fbpx


Buitenland
Merkel

‘Wir haben es geschafft’

Het einde van Angela Merkel



De uitkomst van de verkiezingen voor het Duitse parlement op 26 september is nog ongewis. Een ding is echter zeker: Angela Merkel zal geen bondskanselier meer zijn. Daarmee gaat het tijdperk van een politica ten einde die in de Duitse media momenteel bejubeld wordt als nooit tevoren. Respect Tijdens de debatten tussen de kandidaten voor de hoogste post in Duitsland was de hamvraag achteraf in hoeverre Merkel en haar werk werden gerespecteerd. Zowel Annalena Baerbock van Bündnis 90/die Grünen, Olaf…

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


De uitkomst van de verkiezingen voor het Duitse parlement op 26 september is nog ongewis. Een ding is echter zeker: Angela Merkel zal geen bondskanselier meer zijn. Daarmee gaat het tijdperk van een politica ten einde die in de Duitse media momenteel bejubeld wordt als nooit tevoren.

Respect

Tijdens de debatten tussen de kandidaten voor de hoogste post in Duitsland was de hamvraag achteraf in hoeverre Merkel en haar werk werden gerespecteerd. Zowel Annalena Baerbock van Bündnis 90/die Grünen, Olaf Schulz van de SPD en Armin Laschet van de CDU zouden volgens journalisten van de WDR ‘enorm veel respect voor de huidige kanselier hebben’. Deze absurde vaststelling past uitstekend in een absurde tijd. Normaal gesproken wordt de huidige leider door mogelijke opvolgers met de grond gelijkgemaakt. Zelfs binnen de eigen partij. Zoals mevrouw Merkel dat destijds met haar beschermheer Helmut Kohl deed. Of iets later met Poetin-vriend Gerhard Schröder van de SPD. Waarom dan nu die eensgezindheid? Wat heeft de domineesdochter Angela Merkel voor Duitsland betekend dat ze op handen wordt gedragen door de media?

In feite zou het antwoord daarop moeten luiden: niets. Zoals elke doorgewinterde Teutoonse bureaucraat wordt haar werktijd vooral bepaald door een soort van zalige passiviteit. Het beste kwam dat aan het licht tijdens de coronacrisis. Merkel gaf, veel meer nog dan regeringsleiders in naburige landen, zogenaamde experts het roer in handen. Deze voelden zich hierdoor dermate in hun ego gestreeld, dat ze volledig vergaten het weer terug te geven.

‘Experten’

Karl Lauterbach, afgevaardigde van de sociaaldemocraten, was en is helaas nog steeds een van de belangrijkste zelfbenoemde ‘experten’. De opleiding van deze man is een samenraapsel van vage buitenlandse studies die hem de titel prof. dr. opleverde. Deze ‘corona-expert’ trad bijna dagelijks op met oproepen tegen mogelijke versoepelingen. Tegen beter weten in pleitte Lauterbach continu voor de meest absurde maatregelen die met het indammen van een virus al niets meer te maken leken te hebben. Eind 2020 riep hij zelfs op tot ‘maatregelen tegen de klimaatverandering die analoog zijn aan de beperkingen van de persoonlijke vrijheid bij de pandemiebestrijding’. Angela Merkel stond erbij en keek ernaar.

Maar niet alleen in de recente politiek heeft Merkel door een stevige portie passiviteit haar stempel op het huidige Duitsland weten te zetten. Een andere belangrijke crisis die ze toentertijd nog geheel in eigenregie op formidabele wijze zou hebben gemanaged, was namelijk de vluchtelingencrisis van 2015. De bondskanselier was niet weg te slaan van de buis. Ze sprak in lange interviews over haar diepliggende, emotionele motieven en de plicht arme, gevluchte mensen een nieuwe kans te bieden.

Door niet in te grijpen, inderdaad. Het enige wat ze deed was zich op de foto laten zetten met verdacht grijnzende donkergekleurde mannen van huwbare leeftijd. Daarbij gebruikte ze pompeuze bewoordingen als: ‘Wir schaffen das’. Dat de ongecontroleerde non-stop-opname van vluchtelingen een ware catastrofe betekende voor het sociale systeem in Duitsland, wordt in de nabeschouwingen over het werk van de vrouw die 16 jaar lang het hoogste ambt bij de Oosterburen bekleedde, wijselijk achterwege gelaten.

Azubis

De aanpak van Merkel ten aanzien van vluchtelingen kan ik aan de hand van een voorbeeld uit de praktijk graag nog even schetsen. In Duitsland bestaat het zogenaamde ‘Azubi’ of ‘Auszubildenden’ systeem. Een opleidingsmogelijkheid voor jongeren die niet aan hogeschool of universiteit kunnen of willen studeren, maar te waardevol zouden zijn om als eenvoudige arbeidskracht aan de slag te gaan. De scholieren laten zich opleiden voor een bepaalde functie binnen een bedrijf en gaan tegelijkertijd twee dagen per week naar school. Een ideale plek voor jonge vluchtelingen die nauwelijks Duits spreken. Dat begreep ook Angela Merkel.

Op die manier kwam bij het bedrijf waarvoor ik werk een 16-jarige Afghaan binnen. Hij was opgenomen door een Duits gezin en zou als administratieve kracht worden opgeleid. Zelden heb ik iemand meegemaakt die minder geïnteresseerd was iets te leren. Als klap op de vuurpijl vertelde hij me dat zijn vader een crimineel was die hem en zijn broer in Afghanistan bij het kaarten met Taliban-strijders zou hebben ‘verloren’.

Toen de kaartvrienden van manlief aanklopten, zette moeder beide zoons op het vliegtuig naar Duitsland. Op de vraag waar zijn ouders nu waren zei hij: ‘Ze zijn naar Iran gevlucht, maar daar is het niet zo mooi, ik heb mijn Duitse voogden een aanvraag laten stellen om ze naar hier te halen.’ Ik opperde dat ik met een vader die mij inzet bij een kaartenspel niets meer te maken zou willen hebben. ‘Dat zou ik niet kunnen. Het is en blijft mijn papa hè’, antwoordde de jongen. Of zijn broer ook ergens werd opgeleid, vroeg ik. ‘Nee, die haalt rottigheid uit op straat, hij heeft namelijk nergens zin in.’

Krisenmanager

Maar terug naar ‘Krisenmanager’ Merkel. De journaliste Ursula Weidenfeld wijdde een compleet boek aan de eerste vrouwelijke bondskanselier die ze in de volgende zinnen zeer kenmerkend samenvatte: ‘Alles wat je weet over Angela Merkel is een soort van gestampte pot en middelmatigheid. Dat is de façade die ze optrekt en die tegelijkertijd een projectiescherm is voor de burger, de kiezer. Iedereen kan daarin lezen wat hij zelf wil. Voor sommigen is Angela Merkel de beschermer van Europa, voor anderen de vernietiger. Voor sommigen is zij de redder van de euro, voor anderen stortte ze de Europese munt in het ongeluk. Voor sommigen is zij de migratiekanselier die in een genereus gebaar vluchtelingen binnenliet, voor anderen maakt ze een einde aan onze gastvrijheid. Je kunt alles in haar zien. Dat beeld heeft ze met veel overleg opgebouwd.’

En dat is precies wat er wederom gezocht wordt. De tijd van charismatische persoonlijkheden als Konrad Adenauer, Willy Brandt en jawel, ook Gerhard Schröder, is voorgoed voorbij. Gezocht wordt een nietszeggende, middelmatige figuur die iedereen kan interpreteren zoals hij zelf wil. En daarbij denk ik direct aan Armin Laschet. Hem in middelmatigheid te overtreffen zal voor de beide andere kandidaten heel moeilijk worden. De benodigde ‘experts’ komen dan vanzelf de rijen sluiten. In een coalitie met de SPD zal prof. dr. Karl Lauterbach zelfs het Ministerie van Volksgezondheid mogen gaan leiden. Op naar jarenlange ‘Maskenpflicht’, verdere ‘Coronabeschränkungen’ en miljoenen nieuwe ‘Geflüchtete’.

[ARForms id=103]

Ardy Beld