Servais Verherstraeten: ‘Hercreatie van politieke families niet in het belang van de Vlaming’

Na het mislukken van partijvoorzitters Paul Magnette (PS) en Bart De Wever (N-VA) staan we in de Wetsraat terug bij af. Er zal geen regeringsvorming onder hun vleugels plaatsvinden. Bij de CD&V is het ongenoegen en de teleurstelling groot. We vinden CD&V-Kamerfractievoorzitter Servais Verherstraeten bereid om commentaar te geven op de ontwikkelingen. Verherstraeten blijft voorzichtig, maar is duidelijk teleurgesteld. ‘Op dagen als deze moet je trachten zoveel mogelijk te zwijgen, om zaken die nu onmogelijk lijken morgen mogelijk te maken.’

Teleurstelling

Verherstraeten: ‘Alle Vlaamse partijen hebben maandenlang geroepen dat de twee grootste formaties — in elk deel van het land — hun verantwoordelijkheid moesten nemen. Ze hebben inspanningen geleverd, en dan is het jammer wanneer het niet lukt. Ik blijf van oordeel dat in een land als het onze het belangrijk is dat de twee sterkste formaties, wie dat ook moge zijn, hun verantwoordelijkheid nemen. Twee decennia terug was dat PS en CD&V, nu is dat PS en N-VA. Het is belangrijk voor de stabiliteit van een federale regering dat de sterkste spelers er deel van uitmaken.

Ik ben dus ontgoocheld, maar medio september blijft een belangrijk moment. Laat ons hopen dat er tegen dan een oplossing is. Ik durf nog steeds te hopen dat er zaken gaan bewegen. Maar wanneer je al een jaar lang geen regering kan vormen, ligt het uiteraard moeilijk. Wat er gisteren gebeurd is heeft het niet meer of minder moeilijk gemaakt. Half september is een belangrijk moment, maar dát wisten we al in maart.’

Nota door niemand ingezien

Over de inhoud van de nota van De Wever en Magnette kan Verherstraeten weinig kwijt. ‘Kijk, ze geven allemaal commentaar op een nota die ze niet gezien hebben. Ik heb die ook niet gelezen. Ik hoor binnen onze partij dat de twee onderhandelaars die ook níet hebben laten zien aan de andere partijen. Ze hebben enkel mondeling toelichting gegeven. Ik vind het zeer moeilijk en ook gevaarlijk om commentaar te geven op een nota die je niet hebt gelezen, en vooral niet hebt bestudeerd.’

Verherstraeten benadrukt het belang van onderhandelen. ‘Het eigene aan onderhandelingen is dat je niet met alles akkoord moet zijn om aan tafel te gaan zitten en zo te proberen om een akkoord te bereiken. Je hebt niet vooraf een akkoord over een totale tekst. De cdH had bemerkingen, maar was wel bereid aan tafel te zitten. Ook wij als Vlaamse christendemocraten waren het niet met alles eens, maar we waren wel bereid om er over te spreken.’

Perpetuum mobile

Over het standpunt van CD&V inzake hervormingen is Verherstraeten duidelijk. ‘Onze staatsstructuur is een perpetuum mobile. Het is logisch dat je je aan de hand van maatschappelijke tendensen aanpast om een efficiënter beleid te krijgen. De coronacrisis heeft toch duidelijk de onvolkomenheden van de zesde staatshervorming inzake volksgezondheid aangetoond. Het standpunt van onze partij is daarover gekend. Wij zijn geen voorstander van herfederalisering, maar voor een verdere regionalisering van volksgezondheid. Dat standpunt blijft wat het is, met de bereidheid hierover te praten met elke democratische formatie. Maar men kent ons startuitgangspunt, dat is duidelijk.’

Terugplooien op politieke families contraproductief

Verherstraeten bemerkt sinds de laatste verkiezingen een kwalijke tendens. ‘De hercreatie van de politieke families, die haaks staat op onze constitutionele structuur, maakt het zeer moeilijk om een regering te vormen. Binnen elke politieke familie leven ze in een andere electorale context, soms ook met een andere politieke strategie. Je kan het daar mee eens of oneens zijn, maar dat is wel de realiteit! Die moet je dan ook respecteren. Het opnieuw versterken van die politieke families maakt een federale regeringsvorming gecompliceerder. Temeer omdat ik vaststel dat, behoudens de christendemocraten, bij alle politieke families het zwaartepunt in het zuiden ligt.’

Binnen de politieke families is de afstand tussen cdH en CD&V op bepaalde domeinen wel het grootst. Verherstraeten ziet daar op zich geen breekpunt in. ‘Wij staan op veel punten kort bij elkaar. Over het institutionele kennen we een grotere diversiteit aan standpunten en liggen ze verder uiteen. Ik duid hen dat ook niet ten kwade en wij zijn bereid daarover aan tafel te zitten. Wanneer je je wagon constant aan iemand anders’ trein hangt, maakt dat een politieke regeringsformatie lastiger in een federale context.’

Ik stel in deze regeringsformatie vast dat de herversterking van de politieke families opmars maakt, ook al staat die dus haaks op onze staatsstructuur. Dat versterkt zeker niet de positie van de Vlamingen. Dat is mijn persoonlijk aanvoelen. Dat bemoeilijkt de federale regeringsvorming en dit is al twaalf, dertien maanden zo. Die tendens is niet gisteren begonnen.’

Winny Matheeussen :Winny Matheeussen (1973) noemt zichzelf misantroop, hondenvriend en bergzitter.