fbpx

Tag: Vrijspraak

Met melancholie en ambitie

Het is niet omdat je het kleinere huis inruilt voor een grotere woonst, dat je de deur niet zonder melancholie achter je dicht trekt die laatste keer. We hebben er samen al wat kilometers opzitten, Doorbraak en ikzelf. In oktober 1998 verscheen mijn laatste artikel als voorzitter van de Vlaamse Volksbeweging in het ledenblad. Vizie(r) heette dat, wat ik zowaar …

Willen Zij bij Wij, willen Wij Zij er bij?

Enkele maanden geleden ontving ik een uitnodiging voor een ‘neutraliteitsdebat’, onder meer georganiseerd door De Andere Mening (DAM). Die ‘andere mening’ is van mening dat de media worden gedomineerd door een eenzijdige, blanke mening. De meeste DAM’ers zijn moslims die hun eigen kijk op de gebeurtenissen prominenter aan bod willen zien komen.
Geef toe, dat is niet het verhaal dat aansluit …

Sluiten die fora!

Ik zal het maar toegeven. Ik ben een beetje een culturo en dus Klara-luisteraar. Het zal een karaktertrek zijn dat ik gemakkelijk neig naar minderheden.
Klara riep dit nieuwe seizoen Pompidou weer tot leven. Wat hebben ze daar met die gewezen en niet eens zo historische Franse president? Dat hij in Parijs een spraakmakende cultuurtempel neerpootte, zal er veel mee te …

Reageren maakt niet gelukkig

‘Het geluksniveau van mensen daalt nadat ze de negatieve posts van anderen lezen. Wanneer men vervolgens zelf een reactie post, schiet het eigen woedegevoel de hoogte in.’ Zo beweert ene Bernd Carette in een opiniestuk op www.knack.be (even een concullega onder de aandacht brengen, zo zijn wij dan weer). Hij doctoreert in de bedrijfspsychologie en heeft dus zeker boeken …

In Engeland schudden ze geen handen

Alle uitingen van collectief anderszijn op één grondgebied per definitie beschermen en zelfs bevorderen gaat in tegen het ideaal van integratie en samenleven. Dat verraadt een extreem individualistisch wereldbeeld en leidt naar een koude maatschappij.

Definitief gebrandmerkt

Onlangs verscheen het boek De plicht van de dichter dat handelt over Hugo Claus en de politiek (De Bezige Bij Antwerpen). Bijzonder knap uitgegeven, mooi en boeiend geïllustreerd, sterke bijdragen, kortom onmisbaar voor Claus-liefhebbers. Historicus Marnix Beyen neemt het hoofdstuk ‘Hugo Claus en de Belgische naties’ voor zijn rekening. Ik heb ruim uit dat hoofdstuk geput voor mijn artikel op …

Heeft de meerderheid altijd gelijk?

Ja, oké, het begint te vervelen om Guy Verhofstadt weer op te voeren en ik doe het ongaarne. Maar hoe flauw mijn verweer ook klinkt: hij is weer begonnen.
Het ging deze keer over Hongarije. Daar neemt het parlement beslissingen die Verhofstadt niet zinnen en dus begint hij – specialist in alles – te fulmineren. ‘De meerderheid heeft niet altijd gelijk’, …

Hij over wij & zij

Hugo Camps jubelde omdat het stadsbestuur van Gent besliste het woord ‘allochtoon’ te schrappen. ‘In tegenstelling tot Antwerpen, waar het stadsbestuur zich lijkt in te graven in een treitercultuur, is Gent de etnische tweedeling voorbij.’

Eén overheid er bij

Vlaanderen zorgt voor meer regels en meer ambtenarij. De fout ligt in het feit we er een niveau bij kregen zonder dat het oude – België – werd ontmanteld.

Europa één (mening)

De grote fracties in het Europees Parlement blijken consequent eensgezind te stemmen. Is er dan nog sprake van een democratie?

Over waarheden en hoeren

Wanneer ik deze regels aan het computerscherm toevertrouw, schrijven we 14 november. De gemeenteraadsverkiezingen zijn net één maand achter de rug. Lang genoeg voor CD&V en sp.a om te besluiten tot (P)EOT, (politieke) echtscheiding met onderlinge toestemming. Na de dreun die links Antwerpen moest incasseren op 14 oktober volgde die van 14 november.

Interlands en peilingen

De zomer kondigde zich mooi aan voor Di Rupo&Co. Een salvo van hoerastatistieken vloog lezers, kijkers en luisteraars langs de oren. Even kon de onoplettende waarnemer de indruk opdoen dat de Belgische regering goed bezig is.

‘Fuck dit artikel’

De digitale revolutie gooit ons aller levens in min of meerdere mate door elkaar. Eén voorbeeld slechts: om de reacties te kennen op wat in kranten en bladen verschijnt, moeten we niet meer op café, naar de fitnesszaal of het repetitielokaal van de fanfare. De fanfare is vandaag als het ware een huisorkest geworden. Via diverse fora lopen reacties van nobele onbekenden – die dat doorgaans ook willen blijven en zich dus van pseudoniemen bedienen – via het computerscherm de eigen woonkamer binnen.

Mandela, Dalai lama en BHV

In het federaal parlement zijn ‘ze’ BHV op ‘hun’ manier aan het splitsen. Ooit topthema, nu afgehandeld in doodse stilte.

Schuldig verzuim

Hoe het met Griekenland zal aflopen, moet de toekomst uitwijzen. In of uit de eurozone; in of uit de Europese Unie; goedschiks of kwaadschiks? Maar dat een exit van de Helenen uit de Europese muntunie mogelijk is, geeft nu ongeveer iedereen toe.

Oktoberkermis

Zo werkt de pers natuurlijk. In een vraaggesprekje voor Knack even iets zeggen over de eventuele kandidatuur van Bart De Wever in Antwerpen; dan weet je dat het bingo is.

Grondwet overtreden om land te redden

Fiscale fraude aanpakken? Natuurlijk. Wie kan daar nu tegen zijn. Maar hoeveel kritiek krijgt de regering-Di Rupo om op een ronduit frauduleuze manier met de Belgische grondwet om te springen?

De weerbaarheid van een regime (vrijspraak)

In de regering-Di Rupo zal de grootste Vlaamse partij niet vertegenwoordigd zijn. Ondemocratisch? Neen, zolang die grootste partij geen volstrekte meerderheid behaalt of onvoldoende bondgenoten vindt en (de) anderen samen wel aan voldoende zetels komen, kan ze opzij worden geschoven zonder daarmee de democratische regels met voeten te treden.

vrijspraak (september 2011)

We zitten dus wereldwijd opgescheept met een kanjer van een economische crisis. En wij zitten zonder regering. Dubbel probleem dus. Hoewel. Landen als Griekenland, Portugal, Ierland, Spanje of Italië hebben wel allemaal een regering, maar dat blijkt geen zekere remedie tegen ellende. 

Vrijspraak (juli 2011)

Ben een boek aan het lezen over de geschiedenis van de SP. Ik bedoel wel de Nederlandse SP, ontstaan in de beginjaren 1970 als verzameling fanatieke maostische revolutionairen. In 1994 won de partij haar eerste twee Kamerzetels om in 2006 uit te groeien tot derde partij van het land met 25 zitjes. Vorig jaar zakte ze weer naar 15 zetels, met zowat 10 % van de stemmen.

Vrijspraak (juni 2011)

Of het een opgezet één-tweetje was, weten we niet, maar Koen Schoors en Paul De Grauwe, economieprofessoren in Gent en Leuven, tapten recent wel uit hetzelfde vaatje door te beweren dat de communautaire problemen er niet echt toe doen.

Vrijspraak (mei 2011)

Het is laat op de avond wanneer ik dit schrijf. In menige vuilniszak ligt m’n hoofd momenteel rond aardappelschillen gerold. M’n foto toch, die het opiniestuk van mijn hand sierde (?) in De Standaard van vandaag (13 april). Dat gaat over Slechte Vlamingen, de SV’s die als een spook door Vlaanderen waren.