Actualiteit
Open VLD

Waarom Open Vld kiest voor paarsgroen

Er zit ook lekkers voor de liberalen in de koekjesmand


De blauwdruk voor een paarsgroene regering verbluft iedereen in Vlaanderen. Wanneer slechts de helft overblijft van de rode voornemens kan dat al leiden tot een merkelijke belastingverhoging – het zullen vooral de Vlamingen zijn die het benodigde geld moeten ophoesten. Waarom stapt Open Vld mee in dit belastingverhaal?

Armoede bij ouderen?

Het klinkt allemaal erg opbouwend: een minimumpensioen van 1500 euro. De vraag is natuurlijk: waar komt die eis vandaan? Want in de praktijk is de armoedeproblematiek bij senioren in ons land behoorlijk onder controle… We kennen sinds het begin van deze eeuw het stelsel van de Inkomensgarantie voor Ouderen (IGO). IGO is een uitkering voor 65-plussers die niet over voldoende financiële middelen beschikken. Het verkrijgen ervan is gekoppeld aan bepaalde nationaliteits- en verblijfsvoorwaarden.

Het bedrag dat daartegenover staat, hangt dan weer af van de gezinssituatie en de bestaansmiddelen. Het gaat om een, op het eerste gezicht, aanvaardbare regeling. Je hebt recht op een IGO wanneer je financiële middelen per maand lager liggen dan: 1 121,72 EUR voor alleenstaanden of 747,81 EUR voor samenwonenden (na de meest recente indexsprong). Het lijkt in de eerste plaats aan de IGO te danken dat het armoederisico bij ouderen de voorbije twee decennia in ons land significant is afgenomen.

Even terzijde: hoe situeren we ons ten aanzien van het buitenland? Internationale vergelijkingen zijn niet zo gemakkelijk te maken omdat het bezit van een individuele woning een belangrijke factor in het levenscomfort van de gepensioneerde burger is. Op dit vlak is ons land nagenoeg wereldkampioen. En vergeten we niet dat ook dit mogelijk werd dankzij een ruime fiscale tegemoetkoming: de woonbonus.

Ook hier heeft de gemeenschap rijkelijk bijgedragen aan de bestaanszekerheid van de ouder wordende landgenoot. Het gevolg is dat onze gepensioneerden weliswaar moeten rondkomen met een (internationaal gezien) karige uitkering, maar zich toch een patroon kunnen permitteren dat bovengemiddeld is. Vraag dat maar eens na bij reisbureaus en bij de horeca..

Liberalen in groenlinkse wateren

Indien men de inkomenssituatie van de bejaarden zou willen verbeteren, bestaat de meest logische oplossing erin om de uitkeringsnormen in het IGO te herbekijken (bijvoorbeeld door de grenzen op te trekken). Het gaat hier over een systeem dat zijn nut al bewezen heeft. Waarom het op een andere manier proberen, via een ‘blinde’ en belangrijke verhoging van de pensioenuitkeringen?

Voor groenen en socialisten is het antwoord duidelijk: mensen hebben onbeperkte rechten op een maximale uitkering, van welke aard ook. Wat doen de liberalen in dit gezelschap?Om dat te doorgronden, moet je beseffen dat onze sociale bescherming alle kenmerken heeft van een verzekeringsstelsel: de inkomsten (de sociale bijdragen, aangevuld door belastinginkomsten) moeten in evenwicht zijn met de uitgaven (de uitkeringen). Dit is de reden waarom de pensioenregeling voor zelfstandigen zo lang minimalistisch is geweest: zij hebben zich altijd verzet tegen hoge sociale bijdragen – en dus is (of beter gezegd: wàs) hun pensioenbedrag aan de lage kant. Nogmaals: voor de behoeftigen onder hen gold dan het IGO-stelsel als vangnet.

Maar het grote probleem voor onze liberale vrienden is dat deze laatste bijkomende uitkering rekening houdt met de bezittingen van de IGO-begunstigde: spaargeld, een eigen woning, huurinkomsten. En zelfstandigen plegen na hun loopbaan al eens te beschikken over dit soort extra’s – waarop de fiscale heffingen dan nog eens extra bescheiden zijn. Jawel: dààrom is de liberale fractie zo enthousiast over het forfaitaire optrekken van het pensioenbedrag, zoals onze linkse vrienden dit voorstellen.

Dat wordt toegekend zonder rekening te houden met andere inkomsten. En de zelfstandige kan in zijn loopbaan tevreden blijven met zijn/haar beperkte toeslagen die verschuldigd zijn op de inkomsten van zijn/haar activiteiten en het batig saldo (al dan niet aangevuld door niet-aangegeven extra’s) stoppen in materiële bezittingen die niet onderworpen zijn aan een sociale-zekerheidsheffing. Open Vld en MR tevreden, behalve de belastingbetaler die als arbeider of bediende de volle pot betaalt aan bijdragen. Maar die stemmen, als ze een beetje bij hun verstand zijn, toch niet voor die partijen.

Een gulle hand voor links

De mening van de PS is duidelijk: de poort naar migratie moet terug worden opengezet. Ook hier geven links en rechts elkaar de hand. Migranten uit de derde wereld stemmen welhaast allemaal socialist, dus voor onze linkse vrienden is bijkomend stemvee welkom. En voor de bedrijven is een overvloed aan weinig eisende arbeidskrachten een zegen.

Vooral als de gemeenschap (de belastingbetaler) moet opdraaien voor de integratie-inspanningen en de bijkomende opleidingen. Laat maar komen, die migranten, te meer om de volgende reden. De Standaard presteerde het in zijn editoriaal van 20 november over de winteropvang van daklozen en migranten te laten vallen: ‘Het profiel van de Afrikaanse migranten is, nog meer dan gedacht, dat van de jonge middenklasser die door de familie op pad werd gestuurd om de Europese welvaart te bereiken.’

Niks dompelaars, dus, en dat is ook logisch als je ziet welke sommen er worden neergeteld voor de diensten van mensenhandelaars. Zou het niet tijd worden dat we deze gezonde en welvarende jongemannen terugsturen naar hun land van herkomst? Het zijn zij die daar hun samenleving erbovenop moeten helpen en er ook de mogelijkheden toe hebben. Zouden we ons niet beter bekommeren om de echte sukkelaars uit de derde wereld? Nee dus: PS en Open Vld: één front!

De pest voor Vlaanderen?

Ook de ethische vraagstukken kunnen zorgen voor een goede verstandhouding tussen rechts en links. De regeringen Verhofdstadt I en II waren rampen voor het budgettair evenwicht. Doorgaans wordt daarover vergoelijkend gesproken omdat ze een doorbraak hebben verwezenlijkt in de discussies over het levenseinde en abortus. Allicht zal dit ook het enige wapenfeit worden onder de regering-Rutte I – voor alle overige beleidsaspecten stevenen we af op een ramp. Die zal vooral gevoeld worden door het noorden van het land.

Waarom bevat het ontwerp voor een toekomstige paarsgroene regering zo’n passages? Antwoord: het is een blauwdruk van het PS-verkiezingsprogramma. Wat kan het onze zuiderburen schelen dat het vooral de Vlamingen zijn die voor al dat moois moeten opdraaien? In contrast hiermee verbluft de coulante houding van de Open Vld, bij uitstek nochtans dè partij die zich steevast bezorgd toont over de belastingdruk. Dat doet vragen rijzen, en niet alleen op deze webstek…

Misschien wordt het tijd voor opnieuw een naamverandering? Waarom niet terug naar het verleden: PVV, Pest voor Vlaanderen? Niet dat dit belangrijk is: wanneer Gwendolyn Rutten haar slag thuis halt en premier wordt van een onvermijdelijke linkse belastingregering, bestaat die partij over enkele jaren in het noorden van ons land gewoonweg niet meer.

Aangeboden door de Vrienden van Doorbraak


steun doorbraak

Dit artikel wordt u aangeboden door de Vrienden van Doorbraak

Door een jaarlijkse of maandelijkse bijdragen financieren de Vrienden van Doorbraak de publicatie van de gratis toegankelijke artikels op doorbraak.be. Onze vrienden krijgen ook korting in de Doorbraak winkel en exclusieve uitnodigingen.

Ik word vriend van Doorbraak.

Jan Van Peteghem

Jan Van Peteghem is emeritus-gasthoogleraar aan de Faculteit Ingenieurswetenschappen van de KU Leuven