Buitenland

Een knarsetandende kanselier

Lang op voorhand noemden de Duitse media de verkiezingen in de deelstaat Nedersaksen een ‘Schicksalswahl’. Dat doen ze wel meer, dramatische woorden gebruiken. En toch, toch beslissen deze verkiezingen wellicht ook mee over het lot van bondskanselier Angela Merkel.

Geen categorie

Verkrampt

We zijn net in 2013 maar men zou zweren dat we al een jaar verder zijn. In de PS is de mobilisatie tot oorlogssterkte al ingezet met de nieuwe voorzitter Magnette. In De Standaard (19/01) sprak voorzitter Michel de hoop uit dat de campagne nog niet is begonnen. Want mei 2014 is nog anderhalf jaar.

Geen categorie

Een gevaar voor ons land?

Volgens de heer Di Rupo is de N-VA een separatistische partij en dus ‘een gevaar voor ons land’. Logisch, niet? Separatisme betekent toch het einde van België als land, zoals het separatisme van 1830 een einde maakte aan het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden? Flaminganten zullen hierbij misschien als eerste reactie hebben in vraag te stellen over welk land we het dan wel hebben.

Binnenland, Geschiedenis

Socialisten ontdekken Vlaanderen

In 1978 organiseerde de Vlaamse BSP – de Belgische Socialistische Partij – een congres dat voor het eerst sinds de Tweede Wereldoorlog enkel op Vlaanderen geënt was. De CVP en de Liberale Partij ‘communautariseerden’ eerder, in resp. 1968 en 1972.Tot 1974 was de PSB/BSP een uitgesproken unitaire partij. Die vertoont pas communautaire scheurtjes na het congres van dat jaar, waar partij en vakbond (ABVV/FGTB) kiezen voor een gewestvorming met drie. De oppositiekuur en de crisis van 1974 tot 1977 vertraagden de interne splitsing. De Vlaamse ondervoorzitter Willy Claes zag een autonome Vlaamse partij niet zitten. Hij werd door voorzitter André Cools ‘le moins flamand des socialistes flamands’ genoemd. Maar met de jonge Karel Van Miert werd het geweer van schouder veranderd.In 1977 werd voor Van Miert overleg met Vlaamse partijvoorzitters belangrijker dan gesprekken met de Franstalige co-voorzitter. In 1978, op het congres van de Vlaamse ‘onderafdeling’ waarvan deze affiche getuigt, stelde Van Miert een moderner sociaaldemocratisch programma voor, naar Scandinavisch model. Hoewel een splitsing van de unitaire partij niet was gepland, gebeurde het. Zomaar. En stoemelings. Hoewel onder anderen Louis Tobback een voorstel voor een ‘confederaal’ georganiseerde partij had gedaan, richtte André Cools in oktober 1978 eenzijdig de Parti Socialiste op. De Franstaligen kozen voor een links socialisme in een autonoom Wallonië. De splitsing was een feit. De Vlaamse socialisten – die wel een toekomstgericht programma hadden – stonden erbij, en keken ernaar. De BSP en PSB waren geschiedenis, SP en PS een feit.

Binnenland

Einde verfransing Vlaams-Brabant?

Oud-journalist Guido Fonteyn ‘ontdekte’ dat de Franstalige lijsten in Vlaams-Brabant in oktober stevig terrein verloren. De cijfers lijken dat euforische verhaal te nuanceren maar een nieuwe doorbraak voor de politieke francofonie kwam er niet in Vlaams-Brabant.

Actualiteit

De halve toverformule

Het lijkt een open deur intrappen, een portret van Gerolf Annemans, de nieuwe voorzitter van het Vlaams Belang. De man maakt al sinds jaar en dag deel uit van de politieke tenoren in de Kamer.

Geen categorie

Eén overheid er bij

Vlaanderen zorgt voor meer regels en meer ambtenarij. De fout ligt in het feit we er een niveau bij kregen zonder dat het oude – België – werd ontmanteld.

Binnenland

Luckas Vander Taelen: een groene met bijsluiter

Een buitenbeentje. Volgens sommigen zelfs een ‘ambetanterik’. Of het nu was als frontman van punkgroep Lavvi Ebbel in de vroege jaren 1980 of als televisiemaker van Striptease bij de RTBf. Het etiket van anders dan anders raakt historicus van opleiding Luckas Vander Taelen niet meer kwijt.

Jan Anthonis
Buitenland

Over De Lijn?

Volgens de statuten van De Lijn moet de reclame die De Lijn op haar bussen en trams hangt eentalig Nederlands zijn. Dat is niet zo. Rudi Coel uit Overijse bond de kat de bel aan en zette zo het probleem op de politieke agenda.

Buitenland, Geschiedenis

Jef Turf, Vlaams communist

In Waarom valt Icarus – zeg maar zijn memoires – betreurde gewezen ‘vrijgestelde’ van de Communistische Partij van België Jan Debrouwere, dat zijn partij een ‘unieke kans verloor om een rol te spelen in de Vlaamse Beweging’ na de Tweede Wereldoorlog. Wat hij het ‘Brusselse element’ noemde, ‘brutaal, agressief en kleingeestig antivlaams’ – want Vlaams stond voor collaboratie met het fascisme – was daarvoor verantwoordelijk (p. 79). Zijn partijgenoot Jef Turf – in De laatste communisten van Ivan Ollevier lezen we dat beide heren géén kameraden waren (p. 229) – sluit zich daar volmondig bij aan.

Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel
Hoofdredacteur: Pieter Bauwens
Webbeheer: Dirk Laeremans