Buitenland
Israël VN

Israël boven België in de Veiligheidsraad

Sinds 1945 is alles veranderd, behalve dan de Veiligheidsraad van de Verenigde Naties. Frankrijk en het Verenigd Koningrijk zijn nog steeds permanente leden met een veto, alsof zij nog steeds wereldmachten zouden zijn. De rest van de WEOG-landen (Western Europe & Other Group) kunnen alleen meedingen naar een tijdelijk lidmaatschap. Binnenkort komen er twee van die tijdelijke zitjes vrij en er zijn drie kandidaten: België, Duitsland en Israël.

De verkiezing van Duitsland is een kwestie van rechtvaardigheid. De Bondsrepubliek is de vierde grootste betaler van het VN-budget, de 2de grootste sponsor van de humanitaire fondsen en de economische motor van de hele Europese Unie. Je kan eigenlijk niet verantwoorden dat Frankrijk wél, maar Duitsland níet aan zet komt in de Veiligheidsraad. Bovendien heeft Duitsland na de val van het Derde Rijk een anti-militaristische cultuur ontwikkeld, die sterk gericht is op de Verenigde Naties.

Dus blijft er één zetel over, die naar België of Israël moet gaan. Als dit echt een rechtvaardige wereld zou zijn, dan zou België zich beleefd terugtrekken uit de race. Israël heeft meer nood aan én recht op een plaatsje in het hoogste orgaan van de Verenigde Naties.

Israël: nooit aan tafel, altijd gespreksonderwerp

Israël is nog nóóit lid geweest van de Veiligheidsraad (voor België zou het al de zesde keer zijn). Er zijn weliswaar nog 65 andere landen die evenmin ooit deel uitmaakten van dit hoge orgaan, maar Israël draagt financieel gezien meer bij aan de middelen van de VN dan die 65 andere staten opgeteld. Je kan de kernmacht Israël ook niet eeuwig blijven behandelen als Andorra of Fiji.

Bovendien is Israël voortdurend onderwerp van gesprek bij de Verenigde Naties. De VN heeft al 45 resoluties aangenomen tégen Israël: meer dan tegen alle andere lidstaten van de VN samen. Áls België al ter sprake komt bij de VN, dan gaat het hooguit over de prangende vraag of de oorlogsmonumenten in onze Westhoek door Unesco moeten erkend worden als werelderfgoed.

Een zitje in de Veiligheidsraad geeft aan Israël de kans om te antwoorden op de voortdurende kritiek. Dat zou ook aanlokkelijk moeten zijn voor de vele tegenstanders van het Israëlische beleid (of het Israëlische bestaansrecht). Het debat over de Palestijnse kwestie en de acties van de staat Israël kan dan eindelijk volop gevoerd worden in het hoogste cenakel van de Verenigde Naties.

De ervaring en visie van Israël

Anders dan België is Israël een regionale speler die internationaal boven het eigen gewicht bokst. Zo is Israël een onderschatte actor in de Syrische burgeroorlog. Het land speelt een sleutelrol in het Midden-Oosten. Niemand kan ontkennen dat Israël decennia ervaring heeft met internationaal conflict en moeizame diplomatie. Al sinds het eigen ontstaan, nota bene op basis van een resolutie van de Verenigde Naties, balanceert Israël op een slappe koord. Die expertise zou goed van pas kunnen komen in de Veiligheidsraad.

Critici zullen opwerpen dat Israël met een eigen agenda naar de Veiligheidsraad komt, maar daarin verschilt het land dan niet van de meeste andere leden (en al zeker niet van de permanente leden). Israël heeft tenminste een visie op internationale verhoudingen – iets waar je België niet van kan verdenken. De Belgische lobbyisten spelen het zelfs uit als een troef: ‘België is het land dat zonder nationale belangen naar New York komt’, maar dat is een eufemisme voor de waarheid. Het ontbreekt België eenvoudigweg aan een consequent buitenlands beleid. Wat zouden ‘wij’ eigenlijk gaan doen in New York?

Zelfkennis en fatsoen 

Israël maakt in realiteit bitter weinig kans op een zetel in de Veiligheidsraad. Een land moet maar liefst tweederde van de 193 VN-lidstaten achter zich krijgen. De Arabische landen hebben 56 stemmen en de internationale boycotbeweging stuurt vele andere stemmen weg van Israël. Er zijn op dit ogenblik nog alijd 32 VN-lidstaten die het bestaan van Israël niet eens erkennen. Duitsland en België hebben de buit zo goed als binnen.

Het Belgische lidmaatschap van de Veiligheidsraad zal geen enkele historische impact hebben. Gedurende twee jaar zullen alle VRT-journaalverslagen over de Veiligheidsraad 15 seconden langer zijn, omdat na de Amerikaanse ambassadeur ook de Belgische vertegenwoordiger schermtijd moet krijgen. De federale regering zal het gebruiken als een PR-platform. Naderhand zal niemand er zich iets over herinneren.

De VN-lidstaten hebben nog altijd de kans om de Joodse Staat definitief te erkennen als een volwaardig lid van de internationale gemeenschap. Als onze Belgische vertegenwoordigers zouden beschikken over zelfkennis en fatsoen, dan brachten ze hun anonieme stem uit voor Israël.

Dominique Laridon

steun doorbraak

Wil u graag meer lezen van Dominique Laridon?

Doorbraak is een onafhankelijk medium zonder subsidies. We kunnen dit enkel doen dankzij uw financiële steun. Uw steun geeft onze auteurs de motivatie om meer en regelmatiger te schrijven. Steun ons met een kleine bijdrage of word vandaag nog Vriend van Doorbaak.

Ik help Doorbraak groeien.

Dit artikel delen of afdrukken




Commentaren en reacties


Kijk vooraf even op onze Spelregels en technische problemen
Reacties - klik hier

Voeg een reactie toe

https-doorbraak-be

Lees ook

Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel
Hoofdredacteur: Pieter Bauwens
Webbeheer: Dirk Laeremans