Actualiteit, Buitenland
Theresa May werd op 13 juli 2016 premier.

Theresa May, één jaar later

Van 'Brexit Queen' naar 'dead in the water'

Theresa May werd een jaar terug (13 juli 2016) premier van het Verenigd Koninkrijk. Van de sterke politica van toen blijft vandaag niet veel meer over.

Van ‘absolute vorst’ naar ‘lame duck’

Begin dit jaar duwde May haar wil door met de snelheid van de Oriënt Express. Er zou een ‘Great Repeal Bill‘ komen waarbij alle EU-wetten in één ruk Britse wetgeving worden. Om dit mogelijk te maken haalde ze koninklijke rechten van onder het stof van de 16de eeuwse koning Hendrik VIII. Het leverde haar de kritiek op dat ze zich gedroeg als een absolute vorst. De ‘Great Repeal Bill’ kwam er niet, omdat May zegezeker onverwachte verkiezingen uitschreef. Maar de kiezer speelde niet gewillig mee in haar draaiboek. Haar partij behaalde op zich een mooi resultaat. Men moet al terugkeren naar de vroege jaren 80 voor zo’n resultaat voor de Conservatives. Maar ook Labour scoorde heel sterk. Daar had Theresa May en haar omgeving niet op gerekend. Haar volstrekte meerderheid kelderde. Sinds de verkiezingsdag is de premier ‘ a lame duck’. Ze borg haar koninklijke allures op.

Kamikazepolitiek

Binnen haar partij worden de messen volop gewet. De vraag luidt niet of Theresa May van de voorgrond verdwijnt, de vraag is wanneer ze opstapt als premier. Er bestaat zelfs een ‘kamikazefractie’ bij de Tory’s die de macht aan Labour wil geven. De parlementsleden geloven dat enige tijd onder het ‘wanbeleid’ van een Labourregering de Tory partij terug machtig zal maken. May geniet het voordeel dat niemand meteen staat te springen om het voortouw te nemen. Verschillende lieden uit haar kabinet hebben zelf te veel hun vingers verbrand. Het brexitdossier is zo comfortabel als je blote handen leggen op een hete kachel. De Conservatieve Partij is onderling verdeeld over de aanpak van de brexitonderhandelingen. Haar brexitminister David Davis kibbelt openlijk met haar minister van Financiën Philip Hammond over het resultaat van de onderhandelingen. May kijkt machteloos toe. Het enige geluk dat Theresa May in deze politieke rommel geniet, is de even grote verdeeldheid bij de oppositie. Een krappe meerderheid op de Labourbanken stemde samen met de regering een pro-EU amendement op de brexitvoorstellen weg. Het was een bescheiden overwinning voor May en een tik voor de onverwacht populaire Labourleider Jeremy Corbyn.

Uitgestoken hand om de brexit te redden

Op 10 juli ll. verzocht premier Theresa May openlijk om steun van de oppositieleider Jeremy Corbyn. May weet dat Corbyn net als zij werk wil maken van de brexit. Ze nodigt hem uit om ‘bij te dragen in plaats van te kritiseren’. Maar de eurosceptici in haar eigen partij vrezen ervoor dat Corbyn er alles aan zal doen om de brexit zo ‘soft’ mogelijk te maken. May wijst erop dat ze niet wil inbinden als het over de bevoegdheden van het Europese Gerechtshof gaat. Ook over de ‘Single Market’ en de douaneunie wil ze voet bij stuk houden. Maar ze roept de oppositie op samen na te denken over de brexitaanpak. ‘We mogen het dan niet over alles eens zijn, maar door het parlementaire debat – de trots van onze natie – kunnen ideeën verduidelijkt en verbeterd worden.’ Het is een opmerkelijke knieval van de vrouw die ooit zo machtig leek.

Reacties

Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel
Hoofdredacteur: Pieter Bauwens
Webbeheer: Dirk Laeremans