaag in Vlaanderen en Franstalig België zien. En aansluitend de vraag wat de conclusie van deze visie kan zijn.

Binnenland

In de Franstalige pers: ‘Di Rupo formateur?’ (2 mei)

Het voorstel van Bart De Wever om na de opdracht van Beke een formateur aan te duiden en dan nog liefst de voorzitter van de PS, zorgt in sommige Franstalige kranten voor enige vertwijfeling. Zeker zolang ‘le grand chef’ niet heeft gesproken. Het is dus wachten op Elio. Maar het is niet uitgesloten dat ook dat voorstel weer ‘un piège’ (een valstrik) is. En als het dat niet is, dan kan het nog altijd worden voorgesteld als een Vlaams dictaat. Philippe Moureaux gaf alvast die richting aan.

Binnenland

In de Franstalige pers: ‘Een onverwacht probleem …’ (29 april 2011)

Een plots probleem in de perceptieoorlog is opgedoken aan Franstalige zijde. Donderdag maakten een paar Vlaamse kranten gewag van een serieuze aanvaring “een clash zelfs“ tussen bemiddelaar Wouter Beke en Elio Di Rupo over de herziening van de financieringswet. Di Rupo verwierp plots wat eerder door PS-specialisten was goedgekeurd. Het was niet de bedoeling dat dit uitlekte. Tot nog toe waren de lekken altijd en uitsluitend gericht op de N-VA, die volgens de Franstalige lezing voortdurend nieuwe eisen stelt, van positie verandert en alles dus blokkeert. En wat zou nu blijken? Di Rupo blokkeert dingen waar hij het eerst over eens was. ‘Houston, we have a problem’. Dit moet worden rechtgezet. En dat doet de volgzame Franstalige pers ook. Er was niets aan de hand, het was een misverstand, geen verwerping van het voorstel-Beke. Terwijl het wel degelijk ‘non’ was. Een uitzondering, het ernstige zakenblad L’Echo. Er is wel een probleem. De eerste sabelsteek wordt nog wel op het conto van de N-VA geschreven, maar de tweede is wel degelijk voor Di Rupo en de PS. Zeer uitzonderlijk voor de francofone pers: de PS ook een beetje verantwoordelijk voor blokkades. Het is nauwelijks te geloven!

Binnenland

Het ene breekpunt is het andere niet

Verleden week gebeurde er toch wel iets merkwaardigs: eén van de negen politieke partijen die deelnemen aan het federale regeringsoverleg heeft een absoluut breekpunt op tafel gelegd, zonder dat daarover een mediastorm losbarstte. Zondag werd dat breekpunt overigens nog eens bevestigd in een betoging, alweer zonder dat de media daar storm over liepen. Nochtans worden we al maanden om de oren geslagen met het mantra dat partijen tot compromissen bereid moeten zijn, en dat partijen die breekpunten op tafel leggen zichzelf van de onderhandelingen uitsluiten. Hoe is dit mogelijk?

Binnenland

Nog een rondje op de carrousel

Prins Laurent is opnieuw de dans ontsprongen. Hij doet ongeoorloofd aan politiek, doorkruist het buitenlands beleid en heeft een soort parallelle diplomatie. Bovenal wil hij graag rijk worden, dat zit in zijn genen. De man die ‘geld verdient met ademen’zei een komiek ooit ‘ wil werken, beter gezegd wil meer geld, maar kan het geoorloofde en niet geoorloofde niet onderscheiden. Enfin, u kon er alle details over vernemen, zelfs diegene die u niet wou weten.

Binnenland

Het cijfer (mei 2011)

Alles er op wijst dat we in Vlaanderen tegen 2030 meer dan 7 miljoen inwoners zullen hebben. In Knack werden de bevolkingsprognoses van het Planbureau (2007) in twijfel getrokken. Volgens het Brussels Instituut voor Statistiek en Analyse werd de bevolkingsgroei schromelijk onderschat. Brussel zou al in 2018 in plaats van 2020 de kaap van de 1,2 miljoen bewoners bereiken. De jongste cijfers van het ministerie van Binnenlandse Zaken wijzen echter op een nog snellere bevolkingstoename. In 2010 steeg de Brusselse bevolking al met 24 000 inwoners een absoluut record. Zet deze evolutie zich voort, dan haalt het Brussels Gewest in 2015 al 1,2 miljoen inwoners. Ook de bevolkingstoename in Vlaanderen in zijn geheel wordt zwaar onderschat. VB-senator Bart Laeremans, die het in een persmededeling heeft over meer dan zeven miljoen Vlamingen tegen 2030, wijst vooral het opengrenzenbeleid van de federale reging als verantwoordelijke voor deze bevolkingsexplosie.

Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel
Hoofdredacteur: Pieter Bauwens
Webbeheer: Dirk Laeremans