fbpx


Politiek
migratie

Het geluk zit mee voor Sammy Mahdi, of net niet

De man van het moment of piekt hij te vroeg?


Aangeboden door deze bibliotheek


Dit plus-artikel wordt u aangeboden door deze bibliotheek die voor u een abonnement nam.

Vindt u het interessant? Neem dan vandaag uw eigen gratis proefabonnement van 30 dagen.



Vanuit Nederland kijkt Pieter De Jonge naar de ontwikkelingen bij CD&V en maakt de vergelijking met het wedervaren van CDA. In Nederland regeerden de christendemocraten en de liberalen de afgelopen honderd jaar vaker met elkaar dan met de socialisten. Daar vormen het christendemocratische CDA en de rechts-liberale VVD gezamenlijk centrumrechts. Het is een familietraditie om met beide te sympathiseren. Sybrand Buma Sinds afgelopen weekend lijkt het slechts een formaliteit voordat Sammy Mahdi voorzitter is van CD&V. De afgelopen twee jaar…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Vanuit Nederland kijkt Pieter De Jonge naar de ontwikkelingen bij CD&V en maakt de vergelijking met het wedervaren van CDA.

In Nederland regeerden de christendemocraten en de liberalen de afgelopen honderd jaar vaker met elkaar dan met de socialisten. Daar vormen het christendemocratische CDA en de rechts-liberale VVD gezamenlijk centrumrechts. Het is een familietraditie om met beide te sympathiseren.

Sybrand Buma

Sinds afgelopen weekend lijkt het slechts een formaliteit voordat Sammy Mahdi voorzitter is van CD&V. De afgelopen twee jaar kwam hij eerder over als rechts dan als midden. Dat lijkt vaker het geval bij jonge christendemocraten. De vraag blijft of hij de partij meekrijgt.

Van 2012 tot 2019 was Sybrand Buma partijleider van het christendemocratische CDA in Nederland. Deze telg uit een patricïersgeslacht had vooraf zijn sporen verdiend als fractiemedewerker en kamerlid. Buma positioneerde de partij als centrumrechts, met een conservatieve ondertoon.

Precedenten genoeg. Verkiezingscampagnes vanaf de jaren ’80 op een rij: met centrumrechts won het CDA, met midden verloor het. Electoraal gezien is CDA eerder gematigd rechts, dan een centrumpartij. Het partijkader wilde er alleen niet aan. Toen Buma bij de verkiezingen ‘slechts’ derde werd (op een totaal van 11 verkozen partijen), had hij intern afgedaan. Die zomer aanvaardde hij het burgemeesterschap van Leeuwarden.

Toen Buma partijleider werd, had CDA vanaf najaar 2001 een centrumrechtse koers gevaren onder aanvoering van Jan Peter Balkenende en diens secondant Maxime Verhagen. Verhagen was degene, die najaar 2010 de partij in een gedoogcoalitie met de rechts-liberale VVD en de omstreden PVV (Geert Wilders) loodste. CD&V wil sedert de nederlaag van 1999 niet meer centrumrechts zijn, maar ‘midden’.

Te vroeg pieken

Er zijn veel voorbeelden van jonge getalenteerde politici, die te vroeg op een belangrijke positie belandden. Dat in diverse politieke stromingen en in verschillende landen. Een enkeling maakt het waar. Bij de meesten is het de vraag hoe het was verlopen als de partij hen eerst meer ervaring had laten opdoen.

Hier enkel een Vlaams voorbeeld, aangestipt in het tweede seizoen van De Wissel van de macht. In 2000 werd Freya Van den Bosssche voor het eerst verkozen als socialistisch gemeenteraadslid. In 2001 werd ze al schepen, in 2003 minister. Wat als het haar was gegund eerst een volledige raadstermijn af te maken, voordat ze in haar tweede termijn hetzij schepen werd, hetzij een dubbelmandaat in het parlement of de kamer kreeg? Om pas ná een tweede termijn minister te worden? Of Caroline Gennez om pas later partijvoorzitter te worden? Moeten Conner Rousseau, Melissa Depraetere en Hannelore Goeman, allen in 2019 voor het eerst in het parlement of de kamer, wel blij zijn dat ze nu al partij- en fractievoorzitter zijn?

Begrijpt u waarom ik, was ik CD&V-lid geweest, eind 2019 in de tweede ronde op Joachim Coens zou hebben gestemd? Jonge talenten verdienen eerst een termijn als volksvertegenwoordiger. Wat overigens nieuwsgierig maakt: waarom werd hij in 2019 opvolger van Koen Geens, in plaats van een verkiesbare plaats op de lijst te krijgen?

Wij zijn nu 2,5 jaar verder. CD&V heeft letterlijk niemand anders, begrijpelijk dat ze zich nu achter hem scharen. Was het hem maar gegund eerst een legislatuur uit te zitten als staatssecretaris.

Karakter

Vrijdag werd CD&V op een dieptepunt gepeild. Die avond trad Coens af. De volgende ochtend kandideerde Mahdi zich. Die avond meldde Ivan De Vadder in het VRT-journaal dat door zich zo snel te kandideren, niemand anders dit nog kan doen, zonder over te komen als verdeeldheidzaaier nu het erop of eronder is. En hij wees erop dat Mahdi het moeilijk vond in 2019 zo nipt verloren te hebben.

‘Eén bron is geen bron’ en over De Vadder verschillen de meningen. Voordeel van de twijfel: Mahdi is naast zijn staatssecretariaat al anderhalf jaar bezig met zelfprofilering. Nadeel van de twijfel: de mededeling kwam pas nádat Mahdi zich kandideerde. Weet u, Pieter Omtzigt (afgelopen zondag op NPO 2 te gast in interviewprogramma College Tour) werd pas omschreven als ‘moeilijk om mee samen te werken’ ná het bekend worden van zijn conflict met de CDA-top.

Hoop van harte dat De Vadder ernaast zat. Er zijn namelijk ook veel voorbeelden van politici die zich beroofd voelden van het partijleiderschap. Nee, Boris Johnson die om die reden eerst Cameron en vervolgens May stoelpootzaagde is te gemakkelijk.

Slechte verliezers

Hierna volgen nog enkele Nederlandse voorbeelden. Op 24 juni 2006 verloor binnen het links-liberale D66 fractievoorzitter Lousewies van der Laan de leiderschapsverkiezing van minister Alexander Pechtold (bleef leider tot 2018). Vijf dagen later zei ze namens de fractie de steun op aan de regering-Balkenende II. Bij de vervroegde verkiezingen, november 2006, zakte de partij van zes naar drie zetels.

Op 31 mei werd bij de uitslag van een intern referendum bekendgemaakt. Mark Rutte werd partijleider met 51 procent, Rita Verdonk behaalde 46 procent. In november verloor de VVD zetels, terwijl Verdonk voldoende voorkeurstemmen kreeg voor tien Kamerzetels. Gevolg: machtsstrijd.

Bij diezelfde verkiezingen verwachtte Wouter Bos, lijsttrekker van de sociaaldemocratische Partij van de Arbeid (PvdA) CDA-premier Balkenende naar huis te sturen. CDA bleef de grootste partij. PvdA bleef tweede, maar verloor negen zetels. Bos werd vicepremier onder Balkenende, om de laatste dag in dag te saboteren vanaf de eerste dag totdat Bos zijn partij in 2010 terugtrok uit het ‘vechtkabinet’. Mevrouw Bos liet verstaan dat manlief een baan moest zoeken, die meer tijd liet voor huishouden en gezin en de PvdA belandde in de oppositie.

Oostenrijk

De Oostenrijkse christendemocraten lagen ook in de lappenmand toen het politieke wonderkind Sebastian Kurz partijleider werd. Aanvankelijk met succes: in 2017 en wederom in 2020 werd hij premier. Maar afgelopen najaar verliet hij de politiek, naar eigen zeggen omdat hij andere prioriteiten heeft nu hij vader is. Dat hij verdacht wordt van corruptie, ach.

Pieter de Jonge

Pieter de Jonge is historicus. Hij publiceert regelmatig op www.historiek.net en is Nederland-correspondent voor Doorbraak.be.