fbpx


Binnenland
journalistiek

Twee politicologen pleiten voor (nog) bravere journalistiek

Eén interview, twee proffen, drie denkfouten


Aangeboden door deze bibliotheek


Dit plus-artikel wordt u aangeboden door deze bibliotheek die voor u een abonnement nam.

Vindt u het interessant? Neem dan vandaag uw eigen gratis proefabonnement van 30 dagen.



Op maandag 24 januari zette De Morgen de week groots in met een tweegesprek tussen politicologen Carl Devos en Hendrik Vos, beiden verbonden aan de UGent. Ze tonen waar een politicoloog voor dient: om mensen te behoeden voor ‘extreme’ meningen. De algemene teneur van het interview is, dat de huidige Vivaldi-ploeg (en ook de Vlaamse regering) beter moet presteren en minder kibbelen. Een zeven op tien zeg maar, met de vermelding: ‘Ge kunt beter’. Een zacht verdict, maar ze zeggen…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Op maandag 24 januari zette De Morgen de week groots in met een tweegesprek tussen politicologen Carl Devos en Hendrik Vos, beiden verbonden aan de UGent. Ze tonen waar een politicoloog voor dient: om mensen te behoeden voor ‘extreme’ meningen. De algemene teneur van het interview is, dat de huidige Vivaldi-ploeg (en ook de Vlaamse regering) beter moet presteren en minder kibbelen. Een zeven op tien zeg maar, met de vermelding: ‘Ge kunt beter’.

Een zacht verdict, maar ze zeggen er ook bij waarom: er was het virus he, beste mensen, een onbekend gegeven. En opiniemakers moeten nu maar eens ophouden met negatief uit de hoek te komen, want dat speelt in de kaart van extreem rechts. Ik fileer de argumentatie even voor u.

‘Het is allemaal de schuld van het virus’

journalistiekVRT

Prof. Carl Devos pleit voor mildheid jegens onze bestuurders.

‘Deze generatie politici is bekwaam en heeft het beste met ons voor. Maar eind vorig jaar ging het coronabeleid de mist in. Dat geven ze zelf toe.’(…) ‘Als je het hele coronaplaatje bekijkt, mogen we blij zijn dat we in België wonen. Dat er af en toe een stommiteit in het beleid sluipt, is normaal.’

Professor Devos ontlast hierbij Wilmès, De Block en De Croo, maar ook Jambon en Beke, van tienduizend rusthuisdoden, zorgpersoneel met een schrijnend gebrek aan testmateriaal, verbrande en niet vervangen mondmaskers plus de leugens daar rond, een compleet falend systeem van contact tracing en de daarmee gepaard gaande geldverspilling, en last but not least een totaal gebrek aan coherent beleid waardoor expert Marc Van Ranst op een bepaald moment wel de feitelijke premier leek.

Er is de chaos over de kernuitstap, er zijn de onbetaalbare energiefacturen, en in Wallonië leven mensen nog tussen beschimmelde muren na de waterramp. Er is het onwaarschijnlijk zwakke Vlaamse bestuur dat op geen enkel moment Vlaanderen in beeld bracht tenzij als Belgisch filiaal, er zijn de stilliggende werven van die Jambonregering, het PFOS-schandaal, Devos lijst ze zelf op. Onder welke steen zitten dan die bekwame politici verstopt?

Corona een excuus? Het punt is eigenlijk dat de pandemie een gouden kans was voor bestuurlijk talent om zich te bewijzen. En dat Vlaanderen en België het omgekeerde deden. Corona was en is een lakmoesproef voor de politiek wereldwijd. In kalme tijden kan iedereen op de winkel letten en als minister van posterijen filosoferen over de prijs van een postzegel. Kwaliteit komt naar boven als de nood aan de man en de vrouw is. Had Winston Churchill ‘pech’ toen de tweede wereldoorlog uitbrak? Neen, hij verving de zwakke Chamberlain als premier, loodste Engeland door helse tijden en bewees net in die periode een groot staatsman te zijn.

Voor Devos moet de politiek zich herpakken (Reset, hét modewoord), maar kan je dat verwachten van politieke dwergen? Wat zouden ze moeten doen, behalve een spin doctor in dienst te nemen die hen leert er zich uit te lullen? Heeft het volk niet het recht en zelfs de plicht om het malgoverno af te straffen? Wat ons tot de tweede redeneerfout brengt, eentje van zijn collega:

Zwarte zondag, het ultieme doemscenario

journalistiekVRT

Prof. Hendrik Vos: ‘Er zijn goede redenen om het cordon in stand te houden’

Voor beide heren is een nieuwe overwinning van het Vlaams Belang, waarna een uitzinnige bende het parlement zal bestormen, het ultieme schrikbeeld.

Vos: ‘Dáárom is het zo belangrijk dat de verzamelde commentatoren niet vervallen in overdreven negativisme, want dat vergroot de kansen van de populisten. Als iedereen schrijft dat de politiek er niets van bakt, moet je niet schrikken dat de mensen dat ook vinden, en dat ze in 2024 massaal de middenvinger opsteken. Voor je het weet, staat er dan iemand verkleed als bizon in het parlement.’ (…) ‘Er zijn goede redenen om het cordon in stand te houden. Een regering met Vlaams Belang zou griezelig veel schade aanrichten, maar als land overleven we dat wel, net zoals elders in Europa.’

De journalisten en opiniemakers weten dus wat hen te doen staat: positief berichten over het beleid en zich van al te kritische commentaren onthouden, teneinde geen ‘verzuring’ teweeg te brengen en de traditionele beleidspartijen te verontrusten. Zoiets heeft een naam: regimepers. Dat iemand als Hendrik Vos dat zomaar meegeeft, bewijst hoezeer zogenaamd kritische academici aan de macht gehecht zijn, en als elite waken over het status-quo. Ironie: het is net deze mentaliteit die het zogenaamde populisme voedsel geeft en extreem-rechts winst oplevert.

Zwarte zondag: de term schijnt ooit gelanceerd te zijn door Louis Tobback (SP), dé verliezer op die verkiezingsdag van 24 november 1991, en toenmalig minister van Binnenlandse Zaken. Sindsdien hebben alle media en politieke commentatoren de uitdrukking overgenomen, als een doembeeld en een waarschuwing.

In werkelijkheid was er niks zwarts aan die zondag, toch niet voor iemand die gewoon naar de lucht keek. De oproep aan journalisten om zich gedeisd te houden, is zonder meer een oproep tot (zelf)censuur en een ordewoord voor de regimepers, die veel dichter aansluit bij wat zich in Duitsland anno 1936 afspeelde, om nog eens de retoriek van Tobback te gebruiken. Een pleidooi van politicologen vandaag voor het cordon, een alliantie dus van alle partijen tegen de machtsdeelname van het VB, getuigt van een ivoren-toren mentaliteit binnen een academische bubbel die weinig voeling heeft met de sociologische realiteit anno 2022.

‘Alles behalve polariseren’

journalistiekVRT

Unisono: ‘Leve het Belgische compromis’

Over één ding zijn beide heren het gloeiend eens: polarisering is een slechte zaak. Dus: leve het geschipper, de koehandels in de coulissen en het compromis, dat is wat onze democratie kenmerkt.

Het klassieke Belgische compromis, – dat zouden Vos én Devos toch moeten weten,- heeft een onbestuurbaar land opgeleverd dat gedoemd is om water in de wijn te doen en zere tenen te ontwijken. Hadden de Vlamingen in 1970 niet gecapituleerd met de grendelgrondwet in ruil voor wat symbolische toegevingen, dan was België al lang een confederatie, tenzij het gewoon was uiteengevallen. Alle staatshervormingen -we hebben er nu al zeven gehad- dragen de vingerafdruk van een regime en een politiek establishment dat via diplomatiek-ondoorzichtige abrakadabra vooral het status-quo nastreeft, met dien verstande wel dat de Vlamingen de rekening betalen.

België hangt aaneen van de compromissen, en laat nu net dàt de wortel zijn van de onbestuurbaarheid. Heel de uitwas van de multiculturele staat is een vernuftige poging om dat Belgisch compromis om te zetten in een demografisch moeras dat als ‘diversiteit’ wordt verkocht. Al wie mort, en vindt dat er zoiets als een Europese identiteit bestaat die wringt met de islam, is een extremist die ‘polariseert’, geen nuances ziet, scheldt, ruzie zoekt (professor Vos gebruikt deze kwalificaties door elkaar).

Ach, dat gevloek op het polariseren, letterlijk het ontstaan van tegenpolen. Als polariseren betekent dat mensen stelling nemen, kleur bekennen en het open debat opzoeken, hebben we het dan niet gewoonweg over een degelijk functionerende democratie? Zijn politici en opiniemakers die ‘polariseren’, niet gewoonweg mensen die de dingen benoemen en het debat zin geven?

Filip Dewinter – van wie ik geen fan ben – wordt wel beschouwd als de meest invloedrijke politicus sinds de tweede wereldoorlog in Vlaanderen en wellicht zelfs België. Waarom? Omdat hij een duidelijk punt maakt, en voor- en tegenstanders dwong tot kleur bekennen rond het migratiethema en de positie van de islam in onze samenleving. Dat is onmiskenbaar positief voor het debat, het échte debat dan. Er is niet te veel, maar eerder te weinig polarisering. Er is vooral te veel wolligheid, ontkenningsgedrag en ontwijkend taalgebruik waardoor mensen pas echt nerveus worden.

Conclusie: Zwarte Zondag zal alleen kunnen vermeden worden als men de verkiezingen op een zaterdag organiseert. Het is ontnuchterend hoe politicologen, die vrijwel dagelijks als media-orakels te lezen of te zien zijn, over democratie denken: als het beheren van de consensus. De politicologie neemt hier het statuut aan van pseudowetenschap, die niet observeert en analyseert, maar boordevol aannames en semi-geheime agenda’s zit. Sorry Vos en Devos, kom maar eens terug in september.

Johan Sanctorum

Johan Sanctorum is filosoof, publicist, blogger en Doorbraak-columnist.