fbpx


Buitenland, Politiek

Ron DeSantis: Republikeinse superster uit Florida

Gouverneur van Florida als Trump 2.0?



De volgende race voor het Witte Huis gaat al over twee jaar van start. De eerste zomerzon van het jaar voorafgaand aan de presidentsverkiezing luidt immers de  beruchte voorverkiezingen in (primaries). Wie de politieke partijen afvaardigen wordt in de Verenigde Staten niet bepaald door partijbesturen, maar door de partijleden. Aan de eerste voorverkiezing in de staat Iowa gaan dan ook maanden aan handjes schudden, fondsenwerving, adverteren en debatteren vooraf. Old Joe Aangezien Joe Biden in 2024 grondwettelijk gezien een verlengd…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


De volgende race voor het Witte Huis gaat al over twee jaar van start. De eerste zomerzon van het jaar voorafgaand aan de presidentsverkiezing luidt immers de  beruchte voorverkiezingen in (primaries). Wie de politieke partijen afvaardigen wordt in de Verenigde Staten niet bepaald door partijbesturen, maar door de partijleden. Aan de eerste voorverkiezing in de staat Iowa gaan dan ook maanden aan handjes schudden, fondsenwerving, adverteren en debatteren vooraf.

Old Joe

Aangezien Joe Biden in 2024 grondwettelijk gezien een verlengd verblijf in het Witte Huis kan nastreven, zou er aan Democratische zijde geen werkelijke strijd om de partijnominatie mogen uitbreken. Zittende presidenten worden door hun eigen partij doorgaans een vrijgeleide naar de partijnominatie gegeven.

Maar de huidige commander in chief is oud. Zeer oud. Als Biden in 2024 opnieuw aan het langste eind trekt, zou hij ten tijde van tweede inauguratie 82 zijn. Bovendien gaat hij er zienderogen op achteruit. Om tot die conclusie te komen volstaat het om te beschikken over ogen,  oren en een werkende prefrontale cortex. Democraten mogen voorlopig dan wel de rangen sluiten rond ‘hun’ president, achter de coulissen wordt wel degelijk gespeculeerd over de – zeer grote – kans dat de hoogbejaarde Biden het al na één termijn voor bekeken houdt.

Trump-moeheid

Terwijl Democratische politici rekening moeten houden met de mogelijkheid dat zij een nieuwe presidentskandidaat moeten zoeken, moeten ambitieuze Republikeinen net rekening houden met de mogelijkheid dat ze dat net niet zullen moeten doen.

Bij de Republikeinse partijbasis lijkt vooralsnog weinig ‘Trump-moeheid’ op te treden. Tijdens een peiling  van YouGov in mei liet 65 procent van de Republikeinse bevraagden verstaan dat zij Donald Trump in 2024 opnieuw zou steunen. Dat komt overeen met een eerdere Quinnipiac-bevraging waaruit bleek dat 66 procent van de partijleden een nieuw seizoen van de Trump-show wel ziet zitten.

De conventionele wijsheid is dan ook dat Trump een optie heeft op de Republikeinse nominatie voor het presidentschap. Vraag blijft evenwel of de oud-president, die in 2024 78 jaar wordt, geïnteresseerd is het lichten van deze optie. Het (waarschijnlijk) laatste decennium van zijn leven doorbrengen in het zonnige – en relatief Trump-vriendelijke – Florida, lijkt immers een stuk aantrekkelijker dan een nieuw verblijf in de van politieke intriges doordrongen, Trump-vijandige  hoofdstad.

Ron DeSantis

The Donald laat voorlopig niet in zijn kaarten kijken. Hij weet immers dat zijn politieke relevantie een sterke knauw zou krijgen indien hij al in 2021 zou meedelen niet te zullen meedingen voor het presidentschap. Het ‘doet ie het, of doet ie het niet’-spel dat hij met de media en de natie speelt, frustreert dan ook heel wat Republikeinse hoogwaardigheidsbekleders die in de spiegel kijken en een toekomstig president zien.

Eén van hen is Ron DeSantis, sinds 2019 gouverneur van Trumps geadopteerde thuisstaat, Florida. Dat gouverneurschap heeft DeSantis in belangrijke mate aan Trump te danken. Peilingen tonen aan dat DeSantis na Trumps officiële steunbetuiging transformeerde van underdog in frontrunner.  In de   gouverneursverkiezing versloeg hij nipt de Democraat Andrew Gillum: 49,59 procent tegen 49,19.

Handpop?

Van een stevig mandaat kon de nieuwe gouverneur van de Sunshine State dus niet meteen spreken. Dat DeSantis zijn gouverneurschap grotendeels te danken had aan Trump deed ook de vraag rijzen of hij meer kon zijn dan de handpop van de president. Zou DeSantis erin slagen een eigen politiek imago te ontwikkelen?

In 2021 is het antwoord duidelijk. Ja. En wat voor een.

Old Florida

Ron DeSantis heeft zijn recente populariteit bij het Republikeinse electoraat enerzijds te danken aan zijn aanpak van de coronacrisis en anderzijds aan zijn voeling met de (eerder culturele) thema’s die leven bij de meer activistische achterban.

DeSantis had het voorbije anderhalf jaar de weinig benijdenswaardige taak om een dichtbevolkte staat met disproportioneel veel oude inwoners doorheen een gezondheidscrisis te loodsen. Maar ondanks het feit dat Florida de dertiende meest dichtbevolkte staat is met de op een na oudste bevolking, heeft het slechts het zesentwintigste hoogste aantal covid-doden per 100.000 inwoners  Wat een pluim op de hoed van DeSantis!

Vaccinatiepaspoort

Wat de gouverneur zo populair maakt bij de gemiddelde Republikein is de manier waarop hij dit resultaat behaalde. Sinds september ging DeSantis herhaaldelijk de confrontatie aan met voorstanders van een alsmaar hardere lockdown. Sindsdien gelden er in Florida immers geen noemenswaardige, door de gouverneur opgelegde covid-restricties. Ook verbood DeSantis lokale overheden om boetes te innen voor overtredingen op lokale corona-verordeningen.

Op 3 mei 2021 werden alle covid-19-verordeningen door de gouverneur opgeheven, ook (en vooral) diegene die hij niet zelf had uitgevaardigd. Ook verbood hij ondernemers om voor de toegang tot winkels  een vaccinatiebewijs te vragen. Zo geeft DeSantis  aan dat  Florida geen voorrechten zal verbinden aan vaccinatie. Tegelijk legt hij ook het gebruik van ‘vaccinatiepaspoorten’ in pure privérelaties aan banden. Een opmerkelijk en atypische beslissing voor een Republikein.  

Big Tech, BLM en CRT

Een dogma van het pre-Trump conservatisme was immers dat staatsmacht niet gebruikt kon worden om het gedrag van particulieren en ondernemingen in een bepaalde richting te duwen. Dat soort denken, zo wil conservatief Amerika, was immers iets voor progressief-links. Tegenover het interventionisme van de Democraten plaatsen de Republikeinen sinds lang het laissez faire van een kleine, afstandelijke overheid.

Men kan dit het procedurele luik van het conservatisme noemen. Conservatief Amerika wordt echter alsmaar vaker geconfronteerd met privéoptreden dat regelrecht ingaat tegen de normen en waarden van wat men het inhoudelijk conservatisme kan noemen.

Denk bijvoorbeeld aan de promotie van het door conservatieven verguisde Critical Race Theory (CRT) in scholen en universiteiten. De nog altijd aan kracht winnende Black Lives Matter-beweging, de boodschap van ‘structureel racisme’ en pandemisch politiegeweld zijn eveneens een doorn in het oog van rechtse patriotten. Ook in de (werkelijke en vermeende) censuur van conservatieve influencers door Big Tech en de deelname van transgendervrouwen – biologische mannen – aan vrouwensporten zien conservatieven een frontale aanval op hun manier van leven.

Links-progressief spel

Universiteiten, techbedrijven en sportorganisaties opereren hoofdzakelijk in de privésfeer. In de oude publiek-privaat doctrine van de conservatieven is het niet de rol van de staat om deze organisaties in de ontwikkeling van hun ideeën te hinderen. Maar een nieuwe generatie Republikeinen is ervan overtuigd dat het tijdperk van terughoudendheid en unilaterale ontwapening voorbij is. Dat indien zij willen ‘winnen’, zij het links-progressieve spel moeten meespelen. En er beter in moeten worden dan de Democraten.

DeSantis deed een nieuwe regel aannemen met als (impliciet) doel het verbannen van Critical Race Theory van Florida’s scholen en het promoten van meer patriottisch onderwijs. Als reactie op de BLM-rellen van vorige zomer nam het parlement van Florida, met de actieve steun van de gouverneur, een nieuwe anti-riot wet aan. Zo krijgt justitie een ruimer arsenaal om harder op te treden tegen relschoppers.

Om de arbitraire censuur van Silicon Valley tegen te gaan ondertekende DeSantis een wetsvoorstel met als doel ‘het virtuele openbare plein terug te nemen als een plaats waar informatie en ideeën vrij kunnen stromen’. En op 1 juni –  eerste dag van de zogenaamde ‘Pride Month’ – vaardigde de gouverneur een verbod uit voor transgenderstudenten om deel te nemen aan sportwedstrijden voor een ander geslacht dan zijzelf.

Trump 2.0?

Voor heel wat Republikeinen is DeSantis een betere versie van oud-president Trump. Hij spreekt zich, net als Trump, nadrukkelijk uit over thema’s die door de (voormalige) partijelite als onbelangrijk werden weggezet. Hij beschikt over dezelfde politieke instincten die hem van een uitstekende voeling met de gemiddelde partijganger voorzien. En het feit dat ook hij journalisten met een bepaalde agenda geregeld de volle laag geeft, doet menig Republikein vrolijk terugdenken aan de persconferenties van de voormalige president.

Maar in tegenstelling tot Trump is DeSantis gedisciplineerd, georganiseerd en weet hij valstrikken van zijn politieke opponenten te ontwijken. Net als de oud-president hoort de gouverneur zichzelf graag spreken, maar in tegenstelling tot Trump weet hij ook hoe dat moet. DeSantis is vlot, charmant en ‘pakt goed op camera’. Hij is, samengevat, het trumpisme zonder haar zwakste schakel: Donald Trump.

Niet verwonderlijk dat er conservatieve stemmen opgaan die hopen dat Trump om zijn eigen politieke beweging geeft, over twee jaar niet kandideert en uitdrukkelijk DeSantis steunt. DeSantis is immers, zo luidt het, beter geplaatst om de Make America Great Again-agenda opnieuw het Witte Huis in te loodsen. Of Trump dit zal doen – of zelfs maar serieus overweegt – is voorlopig koffiedik kijken. Daarnaast is er ook de vrees dat DeSantis te vroeg piekt. Maar voorlopig is the sky, the limit voor de gouverneur van Florida. Dat maakt van hem een vroege favoriet voor de partijnominatie – en het presidentschap.

 

[ARForms id=103]

Roan Asselman

Roan Asselman (1996) studeerde rechten (KUL) en vermogensbeheer (EMS). Voor Doorbraak schrijft hij overwegend over de Amerikaanse politiek. Omschrijft zichzelf als conservatief in temperament en dus in gedachtegoed.