fbpx


Binnenland

Bureaucraten halen afval in rampgebied niet op ‘want misschien zijn er sluikstorters bij’




Meer dan een week al zijn we getuige van schrijnende toestanden in het rampgebied na de overstromingen. Een falend beleid dat er niet in slaagt de coördinatie van de noodhulp op de rails te krijgen, wringt zich in bochten om recht te praten wat krom is. De verschillende bestuurlijke niveau's wijzen naar elkaar. Kortom, het gebruikelijke rondje zwarte pieten bij een overheid die moddervet staat en gebukt onder obesitas niet meer in staat is om haar kerntaken te vervullen.  …

Niet ingelogd - Plus artikel - log in of neem een gratis maandabonnement

U hebt een plus artikel ontdekt. We houden plus-artikels exclusief voor onze abonnees. Maar uiteraard willen we ook graag dat u kennismaakt met Doorbraak. Daarom geven we onze nieuwe lezers met plezier een maandabonnement cadeau. Zonder enige verplichting of betaling. Per email adres kunnen we slechts één proefabonnement geven.

(Proef)abonnement reeds verlopen? Dan kan u hier abonneren.


U hebt reeds een geldig (proef)abonnement, maar toch krijgt u het artikel niet volledig te zien? Werk uw gegevens bij voor deze browser.

Start hieronder de procedure voor een gratis maandabonnement





Was u al geregistreerd bij Doorbraak? Log dan hieronder in bij Doorbraak.

U kan aanmelden via uw e-mail adres en wachtwoord of via uw account bij sociale media als u daar hetzelfde e-mail adres hebt.








Wachtwoord vergeten of nog geen account?

Geef hieronder uw e-mail adres en uw naam en we maken automatisch een nieuw account aan of we sturen u een e-mailtje met een link om automatisch in te loggen en/of een nieuw wachtwoord te vragen.

Uw Abonnement is (bijna) verlopen (of uw browser moet bijgewerkt worden)

Uw abonnement is helaas verlopen. Maar u mag nog enkele dagen verder lezen. Brengt u wel snel uw abonnement in orde? Dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Heeft u een maandelijks abonnement of heeft u reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw abonnement bij voor deze browser en u leest zo weer verder.

Uw (proef)abonnement is verlopen (of uw browser weet nog niet van de vernieuwing)

Uw (proef)abonnement is helaas al meer dan 7 dagen verlopen . Als uw abonnementshernieuwing al (automatisch) gebeurd is, dan moet u allicht uw gegevens bijwerken voor deze browser. Zoniet, dan kan u snel een abonnement nemen, dan mist u geen enkel artikel. Voor 90€ per jaar of 9€ per maand bent u weer helemaal bij.

Als "Vriend van Doorbraak" geniet u bovendien van een korting van 50% op de normale abonnementsprijs.

Reeds hernieuwd, maar u ziet toch dit bericht? Werk uw gegevens bij voor deze browser of check uw profiel.


Meer dan een week al zijn we getuige van schrijnende toestanden in het rampgebied na de overstromingen. Een falend beleid dat er niet in slaagt de coördinatie van de noodhulp op de rails te krijgen, wringt zich in bochten om recht te praten wat krom is. De verschillende bestuurlijke niveau’s wijzen naar elkaar. Kortom, het gebruikelijke rondje zwarte pieten bij een overheid die moddervet staat en gebukt onder obesitas niet meer in staat is om haar kerntaken te vervullen.

 

Olijk Directie-duo

Ambtenaren en bureaucraten zijn er genoeg om de ontelbare diensten, departementen en afdelingen te bemannen op federaal, gewestelijk, provinciaal en gemeentelijk niveau. Materiaal en de mensen om op het terrein in te zetten, vallen echter in geen velden of wegen te bekennen. De oplossing? Het oprichten van nog maar een commissariaat. Ditmaal eentje met twee directrices, Catherine Delcourt, de arrondissementscommissaris van de provincie Luik, en Sylvie Marique, algemeen secretaris van de Waalse administratie: het Bijzonder Commissariaat voor de Heropbouw, ontstaan in de schoot van de Waalse regering van Elio Di Rupo (PS).

 

Noodhulp op lange termijn

De eerste communicatie van het olijke directieduo kon al tellen: na een aantal hoogstwaarschijnlijk bijzonder interessante bilateraaltjes en overlegmomenten stellen ze dat het verlenen van noodhulp niet tot hun opdracht behoort. Zij gaan de problemen op de lange termijn bekijken.

 

Op het terrein blijft intussen de chaos regeren. Tijd dus voor minister van Binnenlandse Zaken Verlinden (CD&V) om stappen te ondernemen. Dat doet ze dan door een bijzondere cel op te richten, die eindelijk de noodhulp op het terrein moet gaan coördineren. Om politieke gevoeligheden uit de weg te gaan en niemand voor het van boter druipende hoofd te stoten, plaatst ze die dan onder het bevel van het Bijzondere Commissariaat met tweekoppige directie. Vooral omdat die eerder al lieten weten dat noodhulp coördineren niet hun pakkie-an is.

 

Laat de broodjes maar aanrukken: hier gaat intensief overlegd worden en dat doe je beter niet op een lege maag. Ondertussen mogen de slachtoffers op het terrein een beroep doen op vrijwilligers die van hogerhand te horen kregen dat ze niet nodig zijn. Ze lopen volgens onze bureaustrategen enkel in de weg. ‘Blijf thuis, geef geld en laat het maar over aan de professionals’.

 

Geen afvalophaling wegens sluikstorten

In een reportage van Terzake mocht zo’n vrijwilliger een mooie anekdote vertellen. Een vrouw uit Pepinster had de stad gebeld om te vragen of de bergen afval in de straat konden worden weggehaald. Het antwoord was even hallucinant als tekenend voor de staat van onze bureaucratie: dit kon niet, want de mogelijkheid bestond dat er mensen hun afval waren komen sluikstorten. Daardoor konden ze niet met zekerheid weten of de afvalberg wel voor 100% het gevolg was van de overstromingen.

 

Dergelijk totaal gebrek aan empathie en verantwoordelijkheidszin is stuitend. In het Engels bestaat daarvoor een uitdrukking: adding insult to injury. Een belediging van de intelligentie van de slachtoffers die geen kant meer uit kunnen. Geef dan gewoon toe dat je met de handen in het haar zit, ga op zoek naar een oplossing maar verstop je niet achter bureaucratische reglementjes. Kunnen zulke bureaucraten ’s nachts de slaap nog vatten?

 

Failed State

De aanpak van de catastrofe in Wallonië toont het failliet aan van de staatsstructuur en het logge overheidsapparaat. Wanneer het erop aankomt, is de burger aangewezen op eigen initiatieven om op het terrein iets gedaan te krijgen. Leger, brandweer en civiele bescherming doen wat ze kunnen. Helaas zijn zij de laatste decennia dusdanig uitgekleed zodat ze nauwelijks nog slagkracht hebben om op te treden in noodsituaties.  Daarenboven is er nog steeds geen degelijke coördinatie die gestructureerde inzet mogelijk moet maken.

 

Ik noemde eerder deze week ons land een failed state. Daar kwam uiteraard commentaar op. ‘Bezoek een paar landen in Afrika, dan zul je beseffen wat een failed state is’, reageerde iemand. Ik blijf er bij dat we zo ver niet moeten kijken. Een overheid die haar burgers niet kan beschermen en in chaos laat wegzinken, is de definitie van een failed state. De Kalasjnikovs zijn nog niet boven water gekomen, maar dat die in Verviers en Luik aanwezig zijn, is bekend. Misschien zijn ze met de overstromingen weggespoeld.

[ARForms id=103]

Winny Matheeussen

Enige tijd geleden geboren, in de herfst. Momenteel levend.