Media
Standpunt
Standpunt

Weg met lezersreacties!

Minder lezersreacties, meer relevante journalistiek

Als media meer debat willen, moeten ze hun eigen pensée unique doorbreken in plaats van lezersreacties te modereren.

lezersreacties

‘Zelfs wanneer de feiten nog maar net gebeurd zijn, zitten we al klaar om de rekening te maken’, schrijft Dimitri Antonissen, hoofdredacteur van Het Laatste Nieuws en HLN.be. Vergis u niet, het gaat hier niet over fake news of over opiniërende journalisten maar over online lezersreacties.

Quizzen

‘We zijn ongelooflijk hard geworden voor elkaar’, haalt Antonissen verder aan. Met die ‘we’ veronderstel ik al wie fors reageert, vaak gehinderd door onwetendheid. Zo deed een Noorse nieuwssite onlangs een experiment, vermeld Antonissen. ‘Vooraleer je commentaar kon geven, moest je een kleine quiz invullen over de inhoud van het artikel. Het resultaat was dramatisch: 72% faalde voor de test.’ Eigenlijk was dat best een interessant experiment. Zo is al wie kan reageren tenminste mee met de feiten en weten quizzers of ze het nieuws begrepen hebben.

Het Laatste Nieuws hanteert een andere aanpak, legt Antonissen uit. ‘Daarom hebben we onlangs het moderatieteam aangepast en uitgebreid. Van elke reactie die iemand post op HLN wordt op voorhand gecheckt of die overeenkomt met de gebruiksvoorwaarden (onder andere: geen haatberichten, geen racisme, geen oproep tot geweld…).’ De helft van de 100.000 reacties die er maandelijks binnenlopen wordt zo geschrapt. Binnenkort zal HLN ook screenen op pseudoniemen.

Het is natuurlijk goed dat haatberichten en dergelijke gefilterd worden, maar dat gaat voorbij aan de essentie: wat is de meerwaarde van reacties op nieuwsberichten? Kunnen kranten niet beter hun schaarse tijd en middelen steken in hun eigen berichtgeving in plaats van hun lezers op te voeden?

Volgens Antonissen zou het uitschakelen van reacties op HLN echter enorm afbreuk doen aan ‘de duizenden lezersbrieven en reacties die wel met autoriteit of vanuit het hart spreken’. Is het die (praktische) afweging wel waard? En kan er dan niets nuttiger gedaan worden met waardevolle reacties die verloren geraken in een massa van meningen? Knack.be maakte eerder deze oefening en begin dit jaar besloot de redactie om reacties niet meer te faciliteren.

Jago Kosolosky, hoofdredacteur van Knack.be hierover in De Morgen: ‘Drie jaar geleden dachten we dit te kunnen oplossen door het anoniem reageren onmogelijk te maken. Maar de creativiteit van enkelingen bleek grenzenloos en sommigen bleven de ruimte onder artikels vervuilen aan de hand van valse profielen die we wegens gebrek aan tijd en middelen onmogelijk konden bestrijden. De constructieve reacties — want die waren er wel degelijk — verdronken tussen commentaren waarin elke zoektocht naar dialoog onvindbaar was.’ Ook op andere online nieuwsmedia kunnen lezers al even niet meer of nauwelijks reageren. Bovendien staat Knack.be, een van de online nieuwssites die met de nodige ernst degelijk werk levert, tenminste open voor gefundeerde opiniestukken van lezers.

Meer modereren op sociale media

Waar wacht HLN nog op? Volgens Antonissen zijn de tienduizenden reacties per maand een belangrijke graadmeter van wat er leeft in Vlaanderen. Klopt dat? Hoe representatief is die groep dan wel?

In ieder geval heeft HLN hiervoor zijn moderatieteam aangepast en uitgebreid. Kan die krant dat geld en middelen dan nergens anders aan besteden? En moet een medium zo nodig lezersreacties toestaan? In ons geval, wij zijn geen massamedium, biedt het nog een overzichtelijke meerwaarde. Op Doorbraak kunnen lezers onderaan artikels reageren via hun Facebookaccount. (Reageer gerust op dit artikel.) Bovendien vinden lezers zelf de reacties waardevol en appreciëren ze deze mogelijkheid, als is het maar om interessante discussies mee te volgen.

En in tegenstelling tot HLN gaan Doorbraak-lezers wel in debat met elkaar in plaats van monologen te voeren. Wanneer nodig grijpt de redactie van Doorbraak in en heel zelden gebeurt dat op de Facebookpagina. Dat laatste zou vooral een taak van HLN moeten zijn. Dat gebeurt daar momenteel ook in de mate van het mogelijke.

Censuur

Het censuurargument wanneer een medium geen reacties meer op zijn eigen kanaal aanbiedt, houdt geen steek. Lezers hebben namelijk de mogelijkheid om artikels te becommentariëren en te delen op sociale media, waardoor ze bovendien volledig zelf verantwoordelijk zijn voor hun uitspraken.

Meer debat? Graag. En liefst ten gronde, want wat bereik je met iedereen onderaan een artikel zijn gedacht te kunnen laten zeggen? Dat is zoals roepen in de woestijn. Nochtans staan media in een ideale positie om kwaliteitsvol maatschappelijk debat te organiseren.

De HLN-hoofdredacteur wil ten slotte dat het debat niveau haalt. Dat niveau bepaal je allereerst zelf met de kwaliteit van je artikels (en dan denken we niet aan titels zoals ‘Big Boobs Kim zonder zorgen’). Bovendien is een debat meer dan een veelheid aan meningen en vooral een verscheidenheid aan gestaafde maatschappelijk relevante meningen en onderwerpen. Als media meer debat willen, moeten ze hun eigen pensée unique doorbreken in plaats van lezersreacties te modereren.

 

Reacties

Doorbraak.be is een uitgave van vzw Stem in het Kapittel
Hoofdredacteur: Pieter Bauwens
Webbeheer: Dirk Laeremans